تاریخ: ۱۱:۵۱ :: ۱۳۹۷/۰۹/۰۸
تبديل افغانستان به جولانگاه ابرقدرت ها

کنفرانس افغانستان که امروز در مقر دفتر اروپائي سازمان ملل در ژنو برگزار شده يک کنفرانس عجيب و غريبي است. از يک سو و بويژه از سوي سازمانهاي امدادي بين المللي بر احتياج و خشونت تاکيد شده و درخواست براي کمک بيشتر مي شود و از آن سو نيز طرفي که از جانب دولت افغانستان هدايت مي شود بر پيشرفت و ثبات تاکيد مي کند و تقاضا براي سرمايه گذاري مي شود
عوامل خارجي هم ،خواهان صلح در افغانستان بوده ولي برداشت متفاوتي از صلح با يکديگر دارند. و گروه جهادي و افراطي طالبان که عامل اصلي اختلاف در افغانستان مي باشد که اصلا در ژنو شرکت داده نشده است. مشکل آينده افغانستان مدتهاست که ديگر فقط محدود به تنش هاي بزرگ داخلي آن نيست. اختلاف افغانستان در اين ميان تبديل به جنگ نيابتي بين قدرتها گرديده است. بزرگترين اين قدرت ها هم آمريکا بوده که کماکان هزاران نيروي نظامي در آنجا دارد که رئيس جمهور اين کشور پس از گذشت ۱۷ سال از حضور آنها در آنجا، مي خواهد ناکارآمد بودن آنرا تائيد کند. تصميم بر خروج نيروهاي ناتو نيز از سوي کشور هاي عضو اين پيمان مورد استقبال قرار مي گيرد ولي يکباره حضور روسيه در افغانستان بوجود آمده و آنهم ۳۰ سال پس از شکست سخت شوروي سابق در اين کشور. مسکو امروز مي خواهد در افغانستان هم ابرقدرتي خود را به اثبات برساند و غرب را به چالش طلبيده و همزمان مانع از آن گردد که گروه موسوم به حکومت اسلامي از آنجا به آسياي مرکزي سرايت کند.
از آن سو هم چيني ها قرار دارند که مي خواهند منابع زير زميني اين کشور را براي خود بدست آورده و همزمان غرب را براي هميشه از اين منطقه دور سازند. بعد از اين سه قدرت، پاکستان، هند و ايران بعنوان قدرت هاي منطقه اي هستند که هيچکدام به يکديگر اعتماد ندارند و از طريق طالبان تلاش مي کنند نفود خود در افغانستان را اعمال نمايند. مسلما عليه آنها اصلا صلحي براي افغانستان متصور نيست. در اين کشور حاشيه هند و کوش که بيشتر به جولانگاه ابر قدرت ها تبديل شده، افغاني ها خود شانس کمتري براي رسيدن به صلح خواهند داشت. ضمنا، اعمال نفوذ و بويژه فعاليت هاي ابرقدرت ها هيچوقت نتوانسته باعث آرامش در کشوري بشود.

پاسخی بگذارید