عصر دیپلماسی

جمعه, ۰۱ بهمن, ۱۳۹۵
فهرست

اکثر کشور ها ، خواستار عضویت ایران در سازمان جهانی تجارت

نوشته عبدالرضا غفرانی*

پانزدهم مرداد ۱۳۹۵

سال ها موضوع عضویت ایران در سازمان جهانی تجارت  در محافل اقتصادی و مراکز آکادمیک جهان مطرح  بوده  و هست . همین چند ماه پیش بود که یکی از مقامات بلندپایه اقتصادی یکی از کشور های اروپائی لزوم حضور ایران را در این سازمان اقتصادی مطرح و مورد تاکید قرار داد. بی تردید طرح این مساله از جانب مقام مزبور مبتنی بر دلایل متقن اقتصادی و منطق  تجاری بوده است. اما در همان موقع عکس العملی از  طرف این سازمان دیده نشد . می توان گفت این سازمان هیچ مانع و دلیل اقتصادی قانع کننده ای برای ممانعت ورود ایران به سازمان جهانی تجارت ندارد و عمدتا دلیل این امر انگیزه ای سیاسی  است .

اکنون نزدیک به دو دهه است که ایران خواهان عضویت در سازمان جهانی تجارت است و جالب این که سعی کرده شرایط لازم را برای این کار فراهم سازد. چند روز پیش خانم “فدریکا موگرینی ” مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپائی ، پس از بازگشت هیات اقتصادی و گمرکی این اتحادیه از تهران با صدور بیانیه ای از الحاق ایران به سازمان جهانی تجارت حمایت کرد. موضوع جالب در این قضیه این است که که نه تنها مقامات عالی رتبه اتحادیه اروپا و به خصوص خانم موگرینی از ورود ایران به سازمان جهانی تجارت ، به عنوان یک قدرت اقتصادی حمایت می کنند ، بلکه اکثریت کشورهای جهان و دول عضو این سازمان از این اقدام استقبال می  نمایند .چون به طور قطع و یقین می دانند که ورود ایران به این سازمان اقتصادی  نه تنها به  طور کلی به نفع توسعه تجارت جهانی و مالا منافع آن ها خواهد بود ، بلکه به گسترش روابط دو جانبه اقتصادی و تجاری آن ها با ایران کمک خواهد کرد .کما این که تا کنون عملا ثابت شده که چنین بوده است.

واقعا چرا و به چه دلیل منطقی اقتصادی  و کدام کشور ها با چنین امری مخالفت می کنند ؟و واقعا چه باید کرد؟

در گذشته بار ها به این موضوع اشاره شده ، گفته و نوشته شده است . اکنون بر همه کشور ها آشکار و معلوم شده است که دلیل چنین مساله ای چیست.

بار دیگر باید یاد آوری کرد که بزرگترین مانع ، دولت ایالات متحده آمریکا بوده است . در داخل حکومت آمریکا محافل و کسانی هستند که مانع طرح عضویت ایران در گروه کاری این سازمان جهانی  که صرفا اقتصادی  است می باشند.البته شاید دیگر نیازی به گفتن نباشد  که ایالات متحده در هر سازمان جهانی که حضور دارد فقط در صدد است خط مشی ها و سیاست های خود را بر دیگران تحمیل نماید.واقعا از ممانعت ورود ایران به سازمان جهانی تجارت ، به جز ضرر و زیان به اقتصاد جهانی و حتی خود ایالات متحده چه فایده و سودی نصیب این کشور می شود؟ در حالی که بسیاری از صاحب نظران و تحلیل گران اقتصادی در داخل آمریکا به مفید بودن حضور ایران در این سازمان اذعان داشته و تاکید می نمایند. واقعا باعث تاسف  و تعجب است در حالی که اکنون تمامی کشور های جهان  ،من جمله ایران ، عضو سازمان ملل متحد هستند ، که یک سازمان نسبتا سیاسی است ، چه توجیهی وجود دارد که یک کشور مهم نظیر ایران عضو یک سازمان اقتصادی جهانی نباشد در حالی که شرایط عضویت را دارد  ؟ البته ایالات متحده علی رغم قدرت اقتصادی خود ، به دلیل حضور و عضویت کشورهای قدرتمند اقتصادی دیگر ، شاید آن نفوذ گذشته را نداشته باشد. به علاوه از برخی تحلیل ها و اظهار نظر  ها چنین استنباط می شود  که  شاید علاقه ای هم به تقویت این سازمان جهانی اقتصادی نداردو احتمالا منافع اقتصادی خود را در تقویت این سازمان جهانی  و افزایش اعضای بیشتر آن نمی بیند.

  حتی دونالد ترامپ نامزد جمهوری خواه  ریاست جمهوری آن کشور اخیرا حتی صحبت از خروج آمریکا از این سازمان را کرده بود .همه این ها نشان می دهد که ایالات متحده نمی خواهد بپذیرد  که همه چیز در دنیا،  “جهانی” شده و این روند سریع تر و تند تر شده و می شودو نمی توان آن را متوقف کرد.اکنون بر کشور های اروپائی و دیگر قدرت های بزرگ اقتصاد جهانی و به طور کلی همه کشور های عضو  فرض است که به ایالات متحده فشار وارد آورند تا دست از مخالفت  با عضویت ایران بر دارد اگر واقعا خواهان پیشرف و نظم سیستم اقتصادی بوده و خواهان از هم پاشیدگی این سازمان جهانی  نیستند. سازمانی که ادامه حیات و تقویت آن مالا به نفع همه آن ها خواهد بود.

*کارشناس ارشد امور بین  المللی

دسته بندی:   حقوق بین الملل, دسته‌بندی نشده, سیاسی

دیدگاه ها

متأسفیم، برای این نوشته ارسال دیدگاه بسته شده است.