فرصت تاریخی اروپایی‌ها برای به دست گرفتن سرنوشت خودشان بدون امریکا

آرنو دو لا گرانژ
لوفیگارو

به زودی دونال ترامپ به عنوان ” فرزند معنوی ” ژان مونه” (از اولین موسسین اتحادیه اروپایی و از حامیان پیمان تجارت آزاد میان اروپا و آمریکا) ظاهر خواهد شد. بهترین سازنده اروپا از دهها قبل.

رئیس تشکیلات کاخ سفید که از چندی قبل پیش بینی فروریختن اتحادیه اروپایی را می کرد، شاید در حال، اثبات این موضوع است. به رغم خواسته های ترامپ، اگر ما خیال می کنیم که او به پایان یافتن اتحادیه اروپایی علا قمند است باید بگوییم که به این فکرش نباید اهمیتی داد. باید اروپایی ها خودشان سرنوشت شان را به دست بگیرد و ” برادر بزرگ تر آمریکایی ” را فراموش کنند. اول از همه باید آمریکا را فراموش کرد و دوم اینکه بقیه هم سعی کنند خودشان گلیم شان را از آب بیرون بیاورند.

شکاف فزاینده میان اروپا و آمریکا
در این میان یک چیز مسلم وجود دارد و آن این که در این چند روز اخیر، میان این دو سوی اقیانوس آرام (یا همان اروپا و آمریکا) شکاف بی اعتمادی، بس عمیق شده است.

ترامپ در بازگشت از سفر اروپایی اش آنرا یک سفر” تاریخی ” خواند. بی آنکه بخواهیم سرو صدایی در این باره راه بیاندازیم باید گفت که”تاریخی”، همان گرفتاری و مشکلی است که او موفق شده است میان آمریکا و اروپا بوجود آورد.

زیاده خواهی هایی همچون فاصله گرفتن از ناتو یا بیرون آمدن از توافق زیست محیطی پاریس، چیزی است که به اروپا مربوط می شود و به آن مباهات نمی کند. آلمان، در این وضعیت عصبانی تر از همه است.

باید گفت که ترامپ دست به هر کاری زد تا آلمان را از این جایگاه پایین بیاورد و برای این کار پیام هایی توئیتری با آن ادبیات خاص ترامپ بکار برد که همه آنرا می دانیم. از دید ترامپ، “آلمان پسر بچه بدی است؛ خیلی بد !”.

واکنش برلین به این موضوع بسیار تند بود و خانم مرکل جواب داد که ” زمانی که ما می توانستیم روی هم حساب کنیم سر آمده است. وقت آن رسیده است که خودمان سرنوشت ما را به دست بگیریم”.

آلمان ها که تا مدت ها در باره مسایل بین المللی و دفاعی،  منفعل و بی حال عمل می کردند الان حاضر شده اند به تحرک بخشی در مسایل مهم کمک کنند. درست است که گسست با آمریکا همین فردا هم اتفاق نخواهد افتاد ولی روابط اروپا و آمریکا بی تردید مقداری رها خواهند شد.
الان در زمان عجیبی به سر می بریم و فرانسه و آلمان باید از این فرصت خوب بهره ببرند. در پاییز آینده، وقتی انتخابات در آلمان به پایان رسید، این دو کشور باید سوار بر زین شده و امور را پیش ببرند.

وقوع برگزیت و سپس انتخاب ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا، زنگ بیداری اروپایی ها را نواخته است. اگر رهبران فرانسه و آلمان بخواهند من بعد خود را گرفتار مسایل بروکراسی و روتینی همچون اجلاس سران نمایند، این فرصت بزرگ تاریخی را از دست داده اند. در این صورت، حق به ترامپی داده می شود که معتقد است اقدامات و ژست های اروپایی پوچ و بی‌فایده اند.

چاپ نوشتار