تاریخ: ۱۳:۰۹ :: ۱۳۹۸/۰۷/۱۳
عراق هم اس ۴۰۰ می خرد

پس از انتشار گزارش‌های جسته و گریخته چند ماه اخیر پیرامون امکان خرید سامانه دفاع موشکی پیشرفته موسوم به اس ۴۰۰ توسط عراق، موضوع انجام معامله، علیرغم مخالفت‌های آمریکا و اسرائیل، همزمان با برگزاری جلسات مجمع عمومی سازمان ملل، شکل جدی‌تری گرفت در حالی که پوتین از پذیرفتن درخواست ایران برای دریافت این سامانه موشکی خودداری کرده است.

طی چند ماه گذشته نیروهای حشد الشعبی عراق که مرتبط با جمهوری اسلامی معرفی می‌شوند، مورد حملات هوایی منتسب به اسرائیل قرار گرفته‌اند و اسرائیل حملات انجام‌شده را «بازدارنده» خوانده و انجام آن را تلویحاً پذیرفته است.

سامانه اس ۴۰۰ که از سال ۲۰۰۷ و زمان تحویل سامانه قدیمی ام تور ۱ به ایران، در روسیه به خدمت گرفته شده، سیستم پیشرفته ضدموشکی (و هواپیماهای نظامی) است و بنا بر اظهار منابع روسی قادر است هدف‌هایی، از جمله موشک‌های کروز، را در فاصله ۴۰۰ کیلومتر و در ارتفاع تا ۳۵ کیلومتر هدف قرار دهد.

تحویل سامانه دفاع موشکی اس ۴۰۰ به ایران می‌تواند موازنه قوا در منطقه غرب آسیا، خلیج فارس و بخش عربی-اسرائیلی خاورمیانه را مغشوش کند، در حالی که به کار گرفتن آن در ترکیه یا عراق تأثیر نسبتاً کمتری بر موازنه کنونی خواهد داشت.

سامانه دفاع موشکی عراق مستقیماً علیه آمریکا به کار گرفته نمی‌شود و ترکیه نیز به عنوان عضو پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) در تقابل با غرب نیست، حال آنکه جمهوری اسلامی ضمن خصومت اعلام‌شده با آمریکا و اسرائیل، با عربستان، امارات و بحرین نیز دارای مناسبات خصمانه است و در صورت بالا گرفتن تنش از تمامی ظرفیت‌های نظامی در اختیار خود علیه مجموعه کشورهای یاد شده استفاده خواهد کرد.

سامانه‌های دفاع ضدموشکی اگرچه برای مقابله با موشک و یا هواپیماهای مهاجم در حال پرواز طراحی‌شده، قادر است هدف‌هایی ثابت در سطح زمین یا دریا را نیز مورد اصابت قرار دهند.

خودداری روسیه از تحویل سامانه پیشرفته دفاع موشکی موسوم به اس ۴۰۰ به ایران که به دلیل رفع مانع فروش موشک‌های اس ۳۰۰ در تعارض با قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت نیز قرار ندارد، تنها به دلیل ملاحظات امنیت منطقه‌ای روسیه و رعایت انتظارات آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی است.

در حقیقت حمایت روسیه از مواضع ایران در جامعه جهانی و همکاری‌های نظامی آن کشور با جمهوری اسلامی تنها در چارچوب رعایت اولویت‌های سیاست خارجی کرملین صورت می‌گیرد و دارای حدود مشخص است.

حمایت روسیه از کلیه قطعنامه‌های تنبیهی و توبیخی شورای امنیت علیه ایران که از سال ۲۰۰۶ تا سال ۲۰۱۲ در رابطه با برنامه‌های اتمی مشکوک به داشتن ابعاد نظامی جمهوری اسلامی به تصویب رسیده نماد غیرقابل انکار سیاست «همکاری‌های مشروط و حمایت محدود» مسکو در رابطه با تهران است.

(Visited 43 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید