تاریخ: ۱۷:۳۱ :: ۱۳۹۹/۰۱/۲۲
 آیا واقعا شاهد پایان عصر آمریکا هستیم؟

تایمز

بحران کرونا نشان داد که تا چه اندازه آمریکا از رهبری جهان آزاد عقب نشینی کرده است.

سمت رهبری جهان آزاد برای آمریکا فقط یک دفتر OFFICE  نیست. این یک نقش است که ترومن با اقدامات خود آن را خلق کرد و جانشینان وی مسئولیت های ناشی از آنرا پذیرفتند. بعضی اوقات راه خود را گم می کردند ، بعضی اوقات بسیار قدرتمند بودند ، گاهی اوقات بسیار ضعیف ، اما همیشه وظایف آمریکا پس از جنگ جهانی را می پذیرفتند و رهبری می کردند ملل آزاد را.

نیاز به روده درازی نیست. هیچ کس تاکنون اوضاع و اولویت های داخلی آمریکا را نادیده نگرفته است یا اینکه رهبر جهان آزاد بیش از همه چیز رهبر ملت آمریکا بوده است. و ملل آزاد فقط گهگاهی اشتباه کرده اند که فرض کرده اند منافع آمریکایی همان منافع خودشان است. با این وجود در اکثر درگیری ها و بحران ها پس از سال ۱۹۴۵ ، جهان احساس کرده است که می تواند روی رهبری ایالات متحده حساب کند و راهی برای پیشبرد مسائل داشته باشد. تا به حال.

بیماری کرونا به هیچ کس احترام نمی گذارد و در هیچ مرزی متوقف نمی شود. یک بحران عمیق بین المللی است اما یکی از ویژگی های خارق العاده این بحران، واکنش ملی به آن بوده است.

این یک لحظه مهم برای یک رهبر جهان آزاد است، اما هنوز هیچ رهبری برای جهان آزاد وجود ندارد. دونالد ترامپ حتی قادر به رهبری مناسب ایالات متحده نیست ، چه رسد به راهنمایی و یا الهام بخشی نهادهای بین المللی. او حتی هیچ علاقه ای به انجام این کار ندارد. و اگر هم چنین علاقه ای داشت آیا کسی از او پیروی می کرد؟

آیا آمریکا هنوز هم می تواند جهان آزاد را رهبری کند؟ و اگر اینطور نیست ، چه کسی رهبر است؟ اروپای غربی هنوز به دلیل دفاع و امنیت از نظر مالی و نظامی به ایالات متحده وابسته است. بسیاری از شرکت های بزرگ صنعتی و علمی آمریکایی هستند. اگر آنها اراده و ظرفیت رهبری خود را از دست داده اند ، به نظر نمی رسد هیچ کس دیگری برای این کار آماده باشد.

این ما را به چین می رساند. این ممکن است به اندازه کافی بزرگ باشد تا بتواند این نقش را بر عهده بگیرد. اگر نفوذ اقتصادی و نظامی این کشور کماکان رشد یابد و آمریکا رهبری را ترک و خلاء ایجاد کند، برای ما فاجعه خواهد بود. چین می تواند یک رهبر باشد ، اما رهبر یک جهان آزاد نخواهد بود.

این ممکن است خیلی بدبینانه باشد. شاید بحران احساس آمریکا را به نقش منحصر به فرد خود تجدید کند و بار دیگر رهبری را نشان دهد که قابل احترام و پذیرش باشد. اما تضمینی در کار نیست.

بنابراین وظیفه ما پس از اتمام بحران کرونا پیوستن به کشور های دیگر برای ایجاد ساختارهای جهانی است که چندان وابسته به ایالات متحده نباشند، نشان دادن تمایل برای تأمین مالی آنها و کمک به رهبری آنها. پذیرش مسئولیت مشترکی که مدت طولانی بود که آنرا فقط به ایالات متحده واگذار کرده بودیم.

اگر این کار را نکنیم، این خطر هست که احتمالا فقط شاهد پایان Pax Americana نباشیم بلکه شاهد نابودی خود Pax باشیم!

(Visited 92 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید