کشمیر، تصمیمات هند تحت الشعاع گفتگوهای صلح افغانستان

جامپائولو کادالانو

لارپوبلیکا (ایتالیا)


بحران میان هند و پاکستان بر سر مسأله کشمیر با گفتگوهای میان آمریکا و طالبان نیز سروکار دارد.با دید گسترده ای باید به انگیزۀ دهلی نو در خصوص لغو خودمختاری منطقۀ کشمیر نگریست و باید افغانستان را نیز در این سناریو قرار داد.
گفتگوهای جاری میان آمریکا و طالبان با میانجیگری قطر و نیز از چند ماه پیش دیپلماسی آلمان، باعث نزدیکی مواضعی شده اند که در زمان های دیگر به نظر غیرقابل انطباق می آمدند. این تحول در مذاکرات زمانی حاصل گردید که دولت ترامپ مقرر کرد که هدف واقعی فقط یک چیز ملموس و قابل دستیابی بود و آن اینکه افغانستان هرگز دیگر نباید محل امنی برای تروریست  ها باشد. دیگر حوادثی چون ١١ سپتامبر نباید تکرار شوند. طالبان که به واسطۀ دو دهه جنگ ضعیف شده اند می توانند این منظور را محقق سازند آن هم در ازای این تعهد که کلیۀ مستشاران نظامی آمریکا این کشور را ترک کنند. طالبان فرزندان پاکستان هستند. برای ترامپ دستیابی به توافقی برای خروج از باتلاق افغانستان در کارزار انتخاباتی یک امتیاز خواهد بود.
هند در این توافق صلح نقش آشکاری ندارد. لیکن پاکستان می تواند با احساس رضایت به سبب دو چیز آن را مدنظر داشته باشد: موفقیت طالبان زمانی که بار دیگر یک نقش سیاسی در کابل خواهند داشت و خودِ مسألۀ خروج آمریکا از این کشور.
در آنچه مودی، نخست وزیر هند را به عملیات کشمیر کشاند، سه عامل وجود دارد: یکی راهبردی، یکی تاکتیکی و یکی نیز میدانی. در وهلۀ اول دهلی نو قصد اعمال فشار بر آمریکا دارد تا واشنگتن بار دیگر سناریوهای آسیایی را زیر سوال نبرد و اتحاد با اسلام آباد را ترجیح دهد.  از نظر تاکتیکی نیز این حرکت هند یک بازی زودهنگام است. در آخر نیز توافق صلح برای افغانستان عملاً هزاران جنگجوی طالبان کاملاً آموزش دیده و مسلح را آزاد خواهد کرد. بدین ترتیب اسلام آباد به راحتی قادر خواهد بود این افراد را دقیقاً به منطقۀ کشمیر انتقال دهد. دهلی نو این را می داند و به موقع خود را آماده می کند.

مترجم: مریم شرکا

 اداره کل رسانه های خارجی

(Visited 40 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید