مشکل جدید برای نتانیاهو

اولریش اشمید

نویه زوریشر سایتونگ (سوئیس)


نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، می گوید که او هرگز از یورام کوهن، رئیس سابق سازمان اطلاعات داخلی شین بت (شاباک) درخواست نکرده که تماس های بنی گانتز، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش و تامیر پاردو، مدیر سابق موساد را شنود کند. دفتر نخست وزیر نیز این سخنان را انکار کرد: اتهاماتی که شب گذشته در برنامه تلویزیونی “اودا”، از سوی ایلانا دایان، روزنامه نگار تحقیقی مطرح شده، بی اساس است.
جدیدترین “افشاگری” های دایان در بهترین حالت مانند پس لرزه ای کم اهمیت هستند. آنها تاثیر کمی خواهند داشت ودر سطح ادعاهای متقابل باقی خواهند ماند. روز جمعه، کوهن گفت این ادعا که نتانیاهو از او خواسته است پاردو و گانتز را مورد نظارت قرار دهد، اشتباه است. با این وجود، این اتهامات نشان می دهند که مناقشه میان نخست وزیر علنی و بی پرده و روسای سرویس های امنیتی تا چه اندازه عمیق و جدی است. پاردو گفت او حتی نمی خواهد باور کند که چنین چیزی می تواند در یک کشور دمکراتیک مانند اسرائیل اتفاق افتد. او هرگز از همکارانش استراق سمع نکرده بود.
جای شک نیست که پاردو نمی توانست به همان شکل مقابله به مثل کند. در عوض پاردو گفت، نتانیاهو و ایهود باراک، وزیر دفاع وقت در سال ٢٠١١ به کل نیروهای امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل دستور داده بود شرایط مناسب و لازم را برای حمله به تاسیسات هسته ای ایران در ظرف ١٥ روز فراهم کنند. این امر او را تا آستانه استعفا پیش برد، زیرا چنین کاری به معنای آغاز جنگ بود. او با چندین مشاور حقوقی مشورت کرد تا مشخص کند چه کسی در اسرائیل مجاز به اعلام جنگ است. سرانجام، پاردو با درخواست نتانیاهو مخالفت کرد. حمله بزرگ اسرائیل به ایران رخ نداد.
علت این نکته که نتانیاهو اتهامات جاسوسی را رد کرد، اما درباره اتهامات حمله به ایران هیچ واکنشی نشان نداد، آشکار است. استراق سمع از کارکنان خود جای تعجب و خشم دارد. با این حال، بسیاری از مردم حمله به تاسیسات هسته ای ایران را ضروری و حتی یک وظیفه ملی می دانند. از سال ها پیش نتانیاهو آشکارا برای رسیدن به این هدف مبارزه کرده است. حتی ایهود باراک نیز اعلام کرده که نتانیاهو در سال های ٢٠١٠ و ٢٠١١ بارها تلاش کرد تا ایران را بمباران کند اما به دلیل مقاومت نخبگان سیاسی شکست خورد. رئیس دولت معتقد بود که تنها راه جلوگیری از ساخت بمب اتمی ایران از طریق حملات غافلگیرانه و مخرب است. نخست وزیربر این باور بود که نیروی هوایی اسرائیل می تواند این کار را انجام دهد. او احتمالا هنوز هم بر این باور استوار است.
روز جمعه نیز یک روزنامه عربستانی در لندن اعلام کرد که روسیه به اسرائیل چراغ سبز برای حمله به مواضع ایران در سوریه داده است. مسکو و تل آویو موافقت کرده اند که نیروهای ایران نباید در جنوب سوریه حضور داشته باشند و اسرائیل باید مجاز باشد در مرز شمالی خود نظم وترتیب را برقرار کند، البته تا زمانی که رژیم بشار اسد را به خطر نیاندازد. این گزارش تایید نشده است و باید محتاطانه با آن برخورد کرد.

پاسخی بگذارید