تاریخ: ۱۱:۳۲ :: ۱۳۹۸/۰۹/۱۰
سوئد سرزمین تنهایی و قرص های شادی آور

هفته گذشته، خبر پیدا شدن جسد یک سالمند بالای ۸۰ سال در آپارتمانش که بیش از سه سال از مرگش گذشته بود، شوک بزرگی به جامعه سوئدی وارد کرد و پرسش های زیادی مطرح کرد: چرا در این طول این مدت طولانی کسی جویای احوال او نشد، چرا همسایگان توجهی به غیبت طولانی و انباشته شدن نامه های پستی او نکردند. چرا هیچ اداره دولتی و عمومی ای پیگیر وضعیت او نشد.

          متعاقب آن، گزارشاتی متعددی در روزنامه های سوئدی منتشر گردید. در میان این گزارش ها، دو موضوع فردگرایی افراطی و بالابودن میزان داروهای ضد افسردگی در سوئد، برجسته تر از سایر موارد مورد مطالعه رسانه ها بود.

          ضمنا مشخص گردید که این تنها مورد نبود، البته از نظر زمان، یک رکورد به حساب می آید ولی موارد کوتاه تر زیادی در سال اتفاق می افتد مثلا در سال ۲۰۱۷ حدود ۲۰۰ جسد افراد در خانه های آن ها پیدا شد که بیش از یک ماه از مرگ آن ها می گذشت. پس پرسش اصلی این است که چرا کسی از مرگ بستگان یا همسایگان خود باخبر نمی شود؟

فردگرایی سوئدی:

          یکی از شعارهای مهم سوسیالیسم سوئدی این بود که سیستم دولت رفاهی به گونه ای توسعه یابد که هر فرد، اعم از زن و مرد، پیر و جوان و حتی ناتوان جسمی، بتواند به تنهایی زندگی مستقل داشته باشد. پیشرفت های فناوری هم کمک زیادی به این استقلال کرد. در حال حاضر تقریبا همه شهروندان از مراجعه حضوری به ادارات دولتی و خدمات عمومی بی نیاز هستند. مثلا درباره مرگ آن پیرمرد یادشده، هزینه اجاره مسکن و قبض خدمات به صورت خودکار از حساب بانکی او برداشت می شد و نیازی به مراجعه حضوری او به ادارات پیدا نمی شد تا غیبت طولانی او احساس شود.

          در کنار فواید زیادی که دولت رفاهی به وجود آورد، عوارضی هم با خود داشته است که یکی از آن ها، گسترش تنهایی می باشد. نتیجه انقلاب فردگرایی سوئدی این شد که هم اکنون ۳۹ درصد کل مردم سوئد به تنهایی زندگی می کنند. این آمار در استکهلم، بیشتر هم است. بنابر آمار یورواستات، سوئد دارای بالاترین آمار زندگی تنهایی در اروپا می باشد. بنابر این آمار، ۵۲ درصد خانه یا خانوارهای سوئد تک نفره هستند در صورتی که این آمار در مالت تنها ۲۰ درصد است. جمله معروف « می خواهم تنها باشم» که متعلق به یکی هنرپیشه های سوئدی می باشد، طرفدار زیادی دارد.

عوارض سوء  فردگرایی افراطی:

          همزمان با این تحولات، گزارشی در تلویزیون دولتی سوئد پخش شد به نام «سوئد سرزمین قرص های شادی آور».  در این گزارش آمده است؛ حدود یک میلیون سوئدی (برابر با ۱۰ درصد جمعیت کشور) داروهای ضد افسردگی مصرف می کنند. در حالی که آمار مصرف این گونه داروها در کشورهای جنوب اروپا مانند ایتالیا بسیار کمتر است با آن که وضعیت رفاه و آسایش سوئدی به مراتب بهتر از کشورهای جنوب اروپا است.

          بنابر این گزارش، مصرف داروهای ضد افسردگی در سوئد از سال ۲۰۰۰ تا کنون دو برابر افزایش داشته است. آمار نوجوانان ۱۰ تا ۱۴ سالی که داروهای افزایش سراتونین مصرف می کنند در ۱۰ سال گذشته سه برابر شده است.

          در کنار آمار مصرف بالای داروهای خوشحالی آور، میزان خودکشی ها هم در سوئد هم زیاد است. آمار خودکشی در سال گذشته ۱۵۰۰ نفر بود در حالی که آمار کل تلفات ترابری ( اعم تصادف خودروها و حوادث قایق ها و هواپیماها) تنها ۲۵۰ نفر بود.

مقایسه سبک زندگی سوئدی و ایتالیایی:

          گزارشگر تلویزیون دولتی سوئد برای مطالعه چرایی وضعیت بهتر زندگی مردم جنوب اروپا از نظر روحی و روانی، به ایتالیا می رود و گزارش می دهد که تفاوت زیادی در روش زندگی ایتالیایی ها با سوئدی ها وجود دارد از جمله، به موارد زیر اشاره می کند:

  • در ایتالیا، خانواده ها بزرگتر هستند، دورهمی خانوادگی و شام های مشترک بیشتری وجود دارد. ولی سوئدی ها از داشتن خانواده های بزرگ گریزان هستند. برای برگزاری یک مهمانی خانوادگی، باید پیشاپیش و از زمان بسیار طولانی وقت تعیین کرد در حالی که در ایتالیا ممکن است بدون مقدمه صورت گیرد.
  • ایتالیایی ها برای دوست شدن با دیگران، آمادگی بالایی دارند به آسانی با دیگر دوست می شوند. در صورتی که سوئدی ها بسیار محافظه کار و وسواسی هستند. تا وقتی که به طور کامل به کسی اعتماد پیدا نکنند، دوست نمی شوند.
  • روابط میان فرزندان و پدر و مادر در ایتالیا حتی در سنین بالا بسیار گرم است. تماس های فیزیکی میان افراد خانواده مانند در آغوش کشیدن همدیگر خیلی عادی است ولی بچه های سوئدی پس از ۱۸ سالگی روابط بسیار محدودی با پدر و مادر خود دارند.

تاثیر آب و هوا:

          میزان مصرف داروهای ضد افسردگی در ایتالیا یک سوم سوئد می باشد. کارشناسان، همه مشکلات روحی و روانی سوئدی ها فقط تقصیر روش زندگی آن ها نمی دانند بلکه، آب و هوای سرد و بدتر از آن، تاریکی طولانی در پاییز و زمستان، مزید بر علت می شود.

          تهیه کننده گزارش تلویزیونی «سوئد، سرزمین قرص های سادی آور» یک زن جوان لبنانی تبار است که خودش هم در ۱۸ سالگی، نخستین تجویز پزشکی قرص ضدافسردگی را دریافت کرد. وی درباره تجربیات شخصی خودش می گوید: برای دانشگاه، از شهر جنوبی مالمو که آب و هوی بهتری دارد به استکهلم آمدم، در نتیجه آن؛ بیماری من تشدید شد و چندین روز را در بیمارستان بستری بودم.

          به گفته گزارشگر در فصل پاییز، وقتی که همه جا خاکستری و تاریک می شود، فشار زیادی به سیستم عصبی وارد می شود و همه چیز به هم می ریزد.

راه حل های بیولوژیک سوئدی:

          مشکلات افسردگی، موضوع تازه ای در سوئد نیست. در کنار توسل به داروهای پزشکی، دولت و جامعه سوئدی برخی از راه حل های بیولوژیک را هم برای روبرو شدن با این شرایط آب و هوایی نامساعد ترویج داده اند. مهمترین آن ها موارد زیر هستند:

  • ورزش: مهمترین توصیه همه کارشناسان در سوئد برای مقابله با افسردگی ها ناشی از زندگی صنعتی و همچنین آب و هوای سرد و تاریک این منطقه، ورزش می باشد. برای همین، از دهه ۱۹۷۰ نهضت ساختن راه های مخصوص پیاده روی و دوچرخه سواری به راه افتاد. شهرداری ها موظف هستند در فصل برفی، مسیرهای پیاده روی و دوچرخه سواری را پیش از جاده های ماشین رو، برف روبی کنند. گزارشگر برنامه یادشده می گوید: با تشدید ورزش، توانست از به مقدار زیادی از مصرف دارو بکاهد.
  • پناه بردن به طبعیت: توصیه می شود که مردم به طور منظم از محیط های سیمانی و خاکستری شهری دور شوند، به کوهنوردی و جنگل نوردی بروند. در طبیعت چادر بزنند و قهوه داغ بنوشند.
  • تماشای پرندگان و حیوانات: تماشای پرندگان و حیوانات وحشی باعث ارامش اعصاب می شود. به همین خاطر شهرداری ها در جنگل های کنار محلات مسکونی، جاهایی برای زندگی آهوهای وحشی، خرگوش ها، سنجاب ها، قوها و غیره فراهم می کنند. در فصل های سرد، فروشگاه های سوئدی غذاهای حیوانات وحشی می فروشند تا مردم به حیوانات وحشی نزدیک محل زندگی خود بدهند و آن ها را نزدیکی منازل خود جذب کنند.
(Visited 40 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید