اهانت به امت عربی و اقتدار ایران…آیا خجالت نمی کشیم؟

کمال خلف

رای الیوم (انگلستان)

عجب دورانی است که در آن از چشیدن طعم حیثیت و کرامت محروم هستیم. این را در حالی گفتم که سرگم پیگیری سخنان رئیس جمهور آمریکا هستم که در هر مناسبتی از کشورهای عربی و اسلامی بزرگ با اهانت و بی احترامی و وقاحت یاد می کند. ” ای ضعیفان بهای حمایت ما از خود را بپردازید، در غیر این صورت حکومت هایتان در معرض طوفان قرار می گیرد. بپردازید ای فرمانبرداران. پیش روی شما راهی جز اعطای ثروت و روزی ملت هایتان نیست تا از این طریق از این ثروت، ملت ما برخوردار شود و تا قطره آخر شما را خواهم دوشید.”
این زمانی است که دولت آمریکا قدس و مقدسات ما را به دشمن ما هدیه می دهد، در حالی که ما ساکت هستیم و نه احساس مناعت و شجاعت و نه کرامت در ما برانگیخته می شود، بلکه به اقدامی بدتر از سکوت دست می زنیم؛ یعنی هم دستی و کمک به تجاوز به حقوق امت خود و به سمت نزدیک شدن به اسرائیل دشمن دیرینه خود و علیه کشوری حرکت می کنیم که در ارزش های اسلامی و زیستن در جغرافیای مشترک بایکدیگر اشتراک داریم.
می خواهید با ایران بجنگید زیرا در امور ملت های عربی مداخله کرده است…اشکالی ندارد اما با چه وسیله ای با این کشور خواهید جنگید؟ با قدرت نظامی اسرائیل یا تحریم های امریکا؟ یا تحریک مذهبی که مذهب بسیاری از فرزندان ملت های خودتان است؟ گویی به پای خود شلیک می کنید.
آیا احساس مناعت طبع، کرامت و دفاع از استقلال منحصرا علیه همسایه یعنی ایران است؟ کرامتی در برابر اشغال کننده سرزمین ما و هتک حرمت کننده آبرویمان، زنانمان، دخترانمان و قاتل کودکانمان و دزد ثروت هایمان وجود ندارد؟
آیا واقعا زمامداران عربستان کم تر از دو هفته دوام نمی آورند؛ چنانچه ترامپ از آن ها حمایت نکند؟ چه کسی به ریاض حمله خواهد کرد؟ آیا ایران به جنگ برای از میان بردن عربستان اقدام می کند چنانچه ترامپ دست از حمایت بردارد؟ اعتقاد داریم این مسئله اتفاق نخواهد افتاد بلکه چه بسا کاملا برعکس آن اتفاق افتد. از این رو عربستان و تمام امت عربی تسلیم اخاذی پست هستیم و امت نادانی هستیم که باور می کنیم و تن به تسلیم می دهیم.
همزمان، وقتی ساکن کاخ سفید با وقاحت و رذالت ما را خطاب قرار می دهد، شما [حکومت های عربی] به ائتلاف و رابطه محکم با وی افتخارمی کنید. درحالی که او با احترام دشمن خود و دشمن شما یعنی ایران را خطاب قرار می دهد و خواستار دیدار با سران این کشور می شود، در حالی که آن ها با این مسئله مخالفت می کنند. به آن ها پیشنهاد می دهد و آن ها حتی گفتگوی مستقیم با وی را نمی پذیرند. همانطور که می دانید هرگونه مصالحه با ایران به ضرر شما خواهد بود و طی آن به وضعیت اطاعت از ایران در زمان دوران شاه بازمی گردید.
با حسادت به ایران نگاه می کنیم، در حالی این کشور با توانمندی ذاتی خود مقاومت می کند و با اتکا به خود و صبر در برابر محاصره و تحریم ها پایدارای می کند و فرش، مواد غذایی و تسلیحات خود را برای حفظ کرامت و حیثت ملتش تولید می کند.
مترجم: مهری بهرامی

پاسخی بگذارید