تاریخ: ۱۲:۱۷ :: ۱۳۹۶/۰۳/۰۳
سخنرانی جهان اسلام دونالد ترامپ آکنده از نیرنگ و فخر فروشی بود

رابرت فیسک،

ایندیپندنت انگلستان

خوب بعد از روزنامه نگاری «اخبار مبتنی بر جعل»، [گویا نوبت سخنرانی مبتنی بر جعل رسیده است]، چون رئیس جمهور دیوانه آمریکا روز یکشنبه نوعی سخنرانی جعلی تحویل مسلمانان جهان داد. ترامپ گفت به عربستان نیامده که «سخرانی» کند -، اما در عین حال به واعظان مسلمان در جهان گفت که «تروریسم اسلامی» را محکوم کنند، گویی که تروریسم پدیده صرفاً اسلامی است و سپس شبیه پیامبر کتاب عهد عتیق گفت که با نبرد بین خیر و شر رو به روست. اما در سخنان او نشانی از همدردی و دلسوزی وجود نداشت و برای سخنان نژاد پرستانه و ضد اسلامی سال گذشته خود به هیچ وجه معذرت خواهی نکرد.
اما باورناکردنی تر، این که به جای داعش، از ایران انتقاد کرد که به خشونت فرقه ای در منطقه دامن می زند و برای «بدبختی» مردم ایران که یک روز قبل سیاستمدار لیبرالی را به عنوان رئیس جمهور خود انتخاب کردند، ابراز تأسف کرد و بعد هم خواستار انزوای هر چه بیشتر ایران، بزرگ ترین کشور شیعه شد. [از نگاه او] رژیم مسئول بی ثباتی فراوان در ایران است. حزب الله لبنان محکوم شد. شیعیان یمنی نیز محکوم شدند. و میزبانان سنی سعودی ترامپ از خرد او به گرمی استقبال کردند.
و شبکه سی ان ان هم همه سخنان او را تحت عنوان سخنرانی «چینش دوباره» تبلیغ کردند. البته به جای «چینش دوباره» باید از واژه «تعمیر» استفاده کرد.، اما ترامپ با انتقاد شدید خود در ریاض در واقع نه «چینش دوباره» و نه «تعمیر» انجام داد. این سخنرانی بود که ادعا کرده بود انجام نخواهد داد.
او با نادیده گرفتن این واقعیت که این عربستان – و نه ایران – است که منشاء افراط گرایی سلفی وهابی است که تروریست های آن مردم بیگناه را می کشند، اعلام کرد «هر زمان که تروریستی انسان بیگناهی را می کشد و به کذب به نام پروردگار متوسل می شود، این عمل او را باید توهین به همه مومنین تلقی کرد».
او سعی کرد که از شعار نژاد پرستانه قدیمی خود یعنی «افراط گرای رادیکال اسلامی» اجتناب کند و آن را با «افراط گرایی اسلام گرایانه » عوض کند اما او به ظاهر در جایی در سخنان خود اشتباه کرد و از واژه «اسلامی» همچنین استفاده کرد. اما این تفاوت ظریفی را که می خواست از طریق زبان انگلیسی بیان کند از نظر مسلمان فقط اشکال گوناگون یک موضوع هستند: بدین معنا که تروریست ها مسلمان هستند.
اجازه دهید به خاطر آوریم که همه این نمایش در زمانی اجرا می شود که ترامپ قرارداد تسلیحاتی سخاوتمندانه دیگری با عربستان به ارزش (١١٠ میلیارد دلار) منعقد کرده است و پیشنهاد خرید تسلیحاتی قطر را دارد، پیشنهادی که به طرز زننده ای آن خرید را «یک عالمه وسایل نظامی قشنگ» توصیف کرده است. بسی شگفت انگیز است که این سخنان را دو روز پیش از دیدار با پاپ بیان می کند که دو هفته پیش در قاهره در کنار شیخ الازهر مسلمان درباره رذالت دلالان تسلیحاتی سخن گفتند.
ترامپ به سنی ها و رهبران پنجاه ملت مسلمان در روز دیگر گفت: «ما از رئالیسم اصولی پیروی می کنیم که در ارزش های مشترک و منافع مشترک ریشه دارند». اما باید سوال کرد این ارزش ها به واقع کدامند؟ آمریکایی ها به جز فروش سلاح و خرید نفت با این سعودی های دیکتاتور، غیر دمکراتیک، زن ستیز و جلاد چه وجه اشتراک دیگری دارند؟
و وقتی ترامپ گفت که «دوستان ما هرگز نسبت به حمایت ما تردید نکنند و دشمنان ما هرگز از عزم ما غافل نشوند»، آیا منظور او از دوستان سعودی ها یا «جهان اسلام» – که به طور قطع شامل ایران، سوریه و یمن و شبه نظامیان در حال جنگ در لیبی می شود – است؟ در رابطه با دشمنان، آیا درباره داعش صحبت می کرد؟ یا روسیه؟ یا سوریه؟ یا ایران؟ که رئیس جمهور آن که در دور دوم پیروز شد و قطعاً خواستار صلح با آمریکا است؟ یا ترامپ – همان طور که بخشی از جهان اسلام با استدلال درست نتیجه گیری خواهد کرد – اعلام می کند که با مسلمانان سنی در جهان دوست و با مسلمانان شیعه دشمن است؟
در نهایت این نمایش سخنرانی در ریاض درباره چه چیزی بود. به این نقل قول کوتاه توجه کنید: «ما بر اساس پیامدهای واقعی در جهان – و نه بر اساس ایدئولوژی های انعطاف ناپذیر – تصمیم می گیریم. درس های برگرفته از تجربه هایمان – و نه مرزبندی های اندیشه های انعطاف ناپذیر – ما را هدایت می کنند. و در هر جای ممکن به دنبال اصلاحات تدریجی – و نه مداخله – هستیم». حال اجازه دهید که این کابوس کوچک را تجزیه کنیم. «تصمیمات مبتنی بر پیامدهای جهان واقعی» [به احتمال] به معنای پراگماتیسم [واقع گرایی] بی رحمانه است. اصلاحات تدریجی هم دال بر این است که آمریکا در قبال حقوق بشر کاری انجام نمی دهد و برای جلوگیری از جنایات علیه بشریت هیچ اقدامی انجام نخواهد داد – مگر این که توسط شیعیان ایران، سوریه، عراق و شیعیان حزب الله یا حوثی های شیعه در یمن انجام شوند؟
قرار بود ما باور کنیم که این سخنرانی درباره «همکاری» بود. [اما باید گفت] درباره «ائتلاف» بود. مطمئن باشید که بود. چون آمریکا شبیه به موارد عراق و افغانستان قربانی و خون نخواهد داد. اعراب باید، همان طور که با هم می جنگند و توسط بزرگ ترین فروشنده سلاح در جهان تشویق و حمایت می شوند، خون و تلفات بدهند. بنا بر این، ترامپ برای آنها سخنرانی می کرد [که به آنها بگوید] به آنها نیاز است که بخشی از این رنج و عذاب را تحمل کنید. اعراب در نقش نیروهای خیر قدرتمند متحد خواهند شد. اما اگر نبرد بین مردم پاک همه ادیان و مجرمان و گناهکاران وحشی و بدوی – و آن طور که ترامپ اشاره کرد – بین خیر و شر – است آیا اهمیت دارد یا ندارد که این نبرد در سرزمین مقدس عربستان سعودی آغاز شود؟
زمانی که ترامپ در سخنرانی خود به بخشی رسید که آدم بدها را تهدید کرد و گفت: «اگر شما مسیر ترور را در پیش بگیرید، زندگی شما تباه و کوتاه خواهد و روح شما ملامت خواهد شد»، به سخنرانی نویسی برای داعش شباهت پیدا کرد. به ظاهر – و شاید بدون تعجب – سخنرانی واقعی ترامپ را تا حدودی همان فردی نوشته که نسخه اقدام قانونی بسیار مسخره (و شکست خورده) او درباره منع سفر مسلمانان هفت کشور به آمریکا را تهیه کرده است. در مجموع «چینش دوباره» بود. ترامپ از صلح سخن گفت اما اعراب را برای جنگ سنی – شیعه آماده کرد. نیازی به گفتن ندارد که رهبران متملق جهان اسلام در پایان سخنرانی رئیس جمهور دیوانه آمریکا کف زدند. اما آیا به واقع متوجه شدند که سخنان او پیش گویی درباره چه چیز بود؟

چاپ نوشتار