در شرایطی که واشنگتن، ریاض و تل‌آویو به شدت با گسترش نفوذ تهران در منطقه مخالف هستند، نشانه‌هایی از یک راهبرد مشترک بین این سه طرف در مقابل ایران دیده می‌شود.
تنها دلیل اتحاد عربستان و اسرائیل ، هراس از ایران

بلومبرگ

 در اسراییل صحبت از احتمال وقوع یک جنگ دیگر با حزب الله نیست، بحث بر سر زمان آن است. اسراییلی ها پس از جنگ سال ۲۰۰۶ به دفعات مرز خود با لبنان را تقویت کرده اند. جنگل درختان صنوبر حائل بین دو کشور هشتاد کیلومتر حصار مملو از حسگرها، جاده های گشتی و خاکریزها است.

وقتی جنگ سر برسد این فاصله از بین می رود. هر دو طرف خود را برای مناقشه ای هوایی و موشکی آماده کرده اند.

تفاوت جنگ یازده سال پیش با جنگ بعدی این است که با فروکش کردن جنگ با داعش شاهد عمیق تر شدن تفاهم اسراییل و عربستان سعودی هستیم. دو کشوری که روابط دیپلماتیک ندارند ولی آمریکا آن ها را به نزدیک شدن ترغیب می کند.

دشمن مشترک این دو کشور ایران است. اسراییل و عربستان سعودی خواستار اقدام علیه حزب الله نیروی مورد حمایت ایران هستند و دست به اقدامات فزاینده ای زده اند که بازار نفت را تکان داده است. دو کشوری که نقشی محوری در استراتژی جدید آمریکا برای خاورمیانه دارند.

تلاش برای عقب راندن قدرت تهران در منطقه،  موجب اتحاد بنیامین نتانیاهو، محمد بن سلمان و دونالد ترامپ می‌شود. هر سه نفر اینها، نگرانی و هراس خود را از پیروزی بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه و متحد ایران و در نتیجه آن افزایش نفوذ تهران در منطقه ابراز کرده‌اند. این وضعیت در شرایطی حاصل شده است که برای سال‌ها سیاست آمریکایی‌ها و سعودی‌ها بر گزاره «اسد باید برود» متکی بود. اما اسد تا حد زیادی شورشیان و عناصر مسلح مورد حمایت آمریکا و سعودی را شکست داد.

در این وضعیت، این سه طرف که به دنبال عرصه‌ای دیگر برای عقب راندن تهران بودند، به سراغ لبنان و حزب‌الله رفتند، گروهی که از دیده سعودی‌ها، اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها «تروریست» به حساب می‌آید.

سعد الحریری که تحت الحمایه و وابسته به عربستان است، از سال گذشته و از طریق ائتلاف با حزب‌الله بر لبنان حکمرانی می‌کرد؛ اما هفته گذشته با سفر به ریاض، ضمن اعلام استعفای خود شدیدا از ایران انتقاد کرد. ساعاتی پس از آن نیز نتانیاهو با صدور بیانیه‌ای از جامعه جهانی خواست تا در برابر اقدامات خصمانه ایران دست به عمل بزنند. روز بعد از آن نیز کانال ۱۰ تلویزیون اسرائیل گزارش داد که دیپلمات‌های اسرائیلی دستور گرفته‌اند که در کشورهای محل مأموریت خود استعفای حریری را به عنوان نشانه‌ای از نفوذ تهدید‌کننده ایران به تصویر بکشند.

علیرغم رویکرد مشترک اسرائیلی‌ها و سعودی‌ها بر ضد ایران، اما هیچکدام تاکنون ارتباط مستقیم بین خود را تأیید نکرده‌اند، خاصه از آن جهت که این موضوع می‌تواند برای سعودی‌ها تبعات منفی داشته باشد، کسانی که خود را متولی مقدس‌ترین اماکن مسلمانان و رهبری جهان اسلام می‌دانند، جایی که اسرائیل عمیقا نامحبوب است.

در این شرایط، به گفته علیرضا نادر، پژوهگشر اندیشکده رَند، «احتمال زیادی دارد که عربستان سعودی و اسرائیل یک راهبرد مشترک در برابر حزب‌الله و ایران تدوین کنند. در شرایطی که عربستان تاحدودی نفوذ دیپلماتیک و اقتصادی در لبنان دارد، اما نمی‌تواند با استفاده از ابزار نظامی به حزب‌الله حمله کند، اما اسرائیل توان حمله نظامی را دارد».

در این میان، نقش واشنگتن به عنوان عامل همگرایی بین سعودی‌ها و اسرائیلی‌ها چندان مشخص نیست. کارشناسان سیاست خارجی ایالات متحده در منطقه می‌گویند که هدف آمریکا ترغیب متحدان‌اش – که مخالف ایران هستند – به هماهنگی است. موضوعی که فرآیند آن آغاز شده است.

چاپ نوشتار