تاریخ: ۹:۴۳ :: ۱۳۹۷/۱۰/۱۷
آیا چین خود را برای جنگ آماده می کند؟

پائولو مائوری

ایل جورناله (ایتالیا)

قضیه لو یوآن یک قضیۀ منفرد نیست. صحبت از یک فرد تندرو که برای خودش سخن می گوید نیست. بلکه بیانگر یک خط مشی سیاسی و راهبردی مورد توافق تعدادی از نمایندگان نیروهای مسلح چین و عناصر برجستۀ حزب کمونیست این کشور است.
خارج از دنیای نظامی نیز این حکایت، جنگ طلبانه است. به عقیدۀ تعدادی از دانشگاهیان چین همچون پروفسور هوانگ جینگ، سیاست خارجی آمریکا در جذب وفاق و حمایت سایر بازیگران منطقۀ آسیا دیگر قادر به رقابت با چین نیست.
بنابراین در چین باد در جهت مخالف وزیدن گرفته است و دقیقاً به واسطۀ این سیاست جدید شی جین پینگ و اوضاع بین المللی کنونی است که این فلسفۀ جنگ طلبانه در حال پا گرفتن است.
بعد از پاکسازی هایی که رئیس جمهور چین در میان اعضای نظامی و حزبی انجام داده است، پست های کلیدی به افراد معتمد وی واگذار گردیده اند.
البته تغییر رفتار نسبت به آمریکا فقط یک مسألۀ فلسفی نیست بلکه علل دیگری نیز دارد که به حال و به گذشتۀ کم و بیش نزدیک مربوط می گردد.
علت اینکه در حال حاضر یک انقلاب کوچک در درون کمیتۀ مرکزی به وجود آمده است، این نیز هست که برگزاری چهارمین مجمع جامع به تعویق افتاد. علت آن نیز به عقیدۀ تحلیلگران این است که جنگ کنونی تجاری که آمریکا علیه چین به راه انداخته است به تدریج تأثیراتی به همراه دارد.
جنگ تعرفه ها که ترامپ به راه انداخته است به عنوان یک حملۀ مستقیم به چین تعبیر نمی شود اگر چه در اصل همین است.
لفاظی جنگ طلبانۀ چین فقط به رقابت در سطح اقتصادی مربوط نمی گردد. پکن امروز خود را قدرتمندتر احساس می کند. در واقع چنانچه تحلیلگران چینی قادر به بیان این امر هستند که واشنگتن نقطه عطف کشورهای آسیایی نیست دقیقاً به این علت است که آمریکا با تصمیمات اشتباه دولت قبلی، اهمیت اندکی برای این عرصه قائل شد.
لذا وقوع یک درگیری نظامی شاید به سبب مسألۀ آزادی کشتیرانی در دریای چین جنوبی که اکنون دیگر از سوی پکن آبهای ارضی قلمداد می شوند، بعید نیست.
لیکن این مسأله وجود دارد که پکن می داند که علی رغم موشک های قاتل ناوهای هواپیمابر و سامانه های جدید فوق صوت، زرادخانۀ اتمی اش در مقابل زرادخانۀ آمریکا رنگ می بازد.
در حال حاضر آمریکا در یک مرحلۀ حساس انتقال و مدرن سازی مجدد نیروهای مسلح خود به سر می برد. ضمن آنکه پکن حتی آمادگی درگیر شدن در جنگی در مقیاس وسیع را نیز ندارد. با این وجود اکنون پکن خود را به اندازۀ کافی قدرتمند احساس می کند که بتواند سرزمین های نزدیک تر به مرزهایش مانند تایوان، جزایر سنکاکو و دریای چین جنوبی را مورد تهدید قرار دهد.

(Visited 74 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید