تاریخ: ۲۰:۱۱ :: ۱۳۹۷/۰۲/۲۲
خروج از توافق هسته ای ایران : تصمیمی پوچ با آثاری مخرب

 لوموند (فرانسه)

تصمیم دونالد ترامپ برای بیرون رفتن از توافق هسته ای در روز سه شنبه گذشته راه را برای یک برهه نامطمئن و خطرناک برای خاورمیانه باز می کند. هیچ وقت کنترل بر برنامه هسته ای ایران که در سال ۲۰۱۵ امضاء شده به این اندازه در معرض تهدید قرار نداشته است. اعلام رئیس جمهور آمریکا برای خروج از این توافق و برقراری دوباره تحریم های سخت تر الزاما به معنای تیرخلاص توافقی که ماحصل تلاش های سخت و دشوار مذاکرات گروه ۱+۵ با تهران نمی باشد بلکه آنرا به یک احتضار کند و در طول زمان محکوم می کند. ترامپ که وسوسه به شکست کشاندن همه آن چیزهایی است که در زمان اوباما تصویب شده اند را در سر دارد توافق هسته ای را ” بدترین توافق امضاء شده از سوی آمریکا”، ارزیابی کرده است و با نقش آفرینی به عنوان ” کسی که اهرم انفجار دینامیت ها را در دست خود دارد” عمل می کند. این در حالی است که سوریه به صحنه درگیری های مختلف میان قدرتهای منطقه ای و بیش از هر زمان دیگر ایران و اسراییل را در برابر همدیگر قرار داده است.
با وجود هشدارهای متعدد اروپایی ها، رئیس جمهورآمریکا بر یک تصمیم پوچ که آثار آن بر روی خاورمیانه ویرانگر خواهد بود اصرار می ورزد.
توافق وین که ماحصل دوازده سال زورآزمایی دیپلماتیک بود از این که یک توافق کامل باشد فاصله دارد برنامه هسته ای ایران را برای ده سال متوقف کرده و مانع از غنی سازی تهران در سطحی که می توان از آن استفاده های نظامی نمود می شود. ضمن اینکه بر اساس توافق جمهوری اسلامی ایران باید خود را تحت بررسی های سختگیرانه ای قرار دهد که از سوی آژانس اعمال می شوند.

شرط بندی روی شکاف های توافق هسته ای
در ازای این توافق بخشی از تحریم هایی که اقتصاد ایران را در سالهای اخیر  دوچار مشکل کرده بود برداشته شدند. اینطور توافق شده بود که البته این هم باز کامل نیست. در واقع نوعی شرط بندی بود : یعنی بازگشت ایران به جامعه بین الملل و گشایش اقتصادی که راه را برای بالاآمدن و قدرت گرفتن جریان میانه رو در درون دولت افزایش می داد و می توانست تاثیری مسالمت آمیز و صلح جویانه بر منطقه داشته باشد.
می بایست این شرط بندی امتحان می شد با این حال شکاف های موجود به وضوح دیده می شوند. برخی از بندهای توافق در سال ۲۰۲۵ به پایان می رسند و ابهام بزرگی در باره بعد از این تاریخ وجود دارد. با این حال توافق هسته ای، به طور صریح ایران را از ادامه توسعه دقیق ظرفیت موشکی اش یا نگهداری موشک های با برد بلند که بتوانند عربستان سعودی یا اسرائیل را مورد حمله قرار دهند، منع نمی کند.

اینها همه نکاتی هستند که اروپایی ها با دستگاه اداری کاخ سفید در آنها نگرانی های مشترکی دارند که پاریس هم از جمله آنها است و می توان پاریس را از جمله دخیل ترین پایتخت غربی برای تهیه یک توافق مستحکم هسته ای دانست.
و از همین جا و بخاطر همین نقش آفرینی نیز هست که ماکرون اصرار دارد توافق کنونی حفظ و تکمیل شود. ماکرون به اعتماد روابط قوی که با رئیس جمهور آمریکا دارد امیدوار بود مانع از خروج شکننده آمریکا از توافق شود. پاریس نیز همانند لندن و برلین می خواهد توافق را نجات دهد و برخلاف آمریکایی ها راه را برای ورود به یک بحران بی سابقه در روابط اروپا و آمریکا بازنگه دارد.
برخلاف واشنگتن، تهران متکی به گزارش هایی است که از سوی آژانس تهیه شده است و تعهدات تهران تا به این جا را تایید می کند بی آنکه از مزایای مورد انتظار توافق بهره برده باشد. الان بحث بر سر این است که مانع انتقام گیری مخالفین توافق هسته ای در داخل ایران شویم. همان هایی که تهدید می کنند غنی سازی را دوباره از سر می گیرند و راه را به سوی بدتر شدن این قانقاریا باز می کنند.

پاسخی بگذارید