گروه: سیاسی
تاریخ: ۱۴:۱۴ :: ۱۳۹۸/۰۳/۲۲
سفر بحرانی بدون نتیجه

یوهانس لیتهویزر

فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ (آلمان)

پس از آن که هایکو ماس ابتدا در اردن، عراق و امارات متحده عربی توقف کرد، در بغداد پیشنهاداتی برای برگزاری یک کنفرانس منطقه ای با مشارکت کشورهای حاشیه خلیج [فارس] دریافت نمود، در ابوظبی بی اعتمادی متقابل با رژیم آن سوی خلیج [فارس] را مشاهده کرد و با جواد ظریف، همتای ایرانی خود سخنانی را رد و بدل نمود، در نهایت صبح روز دوشنبه وارد وزارت امور خارجه ایران گردید. وزیر امور خارجه ایران اولتیماتوم به اروپایی ها را بار دیگر تکرار کرده بود و ماس پاسخ داده بود که او به هیچ وجه از سیاست “کمتر در قبال کمتر” – که بر اساس آن ایران خود را محق به عدم پیروی از تعهدات هسته ای می داند، اگر اروپایی ها نتوانند فرصت های تجاری وعده داده شده را فراهم و تضمین کنند – پیروی نخواهد کرد.
ملاقات آنها دو ساعت طول کشید، دو برابر زمان برنامه ریزی شده و سپس بر سر میز نهار نیز به گفتگو ادامه دادند. با این حال، بیانیه هایی که دو وزیر در کنفرانس مطبوعاتی ایراد کردند، بیشتر شبیه اظهارات قدیمی بود تا پیام هایی جدید. ظریف گفت در این دیدار “گفتگوهای جدی، واضح، شفاف و نسبتا طولانی” صورت گرفت، ماس نیز به نوبه خود از “تبادل نظری بسیار صریح و بی پرده بر سر یک نقطه عطف بسیار ویژه” صحبت کرد و بار دیگر هشدار خود را مبنی بر این که در چنین “وضعیت بسیار جدی” هر گونه تنشی می تواند “به درگیری نظامی” منجر شود، تکرار کرد. همچنین طرف ایرانی سعی داشت این تصویر را که به اروپایی ها اولتیماتوم داده و از آغاز ماه ژوئیه دیگر به توافق عمل نخواهد کرد، کمرنگ کند: گفته شده این تاریخ صرفا مهلتی برای اتخاذ اقدامات داخلی دیگر می باشد.
حتی قبل از سفر به تهران، وزیر امور خارجه آلمان می دانست طرفین اروپایی نمی توانند امتیازهای چندانی به ایران پیشنهاد کنند تا رژیم یپذیرد از توافق همچنان پیروی کند. تنها راه حل جایگزینی که ماس به تهران ارائه داده، ایجاد “اینستکس” است که در ابتدا برای واردات کالاهای بشردوستانه مانند دستگاه های پزشکی به ایران به کار خواهد رفت. تا کنون، این ساز و کار به انجام معاملات فردی نپرداخته است.
از سوی دیگر، ماس گزینه دوم و جدی تری را ترسیم می کند. استدلال او در تهران بدین گونه است: اگر ایران به تعهدات خود بر اساس توافق هسته ای عمل نکند، دیگر طرف های توافق نیز بار دیگر تحریم های خود را اعمال خواهند کرد، همان گونه که سازمان ملل متحد قصد دارد انجام دهد – بدین ترتیب اروپا و آمریکا موضعی متحد در قبال ایران خواهند داشت. به همین علت، ایران باید از “منافع سیاسی و استراتژیک” خود که به معنای “حفظ این توافقنامه و در نتیجه حفظ راه های گفتگو با اروپا” می باشد، پیروی کند.
اما ظریف در مسیر دیگری گام بر می دارد: سختگیری در قبال آمریکا که با تحریم هایش یک “جنگ اقتصادی” علیه ایران به راه انداخته و تشویق اروپایی ها به “ایفای نقشی جدی برای ایجاد آرامش” در این جنگ اقتصادی. وزیر امور خارجه ایران اگرچه در گفتگو با هیئت آلمانی، تهدیدات و اولتیماتوم های قبل را تکرار نکرده، اما همچنان آماده برداشتن گام های ملموس نیز نبوده است. ظریف دعوت آمریکا (و اروپا) را برای مذاکره در مورد برنامه موشکی ایران و حضور شبه نظامیان ایرانی در منطقه رد نمود.
وزیر امور خارجه ایران همچنین از پیشنهاد آلمان برای حضور و مشارکت بیشتر در منطقه خلیج [فارس] تشکر و قدردانی کرد. حاکمان بغداد به ماس پیشنهاد داده بودند که کنفرانسی با حضور بازیگران منطقه ای به منظور کاهش بی اعتمادی متقابل برگزار کند. ظریف در این باره گفت مسائل منطقه ای برای ایران “همواره بسیار مهم” بوده و خوشحال است که آلمان اکنون می خواهد در کنار سایرین بر سر میز کنفرانس بنشیند.
از سوی دیگر، اگر آلمان (و اروپایی ها) بخواهند در خلیج [فارس] نقش میانجیگری و تثبیت کننده ای ایفا کنند که امکان دارد آنها را در تقابل با آمریکا قرار دهد، باید برخی انتظارات را برآورده سازند. وظیفه اصلی آلمان، قابل اطمینان بودن و ایجاد اعتماد می باشد. بدین منظور، تمدید ماموریت نظامی آلمان در اردن و عراق، انجام عملیات شناسایی توسط نیروی هوایی آلمان و همچنین برگزاری دوره های آموزشی برای نیروهای عراقی اهمیت زیادی دارد. این اقدامات به تثبیت امنیت عراق، کنترل شبه نظامیان دولت اسلامی و تضمین استقلال عراق از ایران کمک می کنند.
منبع: اداره کل رسانه های خارجی

(Visited 22 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید