سیاستهای انزوا طلبی آمریکا و بزرگترین چالش پس از فروپاشی شوروی سابق
ترامپ شعار اول آمریکا سر می دهد اما چین از فرصت استفاده می کند

لاری الیوت

گاردین

در کوههای آلپ و در اجلاس داووس بود که ژی جین پنیگ قدرتمندانه از جهانی شدن دفاع کرد. وی گفت: ” سیاست حمایت گرانه مانند آن است که خود رادر اتاقی تاریک حبس کنید. گرچه باد وباران دور نگه داشته می شوند، ولی هوا و نور نیز وارد اتاق نمی شوند.”

ژی از موضع یک حکومت تک حزبی ولی به زبان بازار و تجارت آزاد صحبت می کرد. بر خلاف ترامپ که به زبان تنبیه صحبت می کرد، او مردی نشان داد که همه می توانند با آن تجارت کنند. هفته قبل او نشان داد که بعد از مائو تسه تونگ قوی ترین مرد چین است. آمریکا از پیمان پاریس خارج شد و چین اعلام کرد که به تعهداتش پایبند می ماند. امریکا مساعدتهای خارجی را کاهش داد و چین بدون بحث و جدل پروژههای خود در کشورهای فقیر را ادامه می دهد. آمریکا به درخواست بانک جهانی برای پول بیشتر جواب رد داد، در عوض صندوق زیر ساختهای آسیایی، جیبی پر پول دارد و مایل به قرض دادن پول نیست. ترامپ می خواهد پیمان نفتا را از بین ببرد و چین می گوید که تجارت جهانی همچون اقیانوسی است که هیچ کشوری را از آن گریز نیست.

چین البته با مشکل پیری جمعیت و حباب اعتبار مواجه است که برای کل جهان خطر ناک است و البته برای اقتصاد داخلی خودش که می تواند به بیکاری گسترده و ناآرامی های سیاسی منجر گردد. آمریکا نیز با مشکلات خود مواجه است. ترامپ شخصیتی است که هیچ کس فریبش را نمی خورد.

طرح مارشال آمریکا که بعد از جنگ جهانی دوم اجزا شد را چین با ابتکارات ” یک کمربند و یک جاده” مشابه سازی کرده است. که همان خطوط کشتیرانی و جاده ابریشم هستند. بر خلاف طرح مارشال که در ازای ائتلاف نظامی با آمریکا انجام شد در طرح چینی کشورها نیازی نیست که با چین وارد ائتلاف شوند و فقط کافی است برای بهره برداری از منافع آن از نظر تجاری و سیاسی با چین همکاری کنند. آمریکا ابتکار عمل قدرت نرم را از دست داده و چین آن را بدست آورده است.

البته قدرت آمریکا هنوز حتی در مسیر زوال قرار نگرفته است و آنها که پیش بینی کرده بودند عمو سام خواهد مرد در اشتباه هستند چرا که چین از نظر درآمد سرانه و بودجه نظامی تا رسیدن به آمریکا راه درازی دارد و البته این تکرار دهه پنجاه که آمریکا از رشد اقتصادی شوروی در هراس بود، نیست چرا که چین نشان داده است که بر خلاف دوران جنگ استاندارد زندگی مردم این کشور بالا رفته است.

در هر حال امروز چین بزرگترین تهدید برای قدرت آمریکا محسوب می شود. چین پس از چهار دهه انزوا گرایی و توجه به اقتصاد داخلی امروز آماده می شود که نقش بزرگتری در دنیا ایفا کند.

چاپ نوشتار