عصر دیپلماسی

جمعه, ۰۱ بهمن, ۱۳۹۵
فهرست

آنچه درباره مجازات اعدام نمی‌دانیم و در قبال این ندانستن مسئولیم؛

روزانه رسانه‌های متعددی دم از بالا بودن میزان اعدام‌ها در ایران می‌زنند و صدای تظلم خواهی محکومان به اعدام را بی‌وقفه به گوش آدم و عالم می‌رسانند که این اقدام چنانچه بی‌غرض صورت گیرد، در نوع خود و به‌منظور نجات افرادی که در اثر فقر و به‌ناچار به‌سوی بازار قاچاق مواد مخدر کشیده می‌شوند امری پسندیده است. امری که فقط در راستای جلوگیری از عوامل اصلی و ریشه‌های جذب این افراد به بازار مواد مخدر قابل‌پذیرش است چراکه بسیاری از محکومان این جرائم، درواقع قربانیانی هستند که در اثر فقر و جبر اجتماع به این بازار مرگ جذب شده‌اند اما متأسفانه عوامل اصلی و سرشاخه‌های این لابی همیشه قدرتمند، همواره از چنگال عدالت گریخته‌اند و بار مسئولیت آنان را عاملان اجرایی نقشه‌های شوم لابی‌ها به دوش کشیده‌اند.

اما نکته بسیار مهمی که در این زمینه همواره بدون توجه باقی‌مانده، زندگی قربانیانی است که بدون کوچک‌ترین گناهی به کام مرگ و یا زندگی‌هایی چندین برابر بدتر از مرگ کشیده می‌شوند.

خانواده قاچاقچیانی که پس از اعدام سرپرست خود از هستی ساقط می‌شوند و یا کودکان بی‌گناهی که بدون کوچک‌ترین اطلاعی معتاد به دنیا می‌آیند.

دو سال پیش خبر مرگ کودکی ۴ ماهه به نام عرشیا به علت اوردوز در اثر سوءمصرف مواد مخدر، فضای جامعه ایران را به‌شدت متأثر کرد و پس‌ازآن اخبار متعدد و مشابهی منتشر شد تا اینکه چند روز پیش خبر مرگ نوزاد دختری ۴ ماهه که پرستاران نام رؤیا را بر او نهاده بودند بار دیگر تن مردم ایران را لرزانید. امروز نیز مرگ یک نوزاد ۴ ماهه دیگر به نام علی در بیمارستان لقمان به همان دلیل گزارش شد.

در تمامی موارد گزارش شده، نوزادان به علت ضعف ناشی از سوءتغذیه و سوءمصرف مواد مخدر به کما رفته و بدون آنکه بدانند به کدامین گناه چنین رنجی را تحمل می‌کنند از این دنیا رفتند.

جمعت امام علی( ع) که در منطقه لب خط شوش فعالیت زیادی دارد اعلام کرده است که تاکنون تعداد بسیار زیادی مرگ کودکان در اثر اوردوز ناشی از مصرف مواد مخدر توسط والدین مشاهده شده که متأسفانه به دلیل فقر و کمبود امکانات در منطقه مزبور حتی خبر آن به گوش کسی نمی‌رسد.

یک عضو جمعیت امام علی (ع) دراین‌باره گفت: در حال حاضر هیچ سازوکاری برای پیشگیری از بارداری خانواده‌های دچار معضلات شدید همچون اعتیاد و بی‌خانمانی در کشور وجود ندارد این در حالیست که این افراد درگیر اعتیاد بوده و اکثرشان مواد مخدر صنعتی مصرف می‌کنند به همین دلیل در معرض رفتارهای جنسی پرخطر قرار می‌گیرند لذا تا زمانی که اقدامات پیشگیرانه برای آن‌ها انجام نشود، شاهد بارداری‌های مکرر آن‌ها و تولد نوزادان معتاد خواهیم بود.

بررسی موارد این‌چنینی همواره دل هر انسانی را به درد می‌آورد اما چاره کار کجاست؟ مقصر کیست؟ گناه رؤیاها و عرشیاها و علی‌ها چیست؟

اعتیاد به‌عنوان یک معضل اجتماعی در تمام دنیا زاییده اقدامات سوداگرانی است که ثروت و رفاه بی‌حدومرز خود را در رنج مردمانی می‌بینند که با توهم فرار از رنج به دامان مواد افیونی می‌افتند اما آیا آمار بالای جرائم مواد مخدر در ایران و اعدام قاچاقچیان راهکاری مناسب برای کاهش این جرائم بوده است؟

رئیس محترم ستاد حقوق بشر قوه قضائیه ایران به‌صراحت اعلام کردند که « اعدام راهکار عملی و پیشگیرانه مناسبی برای جلوگیری از جرائم مواد مخدر نبوده است و جمهوری اسلامی ایران به دنبال راهکاری مناسب در تلاش است تا با بازبینی و تغییر برخی قوانین از میزان اعدام‌ها بکاهد».

بیایید منصفانه بنگریم، جمهوری اسلامی ایران تحت بیشترین فشارهای حقوق بشری و ابزارهای تحریمی بین‌المللی قرار گرفت تا از آمار اعدام‌های مواد مخدری بکاهد اما آیا پایین آوردن تعداد اعدام‌ها راهکاری مناسب برای جلوگیری از رنج و درد قربانیان این افیون شوم هست؟

این مطلب به‌هیچ‌عنوان به دنبال آن نیست که اعدام را راهکاری مناسب بداند اما اعدام به‌عنوان شدیدترین مجازات هم نتوانسته جلوی سودای ثروت بادآورده مواد مخدر را بگیرد، پس راه نجات رؤیاها و عرشیاها در چیست؟

بیایید منصفانه نگاه کنیم، بلندگوی رسانه‌های معاندی که هر دم بر طبل حقوق بشر و دفاع از حق محکومان جرائم مواد مخدر می‌کوبند اگر به دنبال احقاق حق و جلوگیری از رنج انسان­ها هستند، رؤیاها و علی‌ها و عرشیاهای چهارماهه به‌مراتب سزاوارترند برای دفاع تا قاچاقچیانی که دانسته به قاچاق مواد مخدر دست می‌زنند.

خلاصه کلام آنکه هر دو سوی این جریان را قربانیانی تشکیل داده‌اند که به خاطر منفعت‌طلبی و سود سرشار سوداگران مرگ به کام سخت‌ترین و دردناک‌ترین رنج‌ها می‌افتند و درنهایت این لابی‌ها و سرشاخه‌های باندهای مواد مخدر هستند که سود سرشار خود را از خون این قربانیان به دست می‌آورند و جمهوری اسلامی ایران به دلیل قرار گرفتن بر سر راه ترانزیت مواد مخدر اروپا، ناچار به مبارزه با قاچاقچیانی است که خود نیز یک دسته از قربانیان را تشکیل می‌دهند.

اعدام نیز در حال حاضر به‌عنوان شدیدترین نوع مجازات، آخرین راهکاری است که تا حدودی امکان مقابله با این معضل را فراهم آورده است. امید است بازنگری و تغییرات مؤثر در قانون مبارزه با مواد مخدر راهی برای مقابله با این معضل فراهم آورد اما قدر مسلم در این زمینه آن است که ابزار رسانه‌ای غرب به‌منظور مقابله با نظام جمهوری اسلامی ایران از هر دو دسته قربانیان برای دستیابی به اهداف خود سود می‌برد. هم جارچی دفاع از حق اعدامیان است و هم‌خون کودکان معصومی نظیر رؤیا و عرشیا را آلت دست خود قرار می‌دهد.

در این میان برماست که آلت دست و بازیچه ابزار رسانه‌های همیشه مغرض قرار نگیریم و با نگاهی منطقی و واقع­نگر به دنبال آگاه سازی در جامعه خود باشیم چراکه تنها راهکار مقابله با معضلات این‌چنینی ارتقای سطح آگاهی تمامی اقشار جامعه نسبت به مسائل پیرامونی است.

به امید روزی که هیچ رؤیایی بر باد نرود و هیچ پدری به خاطر نان شب فرزندانش دست به سوداگری مواد مخدر نزند.

نویسنده: محمدابراهیم عروی

دسته بندی:   انتخاب تحریریه, حقوق بین الملل, دیپلماسی عمومی, سیاسی

دیدگاه ها