تاریخ: ۱۳:۲۱ :: ۱۳۹۸/۰۹/۱۶
ناتو، بین زوال طولانی و تجدید حیات دائمی

برت سریل

اسلیت (فرانسه)

آیا همانطور که رئیس جمهور مکرون تشخیص داده، ناتو واقعاً در وضعیت «مرگ مغزی» است؟
ناتو در وضعیت بالینی کاملاً متضاد قرار دارد: این اتحاد حیات کشورهای اروپای شرقی را در برابر قدرت روسیه تضمین می کند و ستون اصلی وضعیت راهبردی کشورهای بنلوکس، کانادا و نروژ است، اما با انتقادات داخلی از سوی ترکیه، فرانسه و امریکا تهدید شده است.
ناتو در سال ۱۹۴۹ از سوی غربی ها برای مبارزه با کمونیسم به وجود آمد. پس از سقوط کمونیسم از علت تاریخی خود محروم شد، اما از سال های ۱۹۹۰ این هدف را دوباره برای خود ایجاد کرد و در عملیات های حفظ صلح در بوسنی در سال ۱۹۹۵ و کوزوو در سال ۱۹۹۹ سرمایه گذاری کرد. قدرتمندترین ائتلاف نظامی به ژاندارم بالکان تبدیل شد.
دهه ۲۰۰۰ دهه گسترش به سوی شرق بود. لهستان، جمهوری چک و مجارستان در سال ۱۹۹۹ به ناتو پیوستند. رومانی، بلغارستان و اسلواکی در سال ۲۰۰۴ به آن ملحق شدند. در سال ۲۰۰۴ کشورهای بالتیک پذیرفته شدند.

سپس ماموریت های جدیدی به دور از منطقه جغرافیایی خود یعنی آتلانتیک شمالی پیدا کرد. در سال ۲۰۰۳ برای یک دهه در افغانستان مداخله کرد. با انجام عملیات های پلیس دریایی در سال ۲۰۰۸ علیه دزدی دریایی در ساحل سومالی، از فعالیت اصلی خود دور شد.
الحاق کریمه توسط روسیه در هیجدهم مارس ۲۰۱۴ تجدید حیات جدید ناتو را آغاز کرد. تجدید حیات قدرت نظامی روسیه رسالت تاریخی ناتو را به آن بازگرداند.
اکنون این سازمان که بین تجدید حیات دائمی و افول اعلام شده است، نه تنها از سوی خارج بلکه از داخل تهدید شده است. اجلاس هفتادمین سالگرد آن در لندن باید این اختلافات داخلی را برطرف کند.
راهبرد مخالف ترکیه این کشور را در حاشیه ناتو قرار می دهد. ترامپ نگرانی خروج امریکا از ناتو را ایجاد می کند. برگزیت و طرح مکرون مبنی بر ارتش اروپایی به نگرانی ها در مورد وضعیت ناتو می افزاید.
در لندن، بیست و نه کشور عضو ناتو بر بالین سازمانی خواهند بود که به ظاهر در حال احتضار است، اما در واقع قادر است بحران های مهم وجودی دوران پس از شوروی را برطرف کند.


منبع: اداره کل رسانه های خارجی

مترجم: سیده هاجر محسنیان

(Visited 30 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید