تاریخ: ۱۳:۲۲ :: ۱۳۹۷/۱۰/۰۹

سرگی ستروکان

کامرسانت (روسیه)

پیرامون ورود تهران و واشنگتن به روند جدیدی از رویارویی
یکی از عوامل کلیدی که تعیین کننده وضعیت و درجه روابط بین الملل در سال ٢٠١٨ میلادی بوده است، بازگشت بحران رابطه آمریکا با ایران می باشد. در حدود ٤٠ سال پیش، مساله  تسخیر سفارت امریکا در تهران مطرح بود که در دوره خود، یکی از تلاطم های جهانی بشمار می رفت و ایران و امریکا را وارد روند تاریخی جدیدی از رویارویی کرده بود.
روند حاضر از آنجا شروع شد که دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا، قرار خود در راستای خروج یک جانبه امریکا از توافق هسته ای با ایران را اعلام کرد که در تابستان سال ٢٠١٥ میلادی در وین به امضا رسیده بود. توافق هسته ای قرن که در راستای ممانعت از تحقق سناریوی جنگ جهانی جدید بود، در معرض فسخ و شکست قرار گرفت. می بایست خاطر نشان کرد که در دستیابی به توافق هسته ای با تهران، امریکا و روسیه نقش بسیار مهمی ایفا کرده بودند. اما، دونالد ترامپ که این حق را برای خود قائل است که قوانین بازی را تغییر دهد و توافق های حاصل در روند دیپلماتیک را فسخ کند، به تمامی پیروزی های قبلی خط بطلان کشید. دونالد ترامپ ضمن اعمال تحریم های شدید علیه ایران در عرصه تجاری، بانکی، بیمه، حمل و نقل، کشتی رانی، نفت و گاز به اقتصاد ایران ضربه جدی وارد کرد و نه فقط ایران، بلکه بازیکنان مهم جهانی را به چالش کشید.
امریکا ضمن درخواست برای تبدیل شدن تحریم های یک جانبه به تحریم های چند جانبه و به انزوا کشاندن ایران، دستان متحدان و یاران خود را در کل جهان بست. در نتیجه، در حال حاضر، هر کشور بزرگی به نحوی، ناگزیر است، در قبال مساله ایران تصمیم گیری کند: یا قوانین دونالد ترامپ را اجرا کنند و یا سیاست جهانی قبل از دونالد ترامپ را پیش ببرند. در رابطه با خود ایران باید گفت که این کشور در سال جاری، حداقل توانسته است پیروزی روانی را در برابر کشورهای اروپایی کسب کند. ایران ضمن پابرجا ماندن در توافق هسته ای و اجرای وظایف خود، نشان داده که به سیستم سیاسی جهان و قوانین بین الملل پایبند است و آنها را نقض نمی کند. و این در حالی است که امریکا و اسرائیل در مساله هسته ای ایران در برابر کل جهان تنها مانده اند.

(Visited 41 times, 1 visits today)

پاسخی بگذارید