مصاحبه سعد الحریری معمای استعفای وی را پیچیده‌تر کرد

عبدالباری عطوان
رای الیوم(انگلستان)

نمی‌توان باور کرد که همزمانی گفت‌وگوی تلویزویونی سعد الحریری با درخواست عربستان برای برگزاری نشست فوری وزیران خارجه کشورهای عربی به منظور بررسی مداخله‌های ایران در بسیاری از کشورهای منطقه تصادفی بوده باشد، بلکه اقدامی کاملا حساب شده و در چارچوب نقشه‌ای برای بسیج نیروها و تشدید تنش‌ها در مسیر ناآرام کردن لبنان و شعله‌ور کردن تنور جنگ علیه حزب الله است.

حریری در مصاحبه خود دستپاچه و پریشان بود و اظهاراتی بیان نمود که محتوا و پیامدهای آن قانع کننده نیست از همین رو عموم لبنانی‌ها و بسیاری از عرب‌هایی که این مصاحبه را که با حساسیت جدی دنبال کردند، متقاعد نکرد.

ما با حرف آقای حریری موافق نیستیم که استعفای خود را شوکی مثبت در لبنان تلقی کرد بلکه بالعکس ثبات لبنان را برهم زده و با خلق بحران وزارتی اختلافات طائفه‌ای را بار دیگر احیا کرد.

 حزب الله به طور مستقیم یا غیرمستقیم در یمن حضور داشت و در حالی که در سوریه مبارزه می‌کرد سعد حریری معامله سیاسی با سید حسن نصر الله، دبیر کل حزب الله و متحد آن «میشل عون» منعقد کرد که در نتیجه آن حریری نخست وزیر شده و کابینه فعلی لبنان را تشکیل داد.

بنابراین اگر حریری سیاست خویشتنداری و بی طرفی را در پیش گرفته بود یعنی همان واژه‌ای که دستکم بیش از هفت بار در مصاحبه خود تکرار کرد تا بگوید که شرط اصلی وی برای ماندن در کابینه لبنان و همچنین این کشور توقف مداخله‌های حزب الله در درگیری‌های منطقه است، می‌بایست که خویشتنداری می‌کرد و به فرآیند سیاسی لبنان آن هم با نردبان حزب الله و جریان آزاد ملی به رهبری میشل عون ورود نمی‌کرد.

حریری در بخش دیگری از مصاحبه اظهار داشت که می‌تواند هر زمان که بخواهد عربستان را ترک کند، این حرف قشنگی است بنابراین چرا دیروز یا پریروز این کار را نکرد و این مصاحبه را برای مثال از پاریس انجام نداد تا ثابت کند که او آزاد است و اظهارات وی تصدیق شود.

مصاحبه حریری از ابتدا تا انتهای آن به هجمه علیه حزب الله و متهم کردن آن به دخالت در امور منطقه و بخصوص عربستان از طریق دروازه یمن اختصاص داشت.

این مصاحبه می‌بایست سر و صدا و هیاهویی را که اقدام حریری در خواندن بیانیه استعفای خود از صفحه تلویزیون سعودی العربیه ایجاد کرده بود فرو می نشاند اما چیزی که اتفاق افتاد دقیقا خلاف این بود و هیزم آشوب و بلوا را بیش‌تر کرد.

 بازگشت حریری به لبنان که به گفته وی ظرف دو تا سه روز آینده صورت می‌گیرد بسیاری از امور را قطعی خواهد کرد که مهم‌ترین آن این است که وی از آزادی حرکت و نقل مکان برخوردار است اما آزادی بیان مساله‌ای است که بعدا باید مورد توجه جدی قرار گیرد.

همراه نشدن تیم فنی اعم از تصویربرداران و عوامل فنی با خانوم بولا یعقوبیان که این مصاحبه را برای شبکه تلویزیونی المستقبل که در آن کار می‌کند، انجام داد ابهامات بسیاری را درباره شرایطی که وی در آن قرار داشته برانگیخت و به بسیاری و از جمله خود ما ثابت کرد که آقای حریری در شکل و سیاقی که به وی دیکته شده سخن می‌گوید.

آقای حریری در همه این حالت‌ها در موضعی دشوار خواهد بود و اگر به لبنان بازگردد و آنچه را در مصاحبه گفته بود تکرار کند به عنوان بانی فتنه در لبنان توصیف می‌شود و اگر برعکس آن را بگوید و دست از حمله به حزب الله بردارد معنایش این است که رابطه او با متحد سعودی و دیگر متحدان او در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس قطع می‌شود و این کشورها به تلافی رفتار حریری همه لبنانی‌ها را از خاک خود بیرون می‌کنند یا آنها را اهرم فشاری علیه لبنان قرار می‌دهند و با این حساب جان حریری بیش از هر زمانی دیگری تهدید می‌شود چون عربستان شبه نظامیانی در لبنان دارد که به عنوان پاسخی به کودتای حریری علیه آنها، علیه وی کودتا خواهند کرد.

 البته احتمال ماندن حریری در ریاض یا انتقال وی به پاریس به عنوان راه حلی میانه قوی‌تر است و این یعنی حریری در آزمایشی سخت و واقعی به سر می‌برد که معلوم نیست چگونه با کم‌ترین زیان آن را پشت سر می‌گذارد.

چاپ نوشتار