علیرغم تمام دوستی ها

دانیل بروسلر

زوددویچه سایتونگ (آلمان)


در حال حاضر، «وحدت کلمه» پرکاربرد ترین واژه در میان سیاستمداران اروپایی است. هر زمان فدریکا موگرینی، رئیس کمیسیون سیاست خارجی اتحادیه اروپا در مورد موضع اتحادیه اروپا در مورد توافق هسته ای با ایران پس از خروج آمریکا صحبت می کند، از این کلمه استفاده می نماید.
پس از آنکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در ٨ ماه مه خروج خود را از توافق به گفته او “وحشتناک” اعلام کرد، به نظر می رسید که اتحادیه اروپا پا پیش گذاشته و یک نهاد قوی تر از قبل را به نمایش گذارد. آلمان، بریتانیا و فرانسه به عنوان اعضای برجسته اتحادیه اروپا، روشن ساختند که آنها می خواهند بدون کمک آمریکا نیز این توافق را نجات دهند.

در اجلاس سران در صوفیه، سران دولت های هر ٢٨ کشور عضو اتحادیه اروپا از این رویکرد حمایت کردند. اقدامات و تمهیدات بسیار کاربردی برای کاهش تاثیر تحریم های کوتاه مدت آمریکا علیه ایران آغاز شد. برای مثال، قانون مسدود کردن سال ١٩٩٦ که هدف آن حفاظت از شرکت های اتحادیه اروپا در مقابل مجازات های آمریکا می باشد، دوباره اعمال گردید. شرکت های کوچک و متوسط که با آمریکا ارتباط ندارند، باید به سمت ایران جذب شوند. همچنین یافتن راه هایی برای خرید نفت ایران بدون دلار مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته است.
اما هر چه این تمهیدات و پیشنهادات جدی تر و ملموس تر می شوند، برخی کشورها و به ویژه در شرق اتحادیه اروپا بیشتر ابراز نگرانی و تردید می کنند. به گفته دیپلمات های کشورهای غربی اتحادیه اروپا، آشکار است که آمریکا فشار زیادی بر آنها اعمال می کند.
واقعیت این است که آمریکا به میزان قابل توجهی حضور نظامی خود را در کشورهای مرکزی و شرقی اروپا افزایش داده است. حاکمان این کشور با تسلی خاطر اشاره کردند ترس آنها از اینکه ترامپ ممکن است این کشورهای عضو ناتو را در مقابل رفتار بیش از پیش تهاجمی روسیه تنها بگذارد، تا کنون بی پایه و اساس بوده است. با این حال، آنها همچنین با تفسیر “ترامپ” از “معامله” آشنا هستند: او انتظار دارد چیزی در عوض دریافت کند، و خودداری او از چنین چیزی دقیقا در همان شرایطی که باقی اروپایی ها او را در موضوع ایران به چالش کشیده اند، بسیار بعید به نظر می رسد.

پاسخی بگذارید