تاریخ: ۱۱:۵۱ :: ۱۳۹۷/۰۴/۱۳
ولادیمیر پوتین تزاری که خواستار فتح اروپاست

جی جی ریوا

اسپرسو (ایتالیا)

ولادیمیر پوتین در هر عرصه ای قوانین خود را اعمال می کند: از اروپا گرفته تا خاورمیانه و آسیا و از حمایت از برگزیت گرفته تا مارین لوپن و حزب جنبش پنج ستارۀ ایتالیا.
زمانی که گفته می شود که پوتین یک تزار است فقط یک اشتباه لفظی مرتکب می شویم. زیرا او نیز مانند امپراطورهای روسیه قبل از انقلاب بلشویکی به شکل جسورانه ای در هر کشوری اتحادهایی می سازد و اسب های ترویایی ایجاد می کند که برای طرح برتری جویانه اش مفید است. وی که خود را از هر ایدئولوژی به جز ملی گرایی رها نموده به جستجوی مخاطبانی حتی در میان رهبرانی می پردازد که متقابلاً دشمن هستند. به لطف عملگرایی برای کشورش منافعی کسب می کند و تنها ستارۀ قطبی است که بعد از قرن بیستم و جنگ سرد باقی مانده است.
با آیت الله های ایران گفتگو می کند و در عین حال مایل بود که نتانیاهو در رژۀ ٩ مه در کنارش باشد. در بیت المقدس می تواند روی لیبرمن نیز حساب کند.
در حالی که روابط سودمندی با چین برقرار می کند به اروپا نیز نگاهی می اندازد. شاهکارش نیز برانگیختن تحسین و احترام در بسیاری از کشورهای عضو سابق پیمان ورشو است که پیش از این بسیار نسبت به مسکو خشمگین بودند.
وی خواستار کسب رضایت نوکران سابق که در ضمن خاری بر چشم بروکسل به شمار می آیند، نیست. وی خواستار بیشتر از اینهاست. وی غرب اروپا را هم می خواهد که پاشنۀ آشیل آن را که همان مهاجران هستند، شناسایی کرده است.
شاید پوتین همان گونه که دوست دارد تکرار کند، خواستار پایان اروپا نیست. شاید می خواهد این قاره صرفاً ضعیف و دارای شکاف باشد طرحی که وجه مشترکش با ترامپ است که در این امر ارزشمندترین شریک وی به شمار می آید. بر خلاف رئیس جمهور آمریکا راهبردی مشخص در سر داشته و با پشتکار آن را دنبال می کند آن هم با توجه به زمان طولانی که بر مسند قدرت خواهد بود.
می تواند اجلاس گروه ٧ را حذف کند و آن را به نفع گروه ٢٠ که بیشتر معادلات و قدرت های چندجانبه را منعکس می سازد، نادیده بگیرد.
اکنون نیز ویترین مسابقات جام جهانی فوتبال را در دست دارد مانند المپیک سال ٢٠١٤ در سوچی. گویی به همه و در همه جا بگوید که باید با من سروکار داشته باشید.

مترجم: مریم شرکاء

 

پاسخی بگذارید