تاریخ: ۱۱:۳۱ :: ۱۳۹۶/۱۱/۱۸
رئیس جمهور آمریکا تصمیم به بازدارندگی به جای تسلیحاتی شدن هر چه بیشتر گرفته است

پیتر وینکلر

نویه زوریشر سایتونگ (سوئیس)


استراتژی جدید هسته ای آمریکا، نکات حساسی را در خود پنهان دارد. ایده ای قدیمی دوباره متولد می شود.
روز دوشنبه، مسکو و واشنگتن اهداف آخرین معاهده خلع سلاح بزرگ با نام توافق استارت جدید مصوب سال ٢٠١٠، را پس از هفت سال آماده سازی محقق ساختند و قرار است به مدت سه سال اجرا شود. در همین حال، استراتژی جدید هسته ای پنتاگون نشان می دهد که احتمالا پایان یک دوره فرا رسیده است. در این سند صد صفحه ای، امریکا به نوبه خود از روند تسلیحاتی شدن دست کشیده و به طور فزاینده ای به بازدارندگی روی می آورد.
موشک ها و بمب افکن های جدید
این اقدام جای تعجب ندارد، بلکه نتیجه ای منطقی می باشد. زیرا رئیس جمهور دونالد ترامپ پیشتر در استراتژی امنیتی دسامبر، در استراتژی دفاعی ژانویه و همچنین طی سخنرانی هفته گذشته خود درباره وضعیت کشور، روشن ساخته بود که از دید وی رقابت میان قدرت های بزرگ آمریکا، روسیه و چین بار دیگر به عامل اصلی و مرکزی چشم انداز راهبردی جهان تبدیل شده است.
باراک اوباما، سلف ترامپ رویای یک جهان عاری از سلاح هسته ای را تبلیغ می کرد، اما این رئیس جمهور در همان زمان به طور پنهانی به نوسازی زرادخانه هسته ای پرداخته بود. ترامپ نیز همین مسیر را ادامه می دهد، اما با عزم و قاطعیت بیشتر. انتظار می رود حدود یکهزار و دویست میلیارد دلار برای نوسازی و ایجاد تنوع برای بازدارندگی هسته ای آمریکا طی سی سال آینده هزینه شود. البته، گزارش راهبردی مشخص نکرده که آیا این پروژه تامین مالی خواهد شد یا خیر و چگونه.
آمریکا می خواهد همچنین در آینده به اصطلاح سه گانه هسته ای را حفظ کند. این بدان معنی خواهد بود که بازدارندگی هسته ای دارای سه ستون می باشد: بر روی زمین (موشک ها از سکوهای پرتاب) در آب (موشک ها از زیر دریایی) و در هوا (بمب و موشک های کروز از هواپیما).
اکثر سلاح های فعلی و سامانه های حامل آنها در سال های ١٩٨٠ به بعد یا حتی قبل از آن عملیاتی شده اند. اوباما عمدتا از تولید سلاح های جدید خودداری کرده و تنها به نوسازی سلاح های موجود پرداخت. در حال حاضر، باید دوباره سیستم های تسلیحاتی جدید را توسعه داده و ساخت. این تصمیم همچنین شامل ٤٠٠ موشک بالستیک قاره پیما است که می توانند از سکوهای واقع شده در غرب آمریکا پرتاب شوند. موشک های مینوت من ٣ ، تا سال ٢٠٢٩ با موشک های بالستیک جدیدی جایگزین خواهند شد که همانند گذشته فقط یک کلاهک دارند.
ناوگان بمب افکن های استراتژیک که در حال حاضر شامل هواپیماهای B-٥٢ و B٢B است، تا اواسط دهه ٢٠٢٠ با بمب افکن های رادار گریز جدید B-٢١ ریدر جایگرین خواهد شد. آنها مانند گذشته قابلیت حمل موشک های کروز و بمب را خواهند داشت. علاوه بر آن، همچنین هواپیماهای جنگی انواع F-١٥E و F-١٦ که می تواند سلاح های متعارف و هسته ای را حمل کند، توسط F-٣٥ جدید جایگزین خواهند شد.
آمریکا می خواهد بین سال های ٢٠٢٢ تا ٢٠٣٣، ١٤ زیردریایی از نوع اوهایو و مسلح به موشک ترایدنت (Trident) خود را با ١٢ شناور جدید از نوع کلمبیا جایگزین سازد. امکان جدید این زیردریایی ها قابلیت استفاده و شلیک موشک های کروز می باشد. در مرحله دوم که جای بحث دارد، موشک های ترایدنت با کلاهک های ضعیف تری مجهز خواهند شد. بدین ترتیب تولید سلاح های هسته ای کوچک دوباره در دستور کار قرار خواهند گرفت، یعنی همان سلاح های هسته ای بحث برانگیز با توانایی انفجاری اندک تر که پیش از این از سوی جرج بوش رئیس جمهور مطرح شده بود، اما کنگره با امتناع از تامین مالی این پروژه از توسعه و تولید آنها جلوگیری کرد.
با توجه به نقطه نظرات و دیدگاه های مختلف، سلاح های هسته ای کوچک خطر به ویژه شدیدی را در بر دارند، زیرا آستانه استفاده هسته ای را کاهش می دهند، یا به عنوان سلاحی بسیار مفید در نظر گرفته می شوند، زیرا این امکان را فراهم می کنند تا بتوان بدون خطر عبور از آستانه نابودی کامل ناشی از یک حمله هسته ای تمام عیار، به حملات محدود هسته ای پاسخ داد. آمریکا اکنون ادعا می کند که در نتیجه اقدامات روسیه مجبور شده در مسیر ساخت سلاح های هسته ای کوچک گام بردارد، زیرا مسکو سناریوهایی را ترسیم و تهیه می کند که در آن ناتو هیج سلاح و توانایی برای مقابله با حمله اتمی محدود نخواهد داشت.
مقابله نامتقارن
همچنین انتظار می رود این بیانیه که آمریکا در آینده به حملات مخرب علیه زیرساخت های حیاتی خود با سلاح های هسته ای پاسخ خواهد داد، حتی اگر این حملات با استفاده از سلاح هسته ای انجام نشده باشند، توجه ویژه ای را به خود معطوف سازد. مهمترین نمونه های این حملات، حمله به شبکه های توزیع برق و ارتباطات تلفنی می باشد. این در تضاد با دکترین کنونی – و در حقیقت مجددا تایید شده – مبنی بر این اصل است که کشورهایی که به سلاح اتمی مسلح نبوده و از معاهده بین المللی منع گسترش سلاح های هسته ای پیروی می کنند، در خطر حمله هسته ای از سوی آمریکا نمی باشند.
هم مسکو و هم پکن به شدت از استراتژی جديد آمریکا انتقاد می کنند. این واکتش قابل پیش بینی بوده است؛ هر برخورد دیگری جای تعجب می داشت.

پاسخی بگذارید