تاریخ: ۱۰:۵۵ :: ۱۳۹۹/۰۶/۱۷
چالش راهبردی ایران و ونزوئلا برای تحریم ها

هومایر جوزف

هیل(امریکا)

 شاید هر سال دیگری به غیر از امسال ادعای اخیر رئیس جمهور کلمبیا درباره انتقال موشک های میان برد و دوربرد ایرانی توسط ونزوئلا به آمریکای لاتین، به تیتر اول رسانه های آمریکا تبدیل می شد. اما امسال یک سال معمولی نیست. جدا از پاندمی، امسال سال انتخابات است و بسیاری از آمریکایی ها چه بخواهند و چه نخواهند درگیر مسائل سیاسی هستند. بسیاری نگران خیزش های اجتماعی احتمالی در آینده هستند. در این میان دشمنان آمریکا مثل ایران و ونزوئلا تحرکات داخلی ایالات متحده را رصد نموده و می خواهند از فرصت ها استفاده کنند.
همزمان که ایالات متحده تلاش می کند تحریم های تسلیحاتی ایران را بازگرداند، ایران درصدد ارسال سلاح به ونزوئلا است.
ایران می خواهد از بحران سوخت ونزوئلا به عنوان فرصتی برای ارزیابی راهبرد مقاومت در برابر تحریم ها استفاده کند. ما شاهد چندین پرواز از مبدا ایران به ونزوئلا بودیم و کشتی های ایرانی نیز به سلامت به ونزوئلا رسیدند. حضور سپاه در ونزوئلا مسئله ی تازه ای نیست، انها حداقل از ۱۵ سال پیش برای ایجاد یک شبکه ی مخفی تلاش کرده اند.
ایران در تابستانی که گذشت با ارسال سوخت واکنش جامعه ی بین الملل به نقض آشکار تحریم ها را ارزیابی کرد. 
ایران دستورالعملی برای بهره برداری از تحریم ها پیدا کرده است: روایتی از مظلوم نمایی و قربانی شدن با دوز تحریک نظامی. ایران و ونزوئلا هر دو ادعا می کنند که تحت تحریم های ناعادلانه ی ایالات متحده هستند.
اگر ایران در دستیابی به هدف خود موفق شود می تواند از یک طرف با ارسال موشک های بالستیک به ونزوئلا هزینه های اقدام نظامی آمربکا را افزایش داده و از سوی دیگر مسئله ی تحریم ها که در حال حاضر در سازمان ملل مطرح است را به بن بست بکشاند.
اگر ایالات متحده در پاسخ به ارسال سلاح ایران به ونزوئلا گزینه ی نظامی را انتخاب کند این انتخاب از سوی جامعه ی بین الملل می تواند به مانند اقدام جنگی تلقی شود. اگر دولت ترامپ کاری نکند و موشک های ایرانی به ۱۶۰۰ مایلی فلوریدا برسند، آنگاه باید منتظر تاثیر این اقدام بر انتخابات ماه نوامبر باشیم.
به نظر می رسد که ایران و ونزوئلا قصد دارند تا این باتلاق باخت- باخت را به دولت ترامپ تحمیل کنند.

ترجمه: محمدحسن جعفری سهامیه

(Visited 60 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید