تاریخ: ۱۴:۳۴ :: ۱۳۹۶/۰۲/۲۴
مقاله مصری الیوم در رابطه با سفر ترامپ به عربستان

عبد الناصر سلامة
المصری الیوم
این مقاله با لحنی انتقادی و تمسخرآمیز، سفر رئیس جمهور آمریکا به سعودی برای دیدار با شاه این کشور، و همچنین برنامه ریزی برای دیدار ترامپ با سران شورای همکاری خلیج فارس (ن) و بعد از آن حضور همه سران کشورهای عربی و اسلامی برای دیدار با وی را غیرقابل فهم و درک دانسته و می پرسد: آیا این فرد وقت سفر به این کشورها یا استقبال از آنها در کاخ سفید را ندارد و در نتیجه آیا این یک افتخار بزرگ عربی و اسلامی است؟ نمی توان نسبت به این مساله قانع شد، مگر اینکه این شخص امیر المومنین یا خلیفه باشد و این حق او و مقامات اوست تا فرمانداران مناطق را در هر نقطه ای از دولت خلافت یا هر یک از قصرهایش در هم جمع کنند. همچنین به شیوه خلفاء هیچ یک از فرمانداران و فرمانبرداران هم نمی دانند که خلیفه چه می خواهد و در مورد چه مساله ای می خواهد صحبت کند و دستورات و اوامری که صادر خواهد کرد، چیست؟ وضع و حال این فرمانداران کاملا مثل رعیت است. آنچه این رعایا می دانند نه تنها این است که خلیفه از دست فرمانداران خشمگین است، بلکه نسبت به اموال آنها نیز چشم طمع دارد، همانطور که در خلال رقابت های انتخاباتی اش دقیقا این را گفت که «اینها گاو هستند، وقتی شیرشان خشک شد آنها را ذبح می کنیم». ارزش سالیانه باجی که هر والی باید بپردازد، افزایش می یابد و نیت خود را برای تقسیم اداری ولایات فاش خواهد کرد و ممکن است نقش دندان های نیش بر حسب نقش های جدید و مورد نظر برای هر والی افزایش یابد که از طریق کشاندن آنها به جنگ زمینی با یکدیگر و نه با دشمنی حقیقی صورت خواهد گرفت، درحالی که او در راه رفتن به اسرائیل است و شما چه می دانید کدام اسرائیل؟

خلیفه جدید خواست خود را در مورد سیطره اسرائیل بر اراضی بیشتر و بیشتر از تل آویو تا قدس و تا کل بلاد شام و تا شبه جزیره عرب و بلکه تا بلاد فارس را مخفی نمی کند. بنابراین سرزمین حجاز را به سوی سرزمین فلسطین اشغال شده توسط اسرائیل ترک خواهد کرد، قبل از آنکه به واتیکان برود که نشانگر آن است که این سفر دوره ای سیاسی، با اهداف کاملا دینی صورت می گیرد. در طول این سفر هم اصطلاحاتی مثل تروریسم و افراط گرایی و تندروی و مذاهب و اسلام سنی و محور شیعی را خواهیم شنید که نشانگر بروز بحران ها و شکل گیری اتحادهای بیشتر در منطقه بعنوان پوششی برای منافع مشترک است. امیدوارم که شاهد چنین وضعیتی نباشیم، وضعیتی که شاهد هجوم و حرکت شتابان عربی و اسلامی به سوی شخصی باشیم که احساسات خود را در قبال اعراب و مسلمانان مخفی نمی کند. ای کاش حداقل نشست های هماهنگی برای ارائه درخواست های علنی در ارتباط با مسائل منطقه و در راس آن پایان اشغال اراضی عربی توسط اسرائیل برگزار می شد، امیدوار بودیم که این درخواست ها شامل عدم مداخله آمریکا در امور منطقه به خصوص در مورد عراق و سوریه و یمن و لیبی و پرداخت خسارت به عراق بدلیل خرابی های ناشی از اشغال آمریکا، یا خسارت و غرامت به سوریه بدلیل آنچه توسط داعش ساخته آمریکا بر سر این کشور آمد یا پرداخت غرامت به یمن و لیبی بدلیل بمباران و تخریب این دو کشور هم می شد.

مساله قطعی این است که ملت های عرب از مدیترانه تا خلیج فارس (ن) نفس های شان را در سینه حبس کرده اند و با نگرانی فراوان در انتظار این دیدارها و نکبت های جدیدی هستند که قرار است بعد از هرج و مرج سازنده و ویرانگر و آشوب بی پایان و خاورمیانه جدید بر سر منطقه فرود آید و آیا همچنان چیزی در منطقه به صورت  منسجم در قبال این توطئه و سفر مشکوک وجود دارد، به خصوص که همه اطلاعات حاکی از آن است که امتیازات گسترده ای با صدور دستورات مستقیم از سوی کاخ سفید اعطاء شده و دیگر نیازی به سفری صرفا برای امضای قراردادهای تسلیحاتی نیست، به جز اینکه مساله فراتر از توقعات شبیه به «معامله قرن» یا «ابتکار هزاره» و قراردادهایی باشد که هیچ سود و نفعی برای ما اعراب ندارد. ما نمی توانیم یک نفس راحت بکشیم مگر اینکه سران عرب در مورد آنچه در اتاق های دربسته می گذرد؛ در مقابل ملت های شان با صراحت و شفافیت حرف بزنند تا در مورد آینده، ملتها با شگفتی مثل «سایس پیکوی جدید» با «پیمان بالفوری» دیگر یا (مرزهای) ۱۹۶۷ دیگری غافلگیر نشوند. گذشتگان ما درس ها و عبرت های زیادی از افشای همدستی و خیانت و مزدوری از ۱۹۴۸ تاکنون گرفته اند تا حدی که از هر ریسمان سیاه و سفیدی می ترسند و در هر چیزی شک و تردید می کنند. به خصوص که نشانه هایی از این مسائل هم در افق نمایان شده است. متاسفانه توطئه چینان در مصر و دیگر کشورهای عربی با نادیده گرفتن تجارب نزدیک و دور در گذشته و با تکیه بر حافظه ضعیف همه اعراب، در حال بشارت دادن و تبلیغ این سفر و چنین نشست ها و دیدارهایی هستند تا  منطقه را از شر  آفت ها رهایی بخشد. مساله ای که باید در سایه نزاع روسی و آمریکایی برای سیطره بر سوریه، درگیری سعودی و ایران برای سیطره بر یمن و درگیری سنی شیعی برای سیطره بر عراق و لبنان و قبل از همه آنها حضور اسرائیل در منطقه که همگی ساخته و پرداخته آمریکا هستند، هشدار داد و چرا باید روی دونالد ترامپ یا امیر المومنین جدید تکیه کنیم؟!

در هر صورت صحبت های ترامپ را یک بار دیگر یادآوری می کنم که گفته «در حالی به کشورهای خلیج فارس (ن) خواهم رفت که آنها هیچ چیزی به جز اموال و دارایی های شان در اختیار ندارد و ما ۱۹ تریلیون دلار بدهی به آنها دارم که هرگز به آنها نخواهیم پرداخت و و فراموش نکنید که این ها کشورهایی هستند که بدون ما اصلا وجود خارجی ندارند.»

چاپ نوشتار