تاریخ: ۹:۲۹ :: ۱۳۹۶/۰۵/۰۹
جنگ تحریم های آمریکا علیه روسیه و ایران

مصطفی السید

الاهرام مصر

با توجه به تصویب طرح تحریم های جدید در کنگره آمریکا در راستای بکارگیری سلاح تحریم های اقتصادی علیه روسیه و ایران و کره شمالی باید اذعان داشت که کانون های تصمیم گیری آمریکا درصدد تحقق دو هدف هستند: نخست اعمال فشار و مجازات روسیه بدلیل ایستادگی در مقابل منافع آمریکا در سوریه و اوکراین و بعلاوه کشاندن ترامپ به برخورد با پوتین و تخریب روابط آنها، درحالی که ترامپ در رقابت های انتخاباتی اش درصدد اصلاح روابط واشنگتن و مسکو و جایگزینی همکاری به جای برخورد در زمینه مبارزه با تروریسم و بحران سوریه بود.

ایران از قرار گرفتن در فهرست تحریم های جدید شگفت زده نشد، زیرا ترامپ قبلا نسبت به دست کشیدن از تعهدات آمریکا در رفع تحریم های وارده در توافق اتمی تاکید کرده بود، توافقی که ترامپ آن را بدترین توافق در تاریخ آمریکا توصیف کرده بود.
همزمان شاهد آزمایش سامانه بومی و پیشرفته ضدموشکی صیاد با قابلیت انتقال به سوریه و عراق و حزب الله و افتتاح پایگاه فضایی و پرتاب موشک ماهواره بر از سوی ایران بودیم.
افراط و زیاده روی آمریکا در استفاده از تحریم ها، ضرر زیادی به این کشور وارد می سازد و بسیاری از کشورها و شرکت هایی زیادی را از فرصت های تجاری و سرمایه گذاری محروم می کند که موجب بهره برداری و سود بردن دیگر کشورها از آن می شود. چنانچه اراده کشورهای هدف این تحریم ها را به تشکیل پیمان ها و ائتلاف های اقتصادی متخصام با آمریکا تقویت می کند. فرانسه و آلمان با ابراز ناخرسندی از تحریم های آمریکا، آن را موجب پیچیده تر شدن اوضاع وناقض قوانین و توافقات بین المللی دانستند. این یعنی اروپات با تصمیمات یکجانبه آمریکا همراهی نمی کند و یعنی تحریم های آمریکا نه تنها تاثیرگذار نیست، بلکه شکاف بین واشنگتن و متحدان اروپای اش را می افزاید.
نویسنده همچنین با اشاره به اعلام همزمان توقف کمک های آمریکا به گروه های مخالف سوری و ناامیدی آمریکا از آنها و دست به گریبان بودن ائتلاف آمریکایی به اختلافات درونی بدلیل بحران قطر و ناتوانی آمریکا و اروپا از مهار این بحران می نویسد: به نظر نمی رسد که اقتصاد آمریکا قادر به پشت سر گذاشتن بحران باشد، زیرا همه نشانه ها حاکی از افزایش کسری میزان مبادلات تجاری این کشور علیرغم وعده های ترامپ دارد و تحریم های قبلی آمریکا نیز علیه این سه کشور هیچ نتیجه ملموسی در تغییر سیاست های این کشورها دربرنداشته است، بلکه نتایج معکوسی داشته و روسیه را به سوی تقویت روابط با کشورهای بریکس و گروه شانگهای سوق داده و ایران تا حد زیادی موفق به استقلال اقتصادی و توسعه ظرفیت های ذاتی خود در عرصه های صنعتی به خصوص صنایع نظامی شده است. کره شمالی نیز که اصلا هیچ ارتباط اقتصادی با آمریکا ندارد و به شکل اساسی پیوند قوی با چین دارد و چین هم در سایه تهدیدات نظامی و اقتصادی آمریکا، امکان ندارد دست از حمایت از کره شمالی بکشد. این یعنی اینکه تحریم ها چیزی بجز ابزاری برای بروز تنش جدید نیست که هیچ سودی هم در ورای آن برای ایالات متحده وجو ندارد، به جز اصرار بر پایان سلطه آمریکا و تقویت نظام چند قطبی که سیاست های تحریمی و استقرار نیروهای بیشتر آمریکا هم مانع از آن نشده است، بلکه اعمال تحریم های بیشتر با ناکامی در تحقق اهداف خود، ضربه جدیدی بر وجهه و پرستیز مخدوش آمریکا وارد کرده است.

چاپ نوشتار