تاریخ: ۱۶:۵۷ :: ۱۳۹۸/۰۹/۲۱
تحت قیادت

کورنلیوس اشتفان

زوددویچه سایتونگ (آلمان)

روز انتخابات مانند روز حسابرسی است: این امر در مورد آمریکا نیز صدق می کند. اما دفتر حسابرسی قدرتمندترین تاجر آمریکا در دفتر ریاست جمهوری به طرز نگران کننده ای خالی است و این عدم موفقیت وی به وی‍ژه در برخورد با کره شمالی آشکار می باشد.
هر کسی که الگوی سلسله کیم را از زمان تأسیس حکومت کره شمالی تحلیل کند، با روند مشابهی روبرو خواهد شد: تحریک، تابوشکنی و باج گیری های متناوب که به طور مرتب با دوره های کوتاه آرامش و تنش زدایی همراه بوده است. اما این تنش زدایی همواره یک هدف داشته است: کاهش انزوا در خارج و تثبیت رژیم در داخل. آمریکا یا چین (به طور غیرمستقیم) نیز همواره مخاطبان این تلاش های پیونگ یانگ بوده اند.
ترامپ و کیم تاکنون سه بار با یکدیگر ملاقات کرده اند: هر دو طرف وعده های بیش از حد بزرگی داده اند، اما برای تنش زدایی گام های بسیار کوچکی برداشته اند. در نتیجه عدم اعتماد، ناتوانی در دستیابی به توافق و تفاوت های اساسی در تصویر معماری امنیتی در شرق آسیا، بعید به نظر می رسد که کره شمالی و آمریکا بتوانند به اجماع برسند.
ترامپ به درستی همیشه به کیم یادآوری می کند که خلع سلاح هسته ای به نفع خود و کشورش است. با وجود این، به نظر نمی رسد که رئیس جمهور آمریکا متوجه باشد خود او نیز آسیب پذیر بوده و در استانه انتخابات مجدد قرار دارد.
سابقه سیاست خارجی ترامپ مملو از شکست است: بیانیه های متکبرانه او هیچ نتیجه ای در بر نداشته، ایران یک فاجعه است، در سوریه هرج و مرج ایجاد شده، اسرائیل هنوز منتظر برنامه صلح بوده، خروج از افغانستان عملی نشده، اختلاف تعرفه های گمرکی با چین همچنان ادامه دارد، شرکای ناتو به او خندیده و کیم با آزمایش های موشکی و راه اندازی مجدد کارخانه غنی سازی در یونگبیون به بزرگ ترین ابتکار صلح وی پاسخ می دهد.
کیم می داند که می تواند از ترامپ باج گرفته و او را تحت فشار بگذارد. ترامپ استاد خود را در کیم پیدا کرده است: هیچ کس مانند این دیکتاتور هنرپیشه توانمند و ماهری نیست. کیم درگیری های ایران و سوریه را مطالعه کرده و می داند: ترامپ دمدمی مزاج و ضعیف است و او خود فردی سرسخت و با استقامت در مسیر خود می باشد.


منبع: اداره کل رسانه های خارجی

مترجم: عطیه خرم

(Visited 28 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید