تاریخ: ۲۳:۳۶ :: ۱۳۹۷/۰۲/۱۶
دیپلماسی خواهر؟!

نصرت الله تاجیک

از همان زمانیکه رهبرکره شمالی خواهرش رابرای حضور درمسابقات ورزشی المپیک زمستانی به کره جنوبی فرستاد نشان میداد که اینبار نه تغییرات آب و هوائی بلکه دیپلماسی خواهر بجای دیپلماسی پینگ پنگ یخهای روابط دو کشور را آب می نماید.استراتژی وی آن بودکه ازراه کره جنوبی آمریکارا منفعل نموده، یا زمان بخرد،یا مشکلاتش را حل کند و یا حداقلش به کاهش تنشها بپردازد تا زمانی دیگر و موقعیتی دیگر!

این راه حل عاقلانه و استراتژیکی بود. بهمین دلیل هم بود که عکس دست دادن رئیس جمهور کره جنوبی باخواهر رهبر کره شمالی که درردیف جلویش مایک پنس با قیافه عبوس نشسته بودخیلی برجسته شد! هم روندجهانی فعلا”به نفع ما نیست و هم ما ازاین جهت هم شانس نیاورده ایم! باشدتاترامپی دیگر! در عالم سیاست وجیه نیست بطور علنی با برخی شوخی کرد! اگر چه در خفافرق میکند اما احتیاط احوط آنست که در لفافه حرف زدکه نه سیخ بسوزدونه کباب!
اگرچه ترامپ با اقداماتش دنیا را بهم ریخته است، اما در تصویر بزرگ تحولات کنونی جهان، حل مسائل آمریکا با کره شمالی بعد از آنکه این کشور به عنوان یک قدرت هسته ای مطرح شده است و به راحتی آمریکا را تهدید موشکی می کند اگر بعید نباشد حداقل راهی بس طولانی در پی دارد تا دو طرف به نیازهای یکدیگر اذعان و به تفاهم برسند. در این زمینه نیت و بازی واقعی چین و روسیه در تعامل آتی آمریکا و کره شمالی از یکطرف و همچنین رابطه دو کشور روسیه و چین با آمریکا نیز مهم هستد. یعنی به نتیجه رسیدن این مذاکرات فقط به خواست، تنش ها،چالش ها، محدودیت هاوعلائق و ظرفیت های بین آمریکاوکره شمالی محدودنمی شودبلکه معادله این مذاکرات از درجه چندم وبامتغیرهای متعدد است.
با ویژگی های شخصیتی و رویکردها و سیاست های ترامپ وقول هایی که به طرفدارانش که قشر کشاورز و کارگر سفیدپوست آمریکائی هستند داده است و شعار اصلی وی «آمریکا اول» که نهایت یکجانبه گرائی است، بعید به نظر می رسد هیچگونه تفاهم پایدار و برد – برد بین امریکا و سازمان های بین المللی و یا کشورهای دیگر جهان صورت بگیرد. به عبارت دیگر در زمان ترامپ چندجانبه گرائی به فراموشی سپرده می شود و این خطر بزرگتری برای جهان است. آنچه از تعامل بین آمریکا و کره شمالی برای ایران مهم است را می توان در دو نکته خلاصه کرد:

۱- این توافق احتمالی ازمنظر مفهومی و صرفنظر از اینکه ترامپ آن راقبول دارد یا نه و یا درآن باقی خواهد ماندیاخیر،به نوعی برجام را زیر سئوال می برد. یعنی ممکن است بعضی اینگونه بپندارند که کره شمالی با تلاش خودواز طریق بومی سازی تحقیقات هسته ای با هر قیمتی که ممکن است حتی مقبولیت عام در بین مردم کره شمالی هم نداشته باشد و تهدید موشکی آمریکا ترامپ را پای میز مذاکره کشانده است. اما ایران با رها کردن این تحقیقات در نیمه راه به برجامی رسیدکه همین ترامپ آن را به رسمیت نشناخته است!

۲- مادر ایران باید دقت کنیم که ترامپ ممکن است حتی باامتیازدهی به کره شمالی به تفاهم احتمالی ضعیفی برسد اما یقینا با ایران که در نیمه راه هسته ای شدن است حاضر نیست کناربیاید.
اگرچه برجام حاصل رویکرد ایران برای تعامل باجامعه جهانی بود تا برای کم هزینه کردن تحقیقات هسته ای به راه کره شمالی نرود، بلکه یک فضای تنفسی برای سیاست خارجی بوجود آورد تا از این راه جایگاه واقعی خود را پیدا و نقش مثبت و سازنده منطقه ای خویش را مسئولانه ایفا نماید، اما ترامپ و تیمش با زمزمه تغییر رژیم همچنان علاقمند به دامن زدن به ایران هراسی و ایزوله کشور از جامعه جهانی است.زیرا ایران برجام را برای توسعه سیاسی -اجتماعی کشور و تامین حداقل رفاه عمومی مردم فراهم کرد تا به حداکثرسازی انسجام و همبستگی ملی برسد واین باایده تغییر رژیم از سوی ترامپ درتضاد کامل است.
لذاسیاست خارجی ایران تا زمانیکه برجام بتواندبه تامین حداکثری منافع ایران بپردازدو مصالح عمومی را رعایت کندباید به آن وفادار بمانداما نه چیزی بیش ازآن همچون امتیاز دادن برای ماندن ترامپ در برجام و یامشروعیت دادن به توافق احتمالی و پنهانی آمریکا و اروپا برای امتیازگیری بیشتر از ایران، زیراهدف ترامپ در مقابل ایران اخته کردن برجام است تا توسعه و رفاه در کشور رابه گروگان گیرد و ماندن یا رفتنش ازبرجام هم در همین جهت است. البته خروج ترامپ ازبرجام برای وی بدون دردسر بین المللی وازجمله تاثیر روی مذاکراتش باکره شمالی نخواهد بود.زیرارهبرکره شمالی الان عراق، لیبی و ایران رادرجلوی چشم خوددارد.اما ماندن ترامپ هم بابلندکردن دائمی شمشیر داموکلس برسراقتصاد ایران مفیدحال مانیست وحل مشکلات آمریکا و کره شمالی دست وی در مقابل ایران راباز ترکرده وشمشیر خود را بیشتر بالاخواهد برد!لذا بایدبطور جدی درزمینه حل احتمالی مشکلات آمریکا در داخل وخارج وازجمله تنش هایش با سایرقدرت های تاثیرگذاروهمچنین

پاسخی بگذارید