تاریخ: ۱۲:۰۰ :: ۱۳۹۸/۰۱/۲۶
هدف تروریست اعلام شدن سپاه از سوی ترامپ درگیر شدن در دشمنی بی پایان است

تریتا پارسی

گاردین (انگلستان)


تروریست اعلام کردن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در راستای منافع اسرائیل و عربستان سعودی است و اتخاذ رویکردی شبیه اوباما برای بهبود روابط از سوی رئیس جمهور بعدی آمریکا را دشوارتر می کند.
دونالد ترامپ با یک چرخش قلم، بیش از ١١ میلیون ایرانی را تروریست خواند. این اقدام بی سابقه موجب افزایش نگرانی ها از فشار جناح بولتون-پومپئو بر ترامپ ناآگاه و کشاندن او به سوی جنگ با ایران شده است. اما خطر بزرگ تر افتادن دولت های آینده آمریکا در خصومتی بدون برد با ایران است.
تاریخ أسفبار آمریکا و ایران پس از انقلاب را نمی توان فقط از منظر این دو کشور به تنهایی درک کرد. از بیرون که به آن نگاه شود، می توان دید دسیسه های دیگر قدرت های خاورمیانه نیز به اندازه ولع تصمیم سازان در تهران و واشنگتن در این دشمنی مؤثرند. اسرائیل و عربستان سعودی بیش از دو دهه است که از بهبود روابط ایران و واشنگتن و محروم شدن خود از موقعیت مطلوبی که سلطه آمریکا در خاورمیانه برای آن ها ایجاد کرده است، بیم دارند.
با وجود این کم تر پیش آمده است که تصمیمات آمریکا تا این حد آشکارا در راستای منافع اسرائیل و عربستان سعودی باشد.
پومپئو این گام را فقط استمرار «تلاش آمریکا برای فشار حداکثری بر حکومت ایران» خواند. تلاشی که بر این پیش فرض غلط مبتنی است که تحریم ها ایران را وادار به تسلیم خواهند کرد. رویکردی که هم بوش و هم اوباما آن را امتحان کردند و شکست خوردند.
در هر دو مورد فشار آمریکا با فشار متقابل ایران مواجه شد. ایران در سال ٢٠٠٣، حدود ١٥٠ سانتریفوژ داشت که در پایان دولت بوش این تعداد به ٨ هزار سانتریفوژ و حدود ١٥٠٠ کیلو اورانیوم غنی شده رسید. این عدد ٥ سال پس از روی کار آمدن اوباما  به ٢٢ هزار سانتریفوژ و ١٠ هزار کیلو اورانیوم غنی شده رسید.
اوباما با درایت متوجه شد که مسیر فشار حداکثری نه به تسلیم که به دستیابی ایران به بمب یا بمباران این کشور از سوی آمریکا می انجامد. برای همین مسیر مذاکره و سازش را در پیش گرفت.
این روش جواب هم داد. انعطاف و حسن نیت آمریکا انعطاف و حسن نیت ایران را به دنبال داشته است.
اما این بهبود روابط موجب وحشت در ریاض و تل آویو شد.
فشار حداکثری هیچ گاه نمی توانست مسأله ایران را حل کند؛ اما عربستان سعودی و اسرائیل را به هدف اصلی خود، یعنی وارد شدن آمریکا به جنگ با ایران یا افتادن در دام دشمنی همیشگی با این کشور، می رساند. در توازن قدرت منطقه ای، هر دو نتیجه به نفع آن ها است.
از همه این ها گذشته، این برنامه هسته ای ایران نبود که برای آن ها خطر به شمار می رفت. بلکه بیشتر تمایل تهران به سازش با واشنگتن است که آن ها را به وحشت می انداخت.
اگر چه نباید خطرات ناشی از تصمیم تروریست اعلام کردن سپاه در کوتاه مدت را نادیده گرفت، اما آثار بلندمدت آن بسیار نگران کننده است. سناتور رند پل در پاسخ به پومپئو تأکید کرد این تصمیم به معنای چراغ سبز برای حمله به سپاه در سوریه نیست.
دشمنی ایران و آمریکا پیش از این نیز نهادینه بوده است . مجموعه ای از واقعیت های سیاسی و حقوقی این مسأله را لاینحل کرده است و دست سیاستمداران در واشنگتن و تهران را برای رفع اختلافات می بندد.
اعلام تروریست بودن سپاه خشت دیگری بر این دیوار بی اعتمادی میان دو کشور افزود.
هدف این تصمیم انداختن دولت بعدی آمریکا در دام دشمنی همیشگی با ایران و کاستن از قدرت مانور آن برای پیگیری صلح از طریق مذاکره است.
اسرائیل و عربستان سعودی این تصمیم را به نفع خود می دانند و بار دیگر، ترامپ نصیحت آن ها را بر ارتش و جامعه آمریکا ترجیح داد.
این حرکت با وجود بنیادین بودنش از تصمیم اوباما برای دستیابی به سازشی برد-برد با ایران بنیادین نبود. توافق هسته ای ایران پیروزی دیپلماسی و در راستای منافع آمریکا بود. اما به طور اساسی با راهبرد اصلی آمریکا و برنامه های سلطه در خاور میانه تناقض دارد. این نشان می دهد که آمریکا تمایل داشت به جای تلاش برای تسلیم کردن و تنبیه ایران با این کشور سازش کند. این اقدام به این علت بنیادین بود که نخستین گام به سوی از هم پاشیدن این مفهوم تردید ناپذیر بود که آمریکا باید بر خاورمیانه سلطه داشته باشد.
اما اعلام تروریست بودن ترامپ از سوی سپاه ناقض آرمان های سلطه جویانه آمریکا نیست و مشکل عمیق تر در همین جا نهفته است: رویکرد پس از جنگ سرد آمریکا به خاور میانه خالی از دشمنی های دائمی نیست و از آن ها استقبال می کند. شاید بنیادین به نظر برسد؛ اما نتیجه گیری منطقی موضعی است که دستور می دهد آمریکا باید بر منطقه تسلط داشته باشد. دشمنی های دائمی و جنگ های بی پایان آفت این راهبرد کلان و برجسته ترین ویژگی آن هستند.
به تعبیر اوباما، پایان دادن به جنگ عراق کافی نبود. ذهنیت موجود در پس آن نیز باید از بین برود.  به همین ترتیب، جلوگیری از دشمنی پرهزینه و بدون برنده با ایران کافی نیست. آرمان های سلطه جویانه ای که بی تردید به جنگ ها و دشمنی های همیشگی می انجامند، باید تغییر کنند.

مترجم: مهتاب نورمحمدی
منبع: اداره کل رسانه های خارجی

(Visited 77 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید