تاریخ: ۸:۴۸ :: ۱۳۹۶/۱۱/۱۰
انتخابات بی فروغ ریاست جمهوری در مصر

لوموند (فرانسه)


رئیس جمهور مارشال السیسی پس از اسلام گرایان و انقلابیون، در جناح خود نیز هر صدای مخالفی را سرکوب می کند.
این بار مبارزات انتخابات ریاست جمهوری در مصر طولانی خواهد بود! دو ماه تا نخستین دور انتخابات ریاست جمهوری که از بیست و ششم تا بیست و هشتم ماه مارس برگزار خواهد شد، زمان وجود دارد: چون همیشه، بدون رقابت واقعی.
در حالی که نامزدهای ریاست جمهوری برای اعلام نامزدی خود تا بیست و نهم ژانویه فرصت دارند، پنجمین نامزد احتمالی مجبور شد انصراف دهد. روز پنجشنبه بیست و پنجم ژانویه، سالگرد انقلاب ٢٠١١، خالد علی، وکیل و مدافع حقوق بشر که در سال ٢٠١٢ نیز نامزد ریاست جمهوری بود، کناره گیری خود را اعلام کرد. او توضیح داد که از زمان اعلام نامزدی اش در سه ماه پیش تهدیدات و موانع زیادی برای وی و طرفدارانش ایجاد شده است.
قبل از خالد علی، از فعالیت چهار نامزد دیگر جلوگیری یا آنها را منصرف کردند. احمد شفیق، نخست وزیر سابق و ژنرال بازنشسته در دسامبر ٢٠١٧ از امارات متحده عربی اخراج شد و قصد خود را برای نامزدی خود اعلام کرد. پس از ناپدید شدن مشکوک بیست و چهار ساعت از زمان ورودش به قاهره، و در پایان آنچه که بیشتر به عملیات ارعاب شبیه بود، وی از نامزدی خود انصراف داد.
سپس سرهنگ احمد قنصوه، نامزد دیگر در دسامبر ٢٠١٧ به جرم «اقدامات مخل تشکیلات نظامی» به شش سال زندان محکوم شد.
پانزدهم ژانویه، نوبت محمد انور سادات، نوه رئیس جمهور سابق سادات، بود که کناره گیری خود را اعلام کند. سرانجام و به ویژه سامی عنان، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش، در بیست و سوم ژانویه، سه روز پس از اعلام نامزدی خود دستگیر شد. وی به تحریک اختلاف بین نیروهای مسلح و مردم و جعل اسناد دولتی متهم و در دادگاه نظامی محاکمه خواهد شد.
به جز خالد علی، همه این افراد از حامیان رژیم حسنی مبارک بودند. احمد شفیق، آخرین نخست وزیر رئیس جمهور مخلوع در فوریه ٢٠١١ و سامی عنان، رئیس ستاد مشترک وی از سال ٢٠٠٥ تا ٢٠١٢ بود. هر دوی آنها همانند سرهنگ احمد قنصوه از اعضای تشکیلات نظامی هستند که مصر را از سال ١٩٥٢ تا کنون به استثنای دوره کوتاه ریاست جمهوری محمد مرسی اسلامگرا، تنها رهبری که به طور آزادانه برای مصر مدرن انتخاب شده بود، اداره می کند. بنا بر این هیچ یک از آنها موضع گیری عقیدتی رژیم رئیس جمهور عبدالفتاح السیسی را تهدید نمی کردند.
نشانه ای از آشفتگی رژیم
این مسئله بیشتر نگران کننده است. رئیس جمهور مارشال السیسی پس از اسلامگرایان و انقلابیون، در جناح خود نیز هر صدای مخالفی را سرکوب می کند. این بیشتر نشانه آشفتگی رژیم است تا قدرت آن. این سرکوب همه جانبه اگرچه باعث هیچ گونه انتقاد شرکای خارجی دولت سیسی نشده است، اما موقعیت بین المللی وی را تقویت نخواهد کرد. در زمان ارزیابی نخستین دوره ریاست جمهوری وی، رئیس جمهور، مسبب کودتای ٢٠١٣ که رئیس جمهور مرسی را سرنگون ساخت، می داند که دستاوردهایش به طور اساسی در زمینه اقتصادی کافی نیست، در حالی که کاهش یارانه های دولت برای کالاهای اساسی و سقوط لیر مصر، زندگی طبقات مردم را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
به نظر می رسد اکنون تنها هدف انتخابات ریاست جمهوری مصر، جلب مشارکت مردم باشد. چهار سال پیش سومین روز انتخابات لازم بود تا میزان مشارکت به زحمت به میزان رسمی ٤٧,٥ درصد، احتمالاً با تقلب، برسد. انقلاب ٢٠١١ مانند رویای دست نیافتنی بیشتر از همیشه از بین رفته است.

چاپ نوشتار