تاریخ: ۱۱:۳۳ :: ۱۳۹۶/۱۰/۰۶
نخستین سال زمامداری ترامپ بدتر از آن گذشت که نگرانش بودیم

اوژن رابینسون

واشنگتن پست (آمریکا)


خویشتنداری و صبر پیشه کنید. تنها چند روز دیگر این سال افتضاح، مضحک، بی ارزش، کینه توزانه، نکبت بار و ننگین در زندگی مدنی کشور ما به انتها خواهد رسید و این امید وجود دارد که ما جملگی – به ویژه مخبر ویژه رابرت اس. مولر سوم [مدیر تحقیقات اف بی ای] – شاهد سالی بهتر در ٢٠١٨ باشیم.
بسیاری از ما سال ٢٠١٧ را با این اندیشه تسلی بخش شروع کردیم که دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ شاید آن گونه که ما نگران بودیم، بد نباشد، ولی معلوم شد که حتی بدتر بوده است.
آیا گمان می کردید از زبان رئیس جمهور در توصیف شرکت کنندگان مراسم حمل مشعل برگزار شده به وسیله برتری طلبان سفید پوست، نئونازی ها و کوکلوس کلان ها بشنوید که آنها را “افرادی بسیار خوب” توصیف کند؟ آیا هرگز فکر می کردید که بشنوید نماینده آمریکا در سازمان ملل همانند اوباش تهدید کند که نام کشورهای رای دهنده به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل را مورد نظر قرار خواهد داد؟ آیا گمان می کردید که دولت بزرگ ترین قدرت نظامی و اقتصادی جهان نه تنها علم بلکه تجربه گرایی را نیز رد کند و ترجیح دهد که از حقایق خودساخته جایگزین به عنوان اساس تصمیم گیری های بزرگ خود استفاده کند؟
ما می دانستیم که ترامپ خودشیفته و کم ظرفیت است، ولی در روز آغاز به کار او حداقل امیدوار بودیم به اندازه کافی هوشیار و از بار مسئولیتی که بردوش گرفته است، با خبر باشد و شاید در این کسوت به رشد شخصیت برسد. ولی چنین نشد و او حتی بدتر نیز شده است.
آن گونه که شنیده ایم، رئیس جمهور هر روز ساعت ها به تماشای اخبار شبکه های کابلی می نشیند و به نمایش هایی– برنامه هایی مانند “فاکس و دوستان” “هانیتی” و چند برنامه دیگر در شبکه فاکس نیوز – سرگرم است که کورکورانه از او حمایت می کنند و از کسانی که خواستار مسئولیت پذیر بودن او هستند، خشمگین می شود. مشاوران او مدت زمان جلسات توجیهی روزانه در زمینه مسائل امنیت ملی را کاهش داده اند تا باعث شوند او توجه خود را به این مسائل جلب کند. اعضای کابینه در ستایش های اغراق آمیز و تملق گویی بی حد و حصر از او که باعث شرمندگی “پادشاه خورشید” [لقب لویی چهاردهم] می شود، از یکدیگر گوی سبقت را می ربایند.
ترامپ و حامیان او درتلاش برای نامشروع جلوه دادن همه صداهای منتقد، جنگ بی امانی را علیه حقیقت به راه انداخته اند. او از اصطلاح اخبار جعلی به عنوان چماقی بر سر حقایق ناخوشایند و گزارشگران آنها استفاده می کند. آیا حکومت مردم سالار می تواند بدون وقایع نگاری رویدادهای عامه پسند و فرهنگ نامه ای از دانش، کارایی داشته باشد؟ ما برای درک آن دست به تجربه خطرناکی زده ایم.
برای درک میزان انحراف در دولت ترامپ ، این نکته را در نظر بگیرید که کشور آمریکا از هنگام تأسیس خود تا کنون، از گنجیه نظارت غیر نظامیان بر نظامیان به منظور مهار ماجراجویی استفاده کرده است. اکنون ما باید به سه ژنرال – رئیس کارکنان ترامپ، مشاوران امنیت ملی و وزیر دفاع او – تکیه کنیم تا این رئیس جمهور نامتعادل و آشفته مزاج را مهار کنیم.
متحدان جمهوری خواه رئیس جمهور در کنگره که دارای قدرت مهار قوه مجریه غیرقابل کنترل هستند، انقیاد انفعالی را اختیار کرده اند. بسیاری از آنها آشکارا شاهد بی کفایتی ترامپ هستند، ولی همچنان به حمایت از او ادامه می دهند زیرا از خشم پایگاه هواداران متعصب او بیم دارند و فرصت را برای اجرای یک دستور کار محافظه کارانه مغتنم می شمارند. تاریخ این فرصت طلبی بزدلانه را فراموش نخواهد کرد و قضاوت سختی درمورد آن خواهد داشت.
من حتی به تبارگماری ترامپ – انتصاب دختر و دامادش به عنوان مشاوران عالی رتبه با وظایفی که هرگز شایستگی انجام آن را ندارند – یا ناتوانی تأمین نفرات قوه مجریه با شایسته ترین افراد که مطابق رویه مرسوم عمل کنند، اشاره نکرده ام. دولت ترامپ نه تنها قانون شکن بلکه سطحی نگر و حقیر است.
سال گذشته سالی به شدت افسرده کننده – ولی نه فلج کننده – بود. بگذارید ازشکایت دست برداریم و به نکته ای نوید بخش اشاره کنیم. یک روز پس از حضور ترامپ بر منصب، جمعیت بسیار انبوهی در نمایشی باشکوه از مقاومت در راهپپمایی زنان در واشنگتن شرکت کردند. اگرچه گمان می رفت این شور و اشتیاق در نهایت محو شده باشد، ولی همه شواهد خلاف آن را نشان می دهد و به نظرمی رسد که این اشتیاق شدت گرفته است.
درماه نوامبر، رالف نورث من از حزب دمکرات، توانست با اختلاف شگفت انگیز ٩ امتیاز در انتخابات به فرمانداری ویرجینیا برگزیده شود که ایالتی مهم به شمار می رود. هواداران او چنان زیاد هستند که نمایندگان دمکرات پرشماری را به مجلس نمایندگان بفرستند و هنوز هم کنترل بر مجلس نمایندگان امکان دارد. سپس در روز ١٢ دسامبر ، داگ جونز توانست روی مور جمهوری خواه را در انتخابات بر سر کسب کرسی سناتوری ایالت آلاباما که یکی از مهم ترین ایالت ها برای حزب جمهوری خواه در کشور محسوب می شود، شکست دهد.
این انتخابات مسئله دمکرات ها در برابر جمهوریخواهان نبود بلکه در مورد سلامت روان در برابر جنون، خرد ورزی در برابر آشوب طلبی و علیه ترامپ بود که او نیز بازنده شد.
بنا بر این خدانگهدار تحقیقات مولر. ولی بگذارید او نگران باشد. مابقی ما – دمکرات ها، نیروهای مستقل، جمهوری خواه و میهن پرست – باید برای انتخابات ماه نوامبر تلاش کنیم. وظیفه ما انتخاب کنگره ای است که این قطار ترمز بریده را بار دیگر تحت کنترل خود درآورد.

چاپ نوشتار