انتخابات در پاکستان: سایه نظامیان

لوموند (فرانسه)


اگرچه پیروزی عمران خان، ستاره سابق کریکت، در انتخابات امید به احیای دمکراسی در پاکستان را به وجود آورده، اما درباره واقعیت این نقطه عطف سیاسی، ما را به احتیاط فرا می خواند.
پیروزی عمران خان و حزب وی در انتخابات ٢٥ ژوئیه از نظر تاریخ این کشور که در قلب مسایل حساس سیاسی منطقه ای قرار دارد، روندی از دوره جدید است.این نخستین بار است شخصیتی که به نقش معترض عوامگرای بدون برنامه اکتفا کرده بود، در پاکستان به قدرت رسیده است. حزب وی عرصه سیاسی پاکستان را که تا کنون در انحصار حزب مردم و حزب مسلم لیگ نواز بود، کاملاً تغییر داده است.
امریکایی ها که در ماه ژانویه این کشور را به علت نداشتن صداقت در برخورد با گروه های شورشی اسلامگرای منطقه و استفاده ابزاری از خشونت آنها برای بی ثبات کردن همسایه خود افغانستان محکوم و از نظر مالی تحریم کردند، از پیروزی عمران خان استقبال کرده اند.
کودتا های نظامی مشخصه تاریخ این کشور است
در واقع این انتخاب بدون در نظر گرفتن توازن قدرت بین قدرت های مدنی و نظامی که ساختار پاکستان از ده سال پیش تا کنون است، انجام شد. کودتاهای نظامی مشخصه تاریخ این کشور است و روند دمکراتیک در سال ٢٠٠٨ آغاز شد.
اگر نظامیان پاکستان که قدرت اقتصادی نیز محسوب می شوند، از سال ٢٠٠٨ تا کنون از توسل به زور صرفنظر کرده است، اکنون با استفاده از موقعیت های سیاسی یا نگرانی از مخالفت با منافع خود بر خواست خود برای عمل کردن نیابتی تاکید می کنند. از چندین سال پیش تا کنون در مورد عمران خان تردید وجود داشت. نخست وزیر جدید در طول مبارزات انتخاباتی خود با بخش زیادی از مواضع تاریخی ارتش هماهنگ شده بود. موضع ملی گرایانه وی در زمینه سیاست خارجی و منطقه ای این باور را به وجود آورده که دولت مدنی وی خط مشی های مهم کشور را تعریف نمی کند، اما می تواند خط مشی های ارتش را پیاده کند.
نظامیان وی را از مدت مدیدی می شناسند. در سال ١٩٨٧ رئیس جمهور ضیاء الحق برای این که او توانسته بود انتظار افکار عمومی را برآورده سازد، از وی درخواست کرده بود به کریکت بازگردد. او قبل از این که در سال های ١٩٨٠به حمید گل، رئیس سابق سازمان های سری نظامی پاکستان، نزدیک شود، مورد لطف ژنرال مشرف قرار گرفته بود.


مترجم: سیده هاجر محسنیان

پاسخی بگذارید