تاریخ: ۱۴:۲۰ :: ۱۳۹۷/۰۶/۰۶
مصائب روهینگیاها

تیل فندرز

فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ (آلمان)

کوتوپالونگ در جنوب شرقی بنگلادش، بزرگترین اردوگاه پناهندگان در جهان بوده و حدود یک میلیون نفر در آنجا زندگی می کنند. روهینگیاها، ساکنین این اردوگاه، مردمی مسلمان هستند که در کشور اکثرا بودایی برمه، به عنوان شهروند و حتی یک قوم به رسمیت شناخته نمی شوند.
مهاجرت بزرگ آنها دقیقا یک سال پیش آغاز شد، زمانی که تعدادی از شبه نظامیان روهینگیایی به یک پایگاه نظامیان و پلیس برمه حمله کرده و چندین نفر را کشتند. پس از آن اقدامات تلافی جویانه و وحشیانه ارتش آغاز گردید. در نتیجه این اقدامات، تعداد بسیار زیادی از روهینگیاها کشته شده یا مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته اند. از آن زمان، حدود ٧٠٠ هزار روهینگیا به آن سوی مرز فرار کرده و در کوتوپالونگ مستقر شده اند، جایی که قربانیان جابجایی های قبلی از سال ها پیش زندگی می کردند.
هنگامی که ما برای اولین بار پس از آغاز این بحران به مرز بنگلادش و برمه سفر کردیم، می توانستیم ابرهای سیاهی از دود را بر فراز روستاهای روهینگیا ببینیم. در آن زمان و طی سفرهای بعدی خود به کوتوپالونگ، ما با افرادی صحبت کردیم که اعضای خانواده آنها به ضرب گلوله ارتش کشته شده بودند، مورد ضرب و شتم قرار گرفته و با ضربات چاقو زخمی شده بودند. در کوتوپالونگ آنها هیچ شغلی نداشته و همچنین هیچ سرگرمی یا کاری برای انجام دادن ندارند. جرم و جنایت، اذیت و آزار و آدم ربایی بخشی از زندگی روزمره آنها می باشد.
تعجب آور نیست که سازمان های امدادرسانی به ویژه نگران سرخوردگی شدیدی هستند که بر ساکنان کوتوپالونگ حاکم شده است. یونیسف درباره به وجود آمدن یک “نسل گم شده” از کودکان هشدار می دهد. بیش از ٦ هزار کودک زیر سن قانونی بدون والدین خود در این اردوگاه زندگی می کنند. در اینجا کمبود فرصت های تحصیلی، مراقبت های پزشکی و حتی مواد مورد نیاز اولیه مانند هیزم به چشم می خورد. طی فصل باران در جاده ها سیلاب به راه افتاده، زمین لغزش های بی شماری رخ داده و انواع بیماری ها شیوع می یابند.

مترجم: عطیه خرّم

 

پاسخی بگذارید