تاریخ: ۸:۳۸ :: ۱۳۹۷/۰۷/۱۶
سه پست ریاستی در عراق: ایران سه؛ آمریکا صفر

القدس العربی (انگلستان)

در پایان زایمان سیاسی بسیار طولانی بعد از اعلام نتایج انتخابات پارلمانی ماه مه عراق، ظرف یک روز برهم صالح به عنوان رئیس جمهور این کشور انتخاب شد و عادل عبدالمهدی را مامور تشکیل کابینه کرد. پیش از آن نیز محمد الحلبوسی در اواسط ماه سپتامبر به عنوان رئیس پارلمان عراق انتخاب شده بود. نزدیک بودن این سه نفر به ایران موجب شد فعالان رسانه های ارتباط اجتماعی در عراق نتیجه رقابت سیاسی بین ایران و آمریکا در عراق را سه – صفر به نفع ایران اعلام کنند!
در واقع بررسی سوابق حرفه ای سه شخصیت یاد شده نشان می دهد فعالان شبکه های ارتباط اجتماعی بیراه نگفته اند. برهم صالح که تحصیل کرده دانشگاه های انگلیس است در سال ٢٠١٤ برای تصدی ریاست جمهوری عراق رقابت کرد ولی نتوانست پیروز شود.
عادل عبدالمهدی نیز روابطی صمیمانه با ایران دارد. تصاویری وجود دارد که عبدالمهدی را در کنار عمار حکیم هنگام آموزش دادن نیروهای ایرانی در زمان جنگ ایران با عراق نشان می دهد. محمد الحلبوسی نیز نامزد مورد حمایت «حشد الشعبی» و فرمانده معروف آن هادی العامری و همچنین فراکسیون دولت قانون به ریاست نوری المالکی برای پست ریاست جمهوری بود. فعالیت سیاسی او به عنوان نماینده پارلمان و استاندار الانبار با فراز و نشیب هایی همراه بود و او در برخی مقاطع به فساد متهم شد.
ایران و متحدانش برای دستیابی به این هدف مسیری پیچیده را طی کردند که شامل قدرت نمایی نظامی –مانند علنی شدن تحویل موشک های بالستیک به شبه نظامیان شیعه در عراق از سوی ایران- و راهکارهای سیاسی بود. ایران به خصوص درباره مقتدی صدر به راهکار سیاسی روی آورد به طوری که صدر در لبنان با قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه و همچنین سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله دیدار کرد تا در نهایت با نامزدهای مورد حمایت نوری المالکی و هادی العامری موافقت کند.
نتایج به دست آمده به این معنا نیست که ایران توانسته است روی شکاف ناشی از رقابت های حزبی و خصومت های شخصی سیاستمداران عراقی پل بزند ولی ثابت کرد همه در عراق مجبور هستند رضایت تهران را جلب کنند و ما به ازای مربوطه را بپردازند. به همین علت بود که الحلبوسی در نخستین سخنرانی پس از انتخاب شدنش به ریاست پارلمان، از مخالفت با محاصره ایران سخن گفت و پاسخ آن را با تبریک تهران به مناسبت انتخاب شدنش به این سمت دریافت کرد. برهم صالح نیز که شخصی لیبرال و نزدیک به غرب محسوب می شود بار دیگر به حزب جلال طالبانی که متحد نزدیک ایران است بازگشت که این اقدام او بخشی از هزینه برای نشستن بر کرسی ریاست جمهوری بود.
مجموع این تحولات نشان داد سخنان درباره تاثیر و نفوذ آمریکا در ساختار سیاسی عراق، مبالغه آمیز است و در واقع نفوذ سیاسی و امنیتی و مالی ایران در عراق بسیار فراتر از تاثیر و نفوذ آمریکا در این کشور است. واشنگتن مجبور به قبول این واقعیت شد که نمی تواند نامزدهای مورد حمایت خود را تحمیل کند زیرا رقابت در صحنه سیاسی عراق بین هواداران پر و پا قرص ایران –مثل هادی العامری و نوری المالکی- با حامیان ملایم تر ایران مثل العبادی و مقتدی صدر بود. در واقع نامزدی وجود نداشت که بتواند منافع آمریکا را در عراق تامین کند.
وقتی آمریکا در عراق چنین وضعی دارد، تکلیف عربستان سعودی که دل به تاثیر گذاشتن بر صحنه سیاسی عراق بسته بود، روشن است.

پاسخی بگذارید