تاریخ: ۱۰:۵۰ :: ۱۳۹۸/۰۴/۰۵
ترامپ بلوف می زند و مرد عمل نیست

نشنال اینترست

با توجه به الگوی دونالد ترامپ در زمینه ایجاد بحران و تهدیدات توخالی، حال همه به این نتیجه رسیده اند که او فقط یک آدم “بلوف زن” است و مرد عمل نیست.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در حال حاضر از مناقشه با ایران عقب نشینی کرده است. او در لحظه آخر تصمیم گرفت حمله هوایی به ایران را متوقف کند، حمله ای که می توانست اوضاع را به سمت مناقشه بزرگتر میان ایران و آمریکا ببرد. سایر مخالفان آمریکا، بویژه کشورهای یاغی و کوچک، از نزدیک این تحولات را تماشا می کنند.
از سال ۲۰۱۷، رئیس جمهور به میزان زیادی تنش ها را با دست کم چهار “رژیم یاغی” افزایش داده است: ایران، کره شمالی، ونزوئلا و سوریه. این بحران ها چنان شبیه هم هستند که می توان گفت ترامپ یک دفترچه راهنمای بحران دارد. شکل گیری این الگو برای رئیس جمهوری که برای پیش بینی ناپذیر بودن ارزش قائل است، همراه با ریسک است؛ مخالفان به شکل روزافزونی می دانند چه چیزی را از او انتظار داشته باشند. بحران جنگی به سبک ترامپ دارای مؤلفه های زیر است:
۱- یک رابطه دشوار به شکل نمایش گونه ای به یک بحران بین المللی بزرگ تبدیل می شود. در هر چهار مورد، هیچ تهدید قریب الوقوعی برای جنگ از سوی طرف متخاصم وجود نداشت. روابط سرد و حتی خصمانه بود، اما هیچ تهدید چشمگیری برای حمله به آمریکا و متحدانش وجود نداشت. حتی در مورد ایران، اقدامات این کشور علیه متحدان آمریکا در خاورمیانه عمدتاً به صورت جنگ نامتقارن و آزار و اذیت بوده است و نه تهدید شفاف نظامی. اما ترامپ اوضاع را پر از تنش کرد و این کشور را به جنگ، تحریم و حتی نابودی کشور تهدید کرد. تهدید به مداخله نظامی، پوشش رسانه ای گسترده ای را در پی داشت به گونه ای که همه انتظار داشتند یک بحران به وجود آید یا شمارش معکوس برای جنگ نظامی آغاز شود.
۲- درخواست های بیش از اندازه ای از کشورهای مخالف می شود. زمانی که یک بحران با پوشش ۲۴ ساعته رسانه ای آغاز می شود، رئیس جمهور شروط بزرگی را مطرح می کند که کشور یاغی آنها را رد می کند. برای مثال، دولت ترامپ از کره شمالی خواسته به طور کامل و به شکل برگشت ناپذیر و قابل راستی آزمایی سلاح های هسته ای خود را کنار بگذارد. او همین درخواست ها را از ایران هم داشت. در خصوص ونزوئلا، دولت ترامپ بر رهبر این کشور فشار آورد تا از کشور فرار کند. چنین شروط و درخواست هایی طبیعتاً واکنش شدید ملی گرایی به دنبال خواهد داشت و دیپلماسی را سخت تر خواهد کرد – زیرا آمریکا در عمل تسلیم شدن را در ازای هیچ می خواهد.
۳- معمولاً میان ترامپ و مشاوران جنگ طلبش اختلاف بوجود می آید. ترامپ در مقایسه با مخالفانش، یک جمهوریخواه صلح طلب محسوب می شود. اکنون کاملاً مشخص است که ترامپ نمی خواهد در دوران ریاست جمهوری اش یک جنگ بزرگ رخ دهد. او احتمالاً نگران است که به سرنوشت جورج دبلیو بوش در جنگ عراق گرفتار شود. با وجود این، ترامپ افراد جنگ طلب جمهوریخواه مانند مک مستر و جان بولتون را در اطراف خود جمع کرده است. این مسئله باعث ایجاد یک مرحله قبل از بحران شده که در آن ترامپ از ادبیات تحریک آمیز استفاده می کند و سعی دارد طرف مقابل را به حمله نخست ترغیب کند؛ به علاوه او، در این مرحله از ادبیات متعارض دیپلماسی نیز استفاده می کند. آشفتگی آشکار کاخ سفید ترامپ را می توان در پیام های ضد و نقیض و سردرگمی در مورد خطوط قرمز آمریکا مشاهده کرد.
۴- بی تمایلی ترامپ به استفاده از نیروی نظامی در لحظه آخر. با وجود ادبیات تند ترامپ – اینکه کره شمالی را نابود می کنم! ایران را محو می کنم – او آدمی است که نسبت به تفنگ خجالتی است! بعد از چهار بحرانی که ترامپ در توئیتر با تهدیدات توخالی بوجود آورد، اکنون مشخص شده است که رئیس جمهور فقط بلوف می زند. به نظر می رسد شیوه ترامپ اینگونه باشد که می خواهد طرف مقابل را با تهدیدهای شدید به آستانه برساند و سپس امیدوار باشد که آنها جا می زنند و در ازای هیچ، امتیاز می دهند. راه آشکارتر برای گرفتن امتیاز از طرف مخالف این است که امتیازاتی هم به آنها داده شود اما به دلایل ایدئولوژیکی، این کار برای یک رئیس جمهور جمهوریخواه سخت است. ترامپ مانده است و تهدیداتش! اما او اکنون با مشکل اعتبار نیز روبروست: بعد از چهاربار تهدید به استفاده از نیروی نظامی – به جز یک مورد “سنگ پرانی” در سوریه در سال ۲۰۱۷ – و عمل نکردن به آن تهدیدات، آیا مخالفان آتی، تهدیدات جنگی ترامپ را باور می کنند؟تمامی کشورها از این درس خواهند گرفت. اگر ترامپ به یک بلوف زن معروف شود، آنگاه چین نیز ممکن است موضع سفت و سخت تری در جنگ تجاری اتخاذ کند. اما کشورهای یاغی بیشترین نفع را می برند. آنها اکنون در معرض حمله نظامی آمریکا قرار دارند. از زمان جنگ سرد، آمریکا به طور منظم به کشورهای کوچک مانند یوگسلاوی، لیبی و عراق حمله کرده است. آنها اکنون اینگونه تصور می کنند که ترامپ به دنبال جنگ نیست و صرفاً باید منتظر تغییر اهداف ترامپ در توئیتر باشند.
این درس در مورد کره شمالی بیش از جاهای دیگر کاربرد دارد. سوریه و ونزوئلا از داخل دچار انشقاق شدید هستند، و ایران هنوز به سلاح هسته ای دست نیافته است. کره شمالی نیز با هیچ آسیبی روبرو نیست. بنابراین، فضای بیشتری برای چانه زنی با آمریکا دارد. تهدیدات آمریکا در استفاده از نیروی نظامی یک عنصر سودمند بودند. با توجه به گذشته، اکنون به نظر می رسد چین و کره شمالی هر دو واقعاً از تهدیدات جنگی سال ۲۰۱۷ ترامپ می ترسیدند. اما آنها اکنون نمی ترسند. کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی می تواند به راحتی منتظر بماند تا دوره ترامپ تمام شود یا اینکه رئیس جمهور بعدی شروط بهتری روی میز بگذارد.
این یک مزیت برای ترامپ است که صلح طلب تر از نومحافظه کارانی است که هنوز در محافل سیاستگذاری خارجی حزب جمهوریخواه حضور چشمگیری دارند. اما با توجه به اینکه ترامپ تهدیدات زیادی کرده و به آنها عمل نکرده است همه اکنون فکر می کنند که او یک بلوف زن است و نه یک جنگ طلب. ما باید انتظار داشته باشیم کشور بعدی ای که ترامپ آن را به جنگ تهدید می کند، به تهدید ترامپ وقعی ننهد. این نیز به نوبه خود می تواند باعث شود ترامپ برای اثبات خودش به نیروی نظامی متوسل گردد همانطور که بوش در عراق انجام داد چرا که او می ترسید که مانند پدرش، برچسب “بزدل” به او داده شود.
راه حل آشکار این است که به سمت چندجانبه گرایی، دیپلماسی، سازمان های بین المللی، شراکت منطقه ای حرکت کنیم و با این مخالفان و حامیان شان مذاکره کنیم. اما با توجه به خصومت حزب جمهوریخواه با این نوع چهارچوب فکری، فقط یک ابزار برای ترامپ باقی مانده است – تهدیدات یکجانبه (تهدید به جنگ یا تحریم فشار حداکثری). اما مخمصه سیاست خارجی فعلی ترامپ و حزب جمهوریخواه این است: هر دو شیفته استثناگرایی آمریکایی، یکجانبه گرایی، امتیازگیری بیش از اندازه که معادل تسلیم شدن بدون شرط است، و تغییر رژیم هستند. اما آنها دیگر اراده دنبال کردن تبعات خشونت آمیز چنین روش هایی را ندارند، به ویژه اگر دشمن تسلیم نشود. زیرا افکار عمومی آمریکا دیگر مناقشه هایی به سبک ویتنام و عراق را نمی خواهد. بنابراین، ترامپ در وضعی قرار گرفته که مانند یک نومحافظه کار متخاصم حرف می زند اما مثل یک کبوتر در آشیانه عمل می کند. همه کشورهای یاغی در سرتاسر دنیا این را می بینند!

(Visited 52 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید