تاریخ: ۲۰:۳۵ :: ۱۳۹۶/۰۳/۲۸
سیاست غرب در ایران

دیدیه بی یون (معاون انستیتو روابط بین الملل و استراتژیک فرانسه)
لوفیگارو

در مورد نقش محوری ایران. جمهوری اسلامی ایران، به واسطه اهمیت استراتژیکی در صحنه های منطقه ای و بین المللی، مدام در صدر خبرهای دیپلماتیکی روز قرار دارد.
از روزهای گذشته، بسیاری از بحران دیپلماتیکی سخن به میان آورده اند. اما این مسئله بیش از یک بحران، و بلکه یک بحران سیاسی عمیق می باشد. می تواند پیامدهای اقتصادی را به دنبال داشته باشد.برخلاف آنچه مدام می شنویم، “حساسیت واقعی” عربستان سعودی در قبال ایران، تنها دلایل مذهبی و رقابت سنی و شیعه نبوده، بلکه دلایل سیاسی و ژئوپولیتیکی دارد. اگر پارامترهای مذهبی را بخواهیم به حساب بیاوریم، می توان به عنوان یکی از پارامترها به آن نگاه کرد(و نه به عنوان همه چیز. ریاض دارای یک نگرانی واقعی ، و حتی یک ترس، از ظاهر شدن ایران به عنوان قدرتی تعیین کننده در توازن قدرت ها در سال های آینده دارد.
بنابراین، می توان با توجه به آنچه ذکر شد، گفت که مسئله اصلی، توازن قوا است. بنابراین، نگرانی سعودی ها در این باره قابل فهم می باشد. ایران از داشتن یک تاریخ “چند گانه امنیتی- histoire multiséculaire ” لذت می برد و احتمالا برخلاف کشورهای پادشاهی نفتی عرب خلیج فارس، یکی از تنها کشورها در منطقه است که دارای یک “سنت (مبتنی بر) کشور  tradition d’État” می باشد.همچنین ایران دارای جمعیتی ۸۰ میلیونی و نفت و گاز است که در واقع، بخوبی دارای عناصر رقابتی با عربستان سعودی می باشد.از طرفی، اگرچه ایران، یک جمهوری، اسلامی، می باشد، اما از زمان وقوع انقلاب اسلامی به بعد، انتخابات در این کشور انجام شده است. این موضوع نشان از آن دارد که اگرچه ایران دارای یک دموکراسی به روش غربی نمی باشد، اما رژیم، دارای یک مشروعیت دوگانه می باشد. مشروعیت مذهبی و مشروعیت حاصل از انتخابات و رای.
ایران احتمالا در ۱۰ تا ۱۵ سال آینده، در منطقه نقشی بسیار تعیین کننده خواهد داشت و این مسئله قطعا برای سعودی ها خوشایند نخواهد بود. به این دلیل است که سعودی ها سعی کردند با کمک اسرائیلی ها و تندروهای جدید آمریکایی – néo-conservateurs از به امضا رسیدن توافق هسته  ای جلوگیری کنند که البته موفق هم نشدند. از زمان به قدرت رسیدن دونالد ترامپ، وی سعی دارد تا آنچه را که اوباما انجام داده بود را  تغییرdétricoter دهد(خط سیاسی ایجاد شده توسط اوباما را تغییر دهد). در سفر خود به ریاض، او ایران را خانه تروریسم معرفی کرد. ترامپ از سیاست ریاض حمایت کرده و این در حالی است که ما بخوبی می دانیم مقامات سعودی، در سوریه از افراطی ترین گروه های شورشیان و جهادگرایان حمایت کرده اند. این  مسئله (حمایت سعودی ها از افراطی ترین گروه های شورشیان و جهادگرایان) بدون سند و مدرک نیست. رئیس جمهور آمریکا، اصولا فراموش نکرده است که از بین ۱۹ نفری که در ۱۱ سپتامبر نقش داشته اند، ۱۵ نفر آن ها اصالتی سعودی داشته اند. پادشاهی های عرب خلیج (فارسی) بوده اند که گروه هایی تروریستی را مستقیما سازماندهی کرده اند و نه ایرانی ها.
برخلاف آنچه هفته های اخیر می شنویم، به نظر نمی رسد که ایران “یک کشور محدود شده” باشد. دو دلیل دارد: پارلمان، تلاش های دولت ترامپ، سعودی ها و اسرائیلی ها هنوز به آن حد نرسیده اند. توافق هسته ای ایران، برخلاف تلاش های ترامپ هنوز در حال اجرا می باشد . دوم، گفتن این که ایران منزوی شده است، در واقع بیان نگاه “آمریکاییِ میانه- américano-centrée “، و یا “غربی میانه- occidentalo-centrée ” است. تهران همچنان به حفظ روابط مهم با کشورهای بزرگ مانند روسیه، چین و کشورهای آسیایی و آمریکای جنوبی ادامه می دهد. در خصوص اتحادیه اروپا باید گفت که این اتحادیه اگرچه با تاخیر، اما در به امضا رسیدن توافق هسته ای ایران نقشی مثبت داشت و باید به تقویت ورود ایران به صحنه بین الملل اقدام کند. “ایران با وجود فشارهای زیادی در برابرش، همه چیز هست الا یک کشور محدود شده”.ایران نه تنها یک کشور مهم و تعیین کننده از لحاظ ژئوپولیتیکی است، بلکه قدرتی است که پتانسیل ثبات بخشی دارد. امروزه، مقامات ایرانی تمامی منفعتشان را در ورود به بازی های منطقه ای و بین المللی می بینند.

ایران مدت هاست یک نقش مثبت در مبارزه با تروریسم دارد. تهران در سوریه، قطعا از بشار اسد حمایت می کند و این اختلاف سیاسی واقعی این کشور با اروپا می باشد. اما سوالی که اکنون باید پرسید این است که چه کسی در سوریه و عراق دشمن اصلی ما می باشد؟ گروه های جهادگرا و به خصوص داعش، دشمنان ما هستند که فرانسوا اولاند- و از این پس نیز ماکرون-، از این موضع و نقطه نظر دفاع کرده اند. بنابراین می توان گفت که ما با ایران در یک جبهه و در مقابل یک دشمن مشترک قرار داریم . این مسئله البته اختلاف نظر سیاسی در قبال رژیم بشار اسد را کتمان نخواهد کرد. در سیاست، باید به واقع گرایی  و اهداف اندیشید… حوادث تروریستی تهران نیز به روشنی نشان می دهد که ایران دشمن داعش می باشد، دقیقا مانند فرانسه، انگلیس و غیره.
از طرفی نیز به نفع ما است که از لحاظ سیاسی نیز با ایران به نتیجه برسیم. در مورد پرونده مبارزه با تروریست ها، می بایست بالاترین روابط را در زمینه تبادل اطلاعات ایجاد کرد. این مسئله باعث کارآمد تر شدن روند مبارز با تروریسم خواهد شد. منفعت ما در این نیست که ایران را محدود کنیم بلکه نفعمان در این است که همه آنچه را که باید را انجام دهیم تا این کشور کاملا در صحنه موضوعات تخته شطرنج دنیا وارد شود و در نتیجه باید با تمامی آن ها که با این طرز فکر(یا دیدگاه) مخالفت می کنند، به مخالفت برخاست. در عین حال، می بایست بدون هیچ مدارا و اولتیماتومی به توسعه حقوق دموکراتیک های فردی و همگانی در این کشور اقدام کنیم.

چاپ نوشتار