تاریخ: ۱۱:۱۸ :: ۱۳۹۶/۱۲/۱۳
امریکا در برابر «گروه های اروپایی» مغلوب می شود.

پراودارو (روسیه)


زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا، و دولتش اعلام کردند که برنامه جامع اقدامات مشترک (برجام) – توافق سیاسی منعقده در سال ٢٠١٥ میلادی، میان ایران و گروه ١+٥ (امریکا، روسیه، چین، بریتانیای کبیر، فرانسه و آلمان) – «بدترین توافق در کل تاریخ» است، مشخص شد: واشنگتن متحدان اروپایی خود را «پا در هوا نگه داشته است». ترامپ از تایید رسمی این موضوع امتناع می کند که تهران توافق پیرامون برنامه اتمی را اجرا می کند. این امر که به گفته فدریکا موگرینی، رئیس دیپلماسی اروپا، «آژانس بین المللی انرژی اتمی در نه گزارش خود، اجرای کامل تعهدات محوله بر ایران براساس برجام از سوی این کشور را تائید کرده است» و این که «این آژانس ماهیت صلح آمیز برنامه هسته ای ایران را تائید کرده است»، از نظر رئیس جمهور امریکا اهمیت چندانی نداشت.
ترامپ نه فقط برای عقد مجدد توافق هسته ای با ایران شرایط مکملی را ارایه کرده که بیشتر از ماهیت فنی برخوردار است، بلکه تلاش کرده تا «مساله ایران» را که ارزیابی های مربوط به سیاست تهران در خاور نزدیک را نیز مشمول می گردد، مطرح کند. این امر بعد از روز ١٣ ماه اکتبر سال ٢٠١٧ میلادی، زمانی که رئیس کاخ سفید استراتژی جدید و بسیار تند امریکا در قبال ایران را مطرح کرد، محسوس شد. این موضوع همچنین، در استراتژی امنیت ملی امریکا نیز بازتاب یافته است که در ماه دسامبر سال گذشته، ارائه شد. در این سند ٦٨ صفحه ای، ١٧ بار به نام تهران اشاره می شود: به عنوان «کشور منزوی»، «کشور حامی تروریست ها»، «عنصر بی ثباتی» – و اغلب در کنار کره شمالی. در این رابطه، نشریه امریکایی واشنگتن پست می نویسد که چنین «چنگالی» باید توافق هسته ای را با اقدامات ایران مرتبط می کرد که قرار بوده، به طور گسترده ای، به عنوان نشانه ای از «نیات پلید این کشور در عرصه های غیر هسته ای – طراحی موشک های بالستیک و حمایت از تروریسم» ارزیابی می شد، تا بدین ترتیب، باعث تغییر انگیزه ها در اعمال تحریم ها در راستای اعمال فشار بر تهران می شد. اما، واشنگتن با نارضایتی اتحادیه اروپا از چنین موضعی مواجه شده است. از این رو، به گفته یک کارشناس روسی، امريکا تلاش کرد، سازش میان شرکت کنندگان در این توافق را بر هم زند و با حذف روسیه و چین از شمار شرکت کنندگان، «همکاری با یاران اروپایی روی توافق تکمیلی با ایران را شروع کند».
اکنون، مرحله پایانی از راه می رسد. دیوید اوسالیوان، سفیر اتحادیه اروپا در امریکا، سخنان جنجال برانگیزی ایراد کرده است. او اعلام کرده که تحریم هایی که قرار است، امریکایی ها علیه تهران اعمال کنند، بی پایه و اساس هستند و اتحادیه اروپا آنها را بایکوت خواهد کرد. به گفته اوسالیوان، «ما وجدانا، نمی توانیم اعمال این تحریم ها را بدون پایه و اساس مجددا، آغاز کنیم». پیشتر، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد که تمامی شرکت کنندگان برجام در آنجا با یکدیگر دیدار کردند، ژرار آرو، سفیر فرانسه، گفت: «ایران، چین و روسیه به طور کامل و مشخصی تفهیم کرده اند که این توافق به هیچ وجه بازبینی نخواهد شد و این توافق به شکل کنونی اجرا خواهد شد». موگرینی اعلام کرده که توافق هسته ای با ایران اجرا می شود و اتحادیه اروپا به تلاش های خود برای اجرای کامل آن از طریق تمامی شرکت کنندگان ادامه خواهد داد. سرگی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، مشی کنونی اقدامات امریکایی ها را «مضر و نادرست» ارزیابی کرد. سرگی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، نیز به نوبه خود، در کنفرانس مطبوعاتی پیرامون نتایج مذاکرات با ژان ایو لو دریان، همتای فرانسوی خود، خاطر نشان کرد که «اگر قرار است، دیگر مسائل مرتبط با ایران بحث و بررسی شوند، درآنصورت این اقدام باید با مشارکت حتمی این کشور و براساس سازش انجام گیرد و نه، از راه دادن اولتیماتوم».
پس از آن چه؟ از لحاظ تئوری می توان، تصور کرد که واشنگتن می تواند به طور مستقل، و به رغم مخالفت های اتحادیه اروپا، روسیه و چین، از «توافق هسته ای» خارج شود و شرکت های اروپایی را که با ایران کار می کنند، تهدید به اعمال تحریم ها کند. قطعا، چنین روندی باب طبع متحدان امریکا در خاور نزدیک و از جمله، عربستان سعودی و اسرائیل خواهد بود که برای آنها، مداخله مسلحانه و نظامی امریکا علیه تهران، آخرین شانس برای مبارزه بر سر فرمانروایی در منطقه می باشد. از سوی دیگر، امریکا در انزوا قرار می گیرد، زیرا در رویکرد ایران، اتحادیه اروپا، روسیه و چین در یک سوی سنگر قرار دارند. فعلا، نبردهای دیپلماتیک ادامه دارد. مسکو در شورای امنیت سازمان ملل متحد، از حق وتوی خود در قبال طرح قطعنامه بریتانیا استفاده کرد که ازسرگیری اعمال تحریم ها به خاطر ارسال تسلیحات به یمن را مطرح و نقض ممنوعیت ارسال تسلیحات به حوثی ها از سوی تهران را محکوم می کند. در نهایت، این قطعنامه با کسب اکثریت آراء به شکلی تصویب شد که طی آن، فقط از ازسرگیری اعمال تحریم علیه ارسال تسلیحات سخن گفته می شود و اشارات پیرامون ایران در آن حذف می شود.
نیکی هیلی، نماینده دائمی امریکا در سازمان ملل متحد، مسکو را به دفاع از ایران متهم کرد و پیرامون اقدامات بعدی علیه تهران هشدار داد. در حقیقت، هیلی بدون اشاره به این که در حال حاضر، دقیقا، از کدام یاران سخن در میان است، اعلام کرد: «اگر روسیه گام های اتخاذی در راستای ممانعت از اقدامات ایران را بلوکه کند، در آنصورت امریکا و یارانش راهی جز اخذ تدابیر علیه تهران نخواهند داشت و مسکو قادر نخواهد بود، آنها را بلوکه کند». اما، قرارهای اصلی امریکا در آینده مشخص خواهند شد.

پاسخی بگذارید