تاریخ: ۱۱:۳۱ :: ۱۳۹۸/۰۸/۱۵
خاورمیانه: برندگان و بازندگان اتحادهای جدید

سریل برت

اسلیت (فرانسه)

حمله ترکیه به سوریه بازی مهم اتحاد و سازش ها را تسریع کرد: دشمنان سابق (کردها و نیروهای دولتی سوریه، اسرائیل و عربستان سعودی) را به یکدیگر نزدیک کرد و متحدان تاریخی(ترکیه و امریکا) را روی در روی یکدیگر قرار داد.
در این رقابت برای نفوذ، امریکا میدان مبارزه و اعتبار خود را از دست داد، در حالی که روسیه موقعیت داوری را به دست آورد، همانگونه که اجلاس پوتین و اردوغان در سوچی نشان داد.
شبکه اتحادهای تاریخی امریکا به طور آشکار از بین رفت. اختلاف نظر امریکا با عربستان سعودی در دوران محمد بن سلمان با محاصره قطر و جنگ در یمن افزایش یافت. اروپایی ها نیز با تحول عربستان در داخل و خارج دچار دردسر شدند.

تنش با ترکیه نیز به اوج خود رسید، در حالی که این کشور از سال ۱۹۵۲ ستون تاریخی ناتو است. همبستگی با اتحاد آتلانتیک فقط ظاهری فریبنده است به حدی که صداهایی خواستار حذف ترکیه از ناتو هستند.
اتحاد ضد داعش به رهبری امریکا از بین رفته است و جای خود را به خاورمیانه ای داده است که در آن اتحادهای غربی به شدت با یکدیگر رقابت می کنند یا حتی یکدیگر را از میدان به در می کنند.
روسیه با مداخله خود در سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ پیمان سال های ۱۹۷۰ شوروی با پدر بشار اسد را از سر گرفت و هدف آن حفظ یک متحد سابق در برابر حضور امریکا در عراق، اسرائیل، اردن و ترکیه و نشان دادن توانایی های عملیاتی خود فراتر از مرزهایش بود.
روسیه با ایران ، لبنان و یمن همگرایی هایی را در حفظ توافق هسته ای ایران، مبارزه با نفوذ امریکا در عراق و مبارزه با اسلامگرایی سنی از بین النهرین تا قفقاز فراهم کرد.
محور مسکو –دمشق-تهران در منطقه به قدری قابل توجه شد که شکلی از مذاکره را در مورد بحران سوریه را ایجاد کرد. ترکیه سنی با وجود این که رقیب دمشق و تهران است، به آن پیوست.
حرکت براونی اتحادهای منطقه ای بسیار قدرتمند است که حتی منجر به سازش هایی شده است که غیرعادی به نظر می رسد. در بین این اتحادهای بعید، نزدیکی روابط بین اسرائیل و عربستان سعودی برای مبارزه با راهبرد منطقه ای ایران در لبنان و سوریه است. همچنین عربستان سعودی که از جنگ جهانی دوم وابسته به امریکایی ها است، مجموعه ابتکاراتی را به سوی روسیه آغاز کرده است. محمد بن سلمان در صدد حمایت روسیه برای سیاست خارجی خود است.
در خاورمیانه، اتحادهای تاریخی غربی ها در حال تجزیه است. در عوض امپراتوری های منطقه ای سابق (روسیه، ترکیه و ایران) در صددند با بازسازی شبکه های جدید همبستگی موقت اما در حال توسعه آنها را از میدان بیرون کنند.
روسیه بازگشت گسترده به منطقه را تحقق بخشید و در نظر دارد شبکه های اتحاد را بین دشمنان منطقه ای گسترش دهد. در این بازی مهم معاصر، غربی ها از هم اکنون بازندگان بزرگ هستند.

منبع: اداره کل رسانه های خارجی

 مترجم: سیده هاجر محسنیان

(Visited 79 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید