تاریخ: ۱۴:۱۸ :: ۱۳۹۸/۱۱/۲۳
مسکو و آنکارا: توافق های سیاسی یا میدانی؟

عبدالعزیز حسین

العربی الجدید (انگلستان)

روابط روسیه و ترکیه راهبردی نبوده بلکه در نتیجه شرایط خاصی شکل گرفته است. یکی از مهم ترین علل نزدیکی روس ها و ترک ها حضور نظامی آمریکا در سوریه بود که دو طرف را تهدید می کرد.
اما وقتی تنش های ترکیه-آمریکا با عقب نشینی نیروهای آمریکا از شمال رقه پایان یافت، اوضاع کاملا متفاوت شد.
در سطح راهبردی مسکو متوجه شد ترکیه حضور جغرافیایی نظامی فراوانی برای خود بدست آورده و دیگر با آمریکا در موضع درگیری نیست بلکه توافق هایی میان دو طرف رخ داده است. این یکی از مواردی بود که باعث شد روس ها به ادلب حمله کنند.
دو مسئله دیگر وجود دارد که حمله روس ها به ادلب را توجیه می کند یکی باور روس ها مبنی بر این که ترک ها ناتوان هستند و نمی توانند در سطح نظامی با روسیه مقابله کنند و دیگری این که روس ها متوجه شده اند درگیری واقعی در غرب سوریه نیست بلکه در شرق این کشور جریان دارد.
به این ترتیب روس ها در حال فعالیت برای تمام کردن نبردهای جانبی از جمله ادلب هستند تا برای مسئله شرق و کردها فراغت پیدا کنند.
ترک ها تحمل سیطره حکومت سوریه بر شهر ادلب را ندارند زیرا این مسئله تهدید بزرگ بشری،اقتصادی و نظامی برای ترکیه خواهد بود.
محدود شدن نقاط دیدبانی جدید ترکیه به شمال و شمال شرقی شهر سراقب به این معنا است که این منطقه باید خط پایان نیروهای حکومت سوریه باشد.
ورود هیئت تحریر شام به نبردهای غرب حلب در کنار جریان های مخالفان پیام ترکیه به روسیه است مبنی بر این که مناطق شمالی این استان خط قرمز است و طبق این خوانش عملیات نظامی به احتمال زیاد پس از سیطره بر شهر سراقب و حومه جنوبی و غربی حلب پایان خواهد یافت و توافق جدیدی مانند سوچی صورت خواهد گرفت.

منبع:اداره کل رسانه های خارجی

مترجم: مهری بهرامی

(Visited 57 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید