تاریخ: ۱۵:۵۴ :: ۱۳۹۹/۰۱/۲۰
دیکتاتوری گرایی عربی و جداسازی در دوره کرونا

ابوهنیه حسن

عربی ۲۱(انگلستان)

رژیم های استبدادی و تمامت خواه عموما به دنبال بستن فضای عمومی از طریق ایجاد فضای رعب و وحشت هستند تا بتوانند جامعه را تحت سیطره خود قرار دهند. اپیدمی کرونا هدیه ای مجانی به ویژه برای رژیم های دیکتاتوری عربی بود تا از پیامدهای موج دوم اعتراضات بهار عربی رها شوند.
حکومت های استبدادی عربی صرفا حاشیه تنگی برای مشارکت دموکراتیک مردم یا انتقاد از دولت و سیاست سازی به جا می گذارند و احتمالا از اپیدمی کرونا برای توجیه این مسئله بهره می برند که حکومت های تمرکز گرا و دیکتاتوری بهتر می توانند با این اپیدمی مقابله کنند.
در شرایطی که کرونا در کشورهای دموکراتیک جهان در حال گسترش است، دیکتاتوری های عربی گمشده خود را در حکومت های استبدادی آسیایی مثل کره شمالی و چین یا هنگ کنگ و سنگاپور یافتند که مردم در آنها بیشتر از کشورهای اروپایی به حرف حاکمان خود گوش می دهند و کمتر با آنها به مخالفت می پردازند.
کرونا هدیه ای به رژیم های دیکتاتوری عربی بود تا برای خفه کردن صدای مخالفان و سرکوب نهادهای جامعه مدنی و سرکوب آزادی ها، اعلام جنگ کنند. آنها قبلا از تروریسم به عنوان بهانه ای برای اتخاذ تدابیر استثنایی استفاده می کردند و اکنون کرونا همان کارکرد را برای آنها دارد.
دیکتاتوری زمانی موفق می شود که مردم امکان ارتباط با یکدیگر و همچنین امکان مطلع شدن از واقعیت های اطراف خود را از دست بدهند. قرنطینه شهرها به علت کرونا چنین فرصتی به رژیم های دیکتاتوری می دهد.
شکی نیست که ویروس کرونا دیکتاتوری های عربی را شکست نخواهد داد همانطور که سرمایه داری را شکست نمی دهد. هیچ ویروسی قادر نیست انقلاب کند بلکه انسان ها را از یکدیگر جدا و منزوی می کند بدون آن که توانایی ایجاد حس جمعی قدرتمند را داشته باشد.
خلاصه این که رژیم های دیکتاتوری عربی از شیوع ویروس کرونا به عنوان فرصتی برای سیطره بر قدرت و محکم کردن جای پای خود بهره برداری می کنند. تدابیری که ظاهرا برای حفظ سلامت عمومی اتخاذ شده، عملا سیطره بیشتر آنان را بر قدرت دنبال می کند. می توان گفت ارزش های دموکراتیک و لیبرالیسم و آزادی های فردی، در راس قربانیان کرونا در جهان عرب هستند.


اداره کل رسانه های خارجی

مترجم:  اکبر زارع زاده

(Visited 27 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید