تاریخ: ۱۴:۰۰ :: ۱۳۹۸/۰۳/۲۱
شورای نظامی سودان چاره ای جز تعامل با معترضان ندارد

­عبدالباری عطوان

رای الیوم (انگلستان)

شورای نظامی سودان چاره ای جز پذیرش میانجیگری نخست وزیر اتیوپی و تعامل مثبت با خواسته های معترضان ندارد.
بعد از کشتاری که نیروهای واکنش سریع مرتکب شدند و طی آن حدود ۱۰۰ اعتصاب کننده جان باختند, اعتماد بین شورای نظامی حاکم بر سودان و رهبران اعتراض های مسالمت آمیز از بین رفت و اوضاع به شکلی سریع به سمت هرج و مرج پیش رفت و شاید حتی به جنگ داخلی هم منجر شود, جنگی که عمر درگیری را بیشتر می کند و به ویژگی مسالمت آمیز بودن اعتراض ها پایان می دهد و راه را برای دخالت های نظامی خارجی هموار می کند.
صراحتا باید بگوییم سودان به دو اردوگاه تقسیم شده است اردوگاه اول را عبدالفتاح البرهان, رئیس شورای نظامی و حمیدتی معاون او رهبری می کنند که از حمایت قوی مثلث مصر, عربستان و امارات برخوردار است. اردوگاه دوم را مخالفان غیرنظامی رهبری می کنند که قطر, ترکیه و برخی گروه های اسلامی با آن همسو هستند و شاید این همسویی به زودی به حمایت مالی و شاید نظامی منجر شود.
به گفته برخی طرف های مرتبط با شورای نظامی، این شورا به خاطر این در تعیین تکلیف بحران به شیوه نظامی عجله کرد که نمی خواست بحران ادامه یابد و هرج و مرج همه گیر شود. اما نتیجه این اقدام برعکس و خونبار بود و اهداف شورای نظامی و شبه نظامیان وابسته به آن را در خصوص انحصار قدرت و تلاش برای تشکیل صوری یک دولت غیرنظامی فاش کرد.
بازگشت شورش های مدنی به سودان, شکست میانجیگری ابی احمد, نخست وزیر اتیوپی, کشته شدن ۴ نفر از اعتصاب کنندگان با شلیک نیروهای واکنش سریع, همه وهمه نسخه ای از آینده خونین برای سودان می پیچد که شاید به فروپاشی این کشور و تبدیل شدن آن به یمنی دیگر و شاید خطرناک تر منجر می شود.
رهبران شورای نظامی سودان دوبار اشتباه کردند بار اول وقتی فکر کردند مشت آهنین می تواند معترضان را به تسلیم شدن و پذیرش یک حکومت غیرنظامی صوری که حاکمیت ندارد وادار کند و اشتباه دوم آنها زمانی بود که متقاعد شدند تکیه به قدرت های خارجی کفه ترازو را به نفع آنها سنگین می کند و حمایت بین المللی و منطقه ای برای آنها به ارمغان خواهد آورد. در حالی که این قدرت ها, یعنی امارات و عربستان همچنان بعد از ۴ سال نتوانسته اند بحران یمن را به سرانجام برسانند و فکر نمی کنیم باردیگر این اشتباه را در سودان مرتکب شوند.
در ادامه این سرمقاله آمده است: شورای نظامی چاره ای جز پذیرش میانجیگری نخست وزیر اتیوپی ندارد زیرا او تنها طرف مقبول دو طرف است. این شورا همچنین باید با خواسته های معترضان و کسانی که به دنبال یک دولت غیرنظامی واقعی هستند تعاملی مثبت داشته باشد که این کار زمینه را برای برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری هموار می کند که در آنها مردم سودان حرف آخر را می زنند.
شورای نظامی و شبه نظامیان وابسته به آن با دخالت خونین و به خوبی برنامه ریزی نشده در دارفور, سودان را در بحرانی خطرناک گرفتار کردند و به نظر می رسد آنها درس های لازم را از بحران دارفور نگرفتند و می خواهند آن را باردیگر و به شیوه ای خشن تر در خرطوم و سایر شهرهایی که صحنه اعتراض است تکرار کنند. بحران دارفور در برابر بحران کنونی سودان خیلی ناچیز بود و شاید تعلیق عضویت این کشور در اتحادیه آفریقا اولین زنگ خطر باشد.

(Visited 20 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید