تاریخ: ۱۴:۲۶ :: ۱۳۹۶/۱۰/۰۶
کره‌شمالی در خط آتش تهدیدات ترامپ

  تشدید تنش در بحران شبه‌جزیره کره پس از پیشرفته‌ترین آزمایش جدید موشک بالستیک از طرف پیونگ‌یانگ و اعمال تحريم‌هاي جديد از طرف سازمان ملل بار دیگر بازار رجزخوانی و تهدیدات دوطرفه را گرم كرد. موشک «هواسانگ ١٥» که توانست در ارتفاع چهارهزارو ٤٧٥ کیلومتری اوج گرفته و با طی مسافت ٩٥٠ کیلومتری در دریای ژاپن فرود‌ آید که این به لحاظ تکنیکی و به گفته کارشناسان نظامی، به این مفهوم است که کره‌شمالی به موشک‌هایی با برد ١٣‌ هزار کیلومتر با توان حمل کلاهک اتمی دست یافته است.  پیونگ‌یانگ با رسیدن به این توان موشکی به لحاظ فنی امکان حمله به خاک اصلی آمریکا و به‌ویژه شرق این کشور را خواهد داشت. از طرف دیگر کره‌شمالی با گسترش کار روی تسلیحات و تکنولوژی اتمی خود هم‌اکنون هم بمب اتمی و هم به احتمال نزدیک به یقین بمب هیدروژنی (هم‌جوشی هسته‌ای) را در زرادخانه تسلیحاتی خود دارد که اگر به لحاظ تکنیکی بتواند مشکل حمل کلاهک هسته روی موشک‌های خود را حل کند، به همان هدف نهایی «بازدارندگی هسته‌ای» در مقابل آمریکا دست خواهد یافت. بمب هیدروژنی برای اولین‌بار از سوی «ساموئل کوهن» آمریکایی در سال ١٩٥٨ در این کشور ساخته شد و تاکنون در هیچ جنگی مورد استفاده قرار نگرفته است. کارشناسان دانشگاه «جان هاپکینز» تأیید کرده‌اند که انرژی این بمب هیدروژنی معادل ٢٥٠ کیلوتن و ١٦ برابر قدرت بمب اتمی که علیه «هیروشیما» در روزهای آخر جنگ جهانی دوم از سوی آمریکا علیه ژاپن ولی در واقع برای مرعوب‌کردن رقیب دوران پساجنگ «شوروی» به کار گرفته شد، خواهد بود.
از آنجا که همه کارشناسان به وجود تسلیحات هسته کره‌شمالی متفق‌القول اذعان کرده‌اند و بسیاری دیگر نیز ازجمله نهادهای اطلاعاتی و امنیتی آمریکا و دیگر کشورهای پیشرفته جهان آزمایش بمب هیدورژنی این کشور در یکشنبه سوم سپتامبر ٢٠١٧ را تأیید کرده‌اند، هم‌اکنون با آزمایش موشک بالستیک قاره‌پیمای هواسانگ ١٥ که برد آن به خاک آمریکا می‌رسد، اوضاع رنگ جدی‌تری به خود گرفته است. در ارزیابی کارشناسان نظامی و سازمان‌های اطلاعاتی غربی درباره زنجیره بازدارندگی اتمی کره‌شمالی تنها موردی که هنوز تردیدبرانگیز است، توان تکنولوژیک پیونگ‌یانگ برای نصب کلاهک اتمی روی موشک است که گمانه‌زنی‌ها زمانی بین چند ماه یا حداکثر دو سال را پیش‌بینی می‌کنند.
از زمان شروع دوران ریاست‌جمهوری «دونالد ترامپ» با تأکید او بر برخورد قاطع با پیونگ‌یانگ و حتی تهدید علنی پیونگ‌یانگ در سخنرانی مجمع عمومی سازمان ملل متحد درباره اینکه در صورت بروز جنگ بین دو کشور «کره‌شمالی را کاملا نابود می‌کنیم» که انتقاد همگانی و حتی متحدان وی را در حزب جمهوری‌خواه نیز برانگیخت، روند تحولات بحران در شبه‌جزیره کره آنچنان تشدید شده است که به زعم بسیاری ازجمله دبیرکل سازمان ملل متحد «جهان در بدترین وضعیت امنیت و تهدید صلح جهانی قرار دارد».
این وضعیت چالش‌برانگیز و بسیار تهدیدآمیز به عکس تصور عمومی مبنی بر اینکه بازنده این جنگ احتمالی فقط کره‌شمالی خواهد بود و آمریکا و متحدان منطقه آن مصون از هرگونه تعرض به دلیل سطح بالای تکنولوژی نظامی و امکانات لجستیکی – پدافندی خواهند بود، با توجه به وضعیت منطقه و داده‌های عینی یک گمانه به‌شدت اشتباه است که می‌تواند فاجعه بزرگ در سطح جهان و برهم‌خوردن صلح و تلاطم اقتصادی را به همراه داشته باشد. موضوع بحران در شبه‌جزیره کره برعکس بسیاری از بحران‌های موجود در عرصه ژئوپلیتیک جهانی در قرن بیست‌ویکم، کاملا متفاوت و تابعی از مکانیسم دوران جنگ سرد است.
از یک طرف محیط بحران در این حوزه جغرافیایی از ویژگی‌هایی پیروی می‌کند که با دیگر مناطق بحرانی جهان و به‌ویژه حوزه خاورمیانه کاملا متفاوت بوده و هیچ مشابهت‌سازی و الگوبرداری‌ای دراین‌باره مبنای عقلانی نخواهد داشت. اصولا شرق آسیا امروز موتور محرکه اقتصاد جهانی است و دو متحد اصلی آمریکا (کره‌جنوبی و ژاپن) در صورت جنگ در شبه‌جزیره کره که در معرض حملات مستقیم و ویرانگر پیونگ‌یانگ قرار می‌گیرند، بخش مهمی از همین حلقه اقتصاد جهانی هستند که به نوعی باید آن را منطقه «شیشه‌ای» جهان محسوب کرد.
برآوردهای کارشناسان نظامی و تحلیلگران سیاسی نشان می‌دهد بروز جنگی گسترده در شبه‌جزیره کره حداقل در همان روزهای اول به واسطه امکان بالای کاربرد تسلیحات اتمی ‌میلیون‌ها قربانی در دو سوی خط آتش‌بس بر جای می‌گذارد و ضمن اینکه می‌تواند کره‌شمالی را نابود کند اما بخش عظیمی از کره‌جنوبی و به‌ویژه سئول به واسطه نزدیکی به خط مرزی جنگ هم ویران خواهد شد. از طرف دیگر به دلیل بروز جنگ در حوزه نفوذ چین و روسیه هیچ تضمینی برای عدم مداخله این دو کشور که مستقیم و غیرمستقیم مورد تهدید قرار می‌گیرند، وجود نخواهد داشت. در چنین شرایطی که آمریکایی‌ها اصرار دارند تا قبل از رسیدن پیونگ‌یانگ به سطح بازدارندگی اتمی دشمن را به زانو درآورند و کره‌شمالی نیز سرسختانه در مسیر کامل‌کردن چرخه بازدارندگی قبل از مصالحه احتمالی تلاش می‌کند، هیچ‌گونه توافق و مصالحه‌ای بدون لحاظ منافع دو طرف حداقل در موقعیت «انجماد منازعه» وجود ندارد.
روزنامه شرق
چاپ نوشتار