عصر دیپلماسی

جمعه, ۰۱ بهمن, ۱۳۹۵
فهرست

فلسطين اينگونه از شبکه هاي ماهواره اي عربي حذف شد

فلسطين اينگونه از شبکه هاي ماهواره اي عربي حذف شد

عصر دیپلماسی: روزنامه القدس العربي چاپ لندن در مقاله اي به قلم «محمد عايش» نويسنده فلسطيني نوشت در حالي که اکثر شبکه هاي عربي سرگرم مسائل جنگ ها و انقلاب ها در منطقه هستند، ملت فلسطين سرگرم نوشتن داستان هاي جديدي براي شهداي جديدي است که دور از چشم رسانه ها و بدون توجه شبکه هاي ماهواره اي، به کارنامه افتخارات عربي مي پيوندند. اين شبکه هاي ماهواره اي از پخش تصاوير تشييع کودکاني خسته شده اند که پرچم فلسطين روي پيکرشان کشيده شده است.

فلسطيني ها سرگرم شعله ور کردن آتش انتفاضه جديد فلسطيني هستند و نسل جديدي وجود دارد که وارد نبرد مي شود اما خبرهاي انتفاضه تقريبا از رسانه هاي گروهي عربي و شبکه هاي ماهواره اي حذف شده است. همچنين برخي از روزنامه هاي عربي از چند ماه پيش يک خبر هم از رويدادهاي فلسطين در صفحه هاي نخست خود منتشر نکرده اند. برخي روزنامه هاي ديگر خبرهاي مربوط به فلسطين را حتي در ديگر صفحه هاي خود هم منتشر نمي کنند. پس مسجد الاقصي و تجاوزات اسرائيل عليه آن و شهدايي که در اطراف آن به شهادت مي رسند، ديگر از خبر جشن تولد کيم کارداشيان (بازيگر و مدل مشهور هاليوود) يا اقدام او به هديه دادن هزار کفش يا خبر انتشار آلبوم جسيکا سيمپسون (بازيگر، خواننده و طراح مد معروف آمريکايي است) مهم تر نيستند.

در اين رويداد تغييري رخ نداده است و فلسطيني ها خودشان از سال ۲۰۰۰ که مادر انقلاب ها و مادر انتفاضه ها آغاز شد، تغيير نکرده اند بلکه اين رسانه هاي گروهي عربي هستند که تغيير کرده اند و قطب نماي آن ها مکان ديگري را نشان مي دهد. در نتيجه خبرهاي انتفاضه فلسطيني که در سال ۲۰۰۰ و سه سال بعد از آن، ساعت ها در شبکه ها پخش و در صفحه هاي نخست روزنامه ها منتشر مي شد، در سال ۲۰۱۵ کمتر شد و ديگر مسجد الاقصي و نه سرزمين مقدس و نه خون فلسطيني براي بسياري از اصحاب رسانه عرب و موسسه هاي آن ها در اولويت قرار ندارد.

اما بدتر و تلخ تر از آن اين است که رسانه هاي گروهي غربي بيشتر از رسانه هاي عرب زبان به مساله فلسطين توجه دارند. روزنامه تايمز چاپ انگليس (اين روزنامه برخلاف گاردين که مثلا طرفدار برخي مسائل عربي است، طرفدار راستگرايان است) در هشت هفته گذشته (در ماههاي اکتبر و نوامبر) ۱۶ گزارش ، خبر و مقاله در رابطه با موضوع فلسطين منتشر کرده است يعني به طور ميانگين هفته اي دو مطلب. اين بدان معناست که اين روزنامه انگليسي در پوشش دادن اوضاع فلسطين در اين مدت، نسبت به بسياري از روزنامه هاي عربي برتري داشته است.

بي توجهي عرب ها به خون فلسطيني به رسانه هاي گروهي ختم نمي شود بلکه به همه سطوح رسمي و رسانه اي و حتي مردمي کشيده مي شود. به طوري که در تظاهرات براي محکوم کردن اشغالگري در مقابل سفارت اسرائيل در يکي از پايتخت هاي عربي تنها دهها نفر شرکت مي کنند که مانند افرادي شده اند که ساز مخالف مي زنند و تجاوزات عليه مسجد الاقصي که صدها هزار نفر را در پايتخت هاي عربي به خيابان ها مي کشاند ديگر عرب ها را تحريک نمي کند و باعث تظاهرات آن ها نمي شود… در کشوري مانند مصر مي بينيم که دهها نفر از مزدوران رسانه اي نظام که امروز از محاصره نوارغزه دفاع مي کنند و از اسرائيل مي خواهند که بارديگر اين منطقه را بمباران کند، در گذشته اي نه چندان دور از مساله فلسطين بهره برداري و وانمود مي کردند که اين مساله دغدغه نخست آن هاست. بايد بگوييم که آن ها اينگونه بودند زيرا «مساله فلسطين» در آن موقع «مد» بود و همچنين براي اينکه آن ها در رابطه با رژيم حسني مبارک هيچ منافعي نداشتند بلکه منفعت آن ها فقط در نمايش دادن براي فلسطيني ها بود!

اما در سطح رسمي، نظام هاي عربي، فلسطيني ها را رها کرده و آشکارا به آن ها گفته اند: «تو و پروردگارت برويد و بجنگيد ما اينجا نشسته ايم»، تا نوارغزه در محاصره مشترک عربي اسرائيلي باقي بماند در حالي که تشکيلات خودگردان فلسطين گروگان اشغالگري باقي مي ماند. بلکه برخي از عرب ها امروز در جهان ترويج مي کنند که محمود عباس رئيس تشکيلات خودگردان فلسطين در به جريان انداختن روند صلح شکست خورده است و آن ها در محافل بين المللي عليه او تحريک مي کنند يعني نظام رسمي عربي دشمن فلسطيني ها شده است، هر چند که رويکردهاي فلسطيني ها متفاوت است و اختلاف و دودستگي دارند!

بي توجهي رسانه اي عربي به فلسطيني ها با تباني رسمي عربي عليه آن ها، تاييد مي کند که تصميم مشترک عربي اسرائيلي براي ناکام گذاشتن هر انتفاضه يا حرکتي حتي اگر مسالمت آميز باشد، وجود دارد. پس اسرائيل نمي خواهد با رسوايي هاي بيشتري در سطح بين المللي مواجه شود کما اينکه نمي خواهد با اعتراضاتي روبرو شود که ممکن است آن را به عقب نشيني از طرح هاي يهودي سازي، شهرک سازي، تغيير واقعيت و بافت جمعيتي وادار کند.

اما برخي از نظام هاي عربي از اين مي ترسند که انتفاضه به پايان دادن به جنگ فرقه اي منجر شود که منطقه را مي بلعد و اين جنگي است که نظام هاي عربي با تمام توان آن را تغذيه مي کنند. همچنين اين نظام ها از اين مي ترسند که انتفاضه، ترتيب اولويت هاي افکار عمومي عربي را تغيير دهد. اين درحالي است که نظام هاي عربي ديگر از مواجه شدن با وضع دشوار و بحراني مي ترسند و اين ها همان نظام هايي هستند که روابط عشقي و دوستي با اسرائيلي ها برقرار مي کنند. نظام هاي ديگر نيز خود را سرگرم مسائل و مشکلات داخلي خود مي بينند و احتمال اينکه از فلسطيني ها در هر رويارويي حمايت کنند، مطرح نيست.

خلاصه اينکه فلسطيني ها در اين نبرد تنها هستند زيرا نظام هاي عربي و رسانه هايشان فلسطيني ها را تنها گذاشتند اما حذف خبرهاي انتفاضه فلسطين از گزارش هاي خبري اصلا بدان معنا نيست که انتفاضه وجود ندارد و بي توجهي عرب ها به رويدادهايي که رخ مي دهد به اين معنا نيست که اين رويداد ديگر اهميت ندارد. نتيجه گيري که امروز مي توان کرد اين است که رسانه هاي گروهي واقعا در رويدادهاي فلسطين تاثير گذار هستند اما آنگونه که برخي در گذشته تصور مي کردند، رسانه ها تنها ابزار تاثير گذار نيستند.

منبع: روزنامه القدس العربي

دسته بندی:   انتخاب تحریریه, دسته‌بندی نشده, دیپلماسی فرهنگی, سیاسی

دیدگاه ها